"Eksiklerimiz kusurlarımız değildir." Ailem beni hep bunu söyleyerek büyütmüştü. Eksikleri olan insanları dışlamamayı, onları sevmeyi öğretmişlerdi. Ama neden bahsettikleri şey kendi başlarına gelince bana sahip çıkmamışlardı, yük olarak görmüşlerdi. Benim güzel bir hayatım vardı. Sevecen bir ailem vardı. Beni çok seven bir nişanlım. Gerçekleştireceğim hayallerim... Sonra bir gün bir kaza geçirdim. İlk başta seslerim, sonra nişanlım, sonra ailem sırayla terk etti. En sonunda kazaya sebep olan kişi ile kaldım. Sonra kalbim "Artık konuşma sırası bende" dediğinde bende sesizce onu dinlemeye başladım.

O bir psikopattan fazlasıydı. O; ait olduğum yaşamdı.

İlk bölümler düzenlenmeye alınacaktır. Buna dikkat ederek okuyunuz. Çocukluğu ne kadar zor geçerse geçsin vatanı için çalışıp çabalayarak bir bordo bereli olan Kıdemli Üsteğmen Sıla Gündoğdu timi şehit olduğunda bir yıllık bir göreve gider. Geri döndüğünde yeni bir time atandığını, bununla birlikte doğduğu şehre tayini çıktığını öğrenir. Görevine yeni timi ile devam ederken bir telefonla gerçek ailesinin bildiği aile olmadığını öğrenir. Bu haber onun dönüm noktası olur. (Hem kitappad hemde wattpad üzerinde Zirve ve Gölge adında yazılan ilk ve son kitaptır.) ♦♦♦ Asker ve Gerçek aile kurgusudur. Kurgu ve kitap kapağı şahsıma aittir. Kitapta yazılan her şey hayal ürünüdür. Herhangi bir çalıntı durumunda işlem yapılacaktır. Buna kitap adı da dahildir. Elbette eleştiriler olacaktır ama lütfen saygı çerçevesinde olunuz. Umarım beğenirsiniz ♥ Alıntı paylaşımları için İnstagram Hesabım: asil_kalem

"Bunu hissediyor musun?" Göğsünü göğsüme bastırdı. "Bu sinir değil. Bu arzunun sabırsız hali." Nefes almakta zorlanırken parmaklarını boynuma götürdü. Baskısı tam bir tehdit, ama aynı anda akıl almaz bir yakınlıktı. "Seninle ilgili beni en çok çıldırtan şey ne biliyor musun?" Başını hassas tenime eğdi. Dudakları derimin birkaç milim üzerinde dokunmadan dolaştı. Ruhumu titreten o sessiz an, savunmasız ve her şeye açık olduğum o an.. işte benden istediği buydu. "Bana karşı koyduğunu sanman," Dudaklarının sıcak nefesi kulağımın altına vurdu, "ama vücudunun çoktan teslim olmuş olması." Güçsüzleşen nefesimi tutunca alaycı ve tehlikeli bir gülüş çıkardı. "Kaçmak istiyorsan tekrar dene." dedi fısıldayarak. "Elim seni yine yakalayacak. Ve her yakalayışım, bir öncekinden daha sert olacak." Elini çenemden çekip boynuma, oradan da belime doğru kaydırdı ve bedenimi tamamen kendine yasladı. Onu tüm kalın hatlarıyla hissediyordum. Karnıma değen ereksiyonu kan basıncımı yükseltiyordu. "Son bir şans."Dudakları dudağıma değecek kadar yakın, yakacak kadar sıcaktı. Yakmasını istiyordum aynı zamanda arkama bakmadan kaçmak. Bir daha yüzünü görmeyeceğim ama varlığını hissedeceğim bir yerlerde saklanmalıydım. "Şimdi kaçmak istiyorsan söyle. Çünkü söylemezsen," Damien'ın sesi karanlığın derinliğini taşıyordu, "geri dönüşün olmayacak, zvezdochka. " İÇERİK UYARISI Bu kitapta sevgi sağlıklı değildir. Takıntı, güç dengesi, psikolojik baskı, karanlık ilişkiler, obsesif davranışlar, manipülasyon, travma, tehditkâr sahneler, şiddet ve karanlık arzular içerir. Bazı karakterler ahlaki sınırların dışındadır. Bazı sahneler rahatsız edici olabilir. Hassas okuyucular için uygun olmayabilir.

Peşimdeki adamlardan kaçmaya çalışırken birden bir şeye çarpmam ile yere düştüm. Çarptığım şey bir bedenmiş aslında. O an bir silah sesi kulağımı çınlattı ve bir ses duydum; " Çıkmaz sokak babasının kızı."

"Bizim doğduğumuz gün 5 kız çocuk doğmuş. Eskiden orda çalışan bir kadın da kocasından kaçarken kendi bebeğimi alıp çıkıyım demiş sonra da tüm pusetleri yanlışlıkla karıştırmış." "Götüyle dağ devirmiş yani" "Aynen öyle olmuş" Kardelen klasik gibi olan ama benim de çözemedim bir gerçek ailem kurgusu

"Beni umursama! Zaten zorla evlendik." Bağırmam onu sinirlendirmişti anlaşılan. Büyük bir hırlamayla dudaklarıma atıldığında kendimi onun kollarına bıraktım.

"Canını yakmak istemiyorum ama beni zorluyorsun." Yanaklarımdan bir yaş süzüldü. "Senden nefret ediyorum." Kolumdan tutmayı bırakıp bedenimi hızla bedenine hapsetti. Kollarının arasında küçücük kalmıştım. "Biliyorum ve senin de bilmen gerek." Gözleri yüzümü yavaşça inceledi, irislerinde duygudan eser yoktu. Hep böyleydi. "Seni asla bırakmayacağım." • TAMAMLANDI✔

Kırık bir kalp, karanlık bir gece ve hatırlanmayan bir yüz. Zülal, kırmızı bir şemsiyenin altında kaderini değiştirecek bir adamla karşılaşır. Ama sabah olduğunda geriye yalnızca bir soru kalır: O kimdi? Kapısına bırakılan gizemli bir zarf, geçmişte saklanan bir gerçeği fısıldar. Yeni bir iş, yeni bir hayat... ve kırmızıdan nefret eden gizemli bir adam. Her cevap yeni bir sır doğurur. Her adım onu hem aşka hem karanlığa yaklaştırır. Çünkü bazı şemsiyeler yağmurdan değil, gerçeklerden korur. Kırmızı Şemsiye Bir öpücükle başlayan gizem... gerçeğe dönüşmeye hazır. ~Kitap ile ilgili daha fazla bilgi sahibi almak için tanıtım kısmını okuyabilirsiniz. ~Kapaktaki kişiler asıl karakterlerle ilgisi yoktur.