İki aydır görevde olan ve son iki gündür haber alınamayan bir asker... Onu bulmak için görevlendirilen iki tim... Ve kesişen yolları ile başlayan hikâye...

Savcı ve asker hikayesidir aynı zamanda bir gerçek aile hikayesidir kitabıma bir şans verin lütfen

Kimsesizliğin tadını boğazında oluşan acı bir tat gibi senelerdir hisseden Ada, hafızasının hiçbir kalıntısında ailesiyle ilgili bir şey taşımıyordu. Seneler önce koparıldığı ailesi yorgun olduğu herhangi bir görev dönüşünde onun varlığını öğrenmişti ve Ada'yı bırakmaya niyetleri yoktu. Yıllardır yalnız yaşayan Ada sahip olduğu tehlikeli mesleğin kötü yanlarından haberdar yaşamaktadır, ailesine ne karşılık vereceğini bilmediği gibi... Kod Adı: Ada adı ile yayınlanan ilk kurgudur Kitap olma ihtimali vardır... Baştan düzenleniyor! Devam ediyor🎈

Tuğkan (not delisi) : Aslansın, kaplansın, aşkımsın. Luna Handan : Aşkın mıyım? Tuğkan (not delisi) : Şaka olsun diye.

Ensar: Anlasana sen benim helalim değilsin. Ensar: Helalim olmayana bakmam ben. Neva: Tamam lan Ensar:? Neva: Olurum helalin #Tamamlandı

Ela:Eğer yokuşa gelirsen ben sana getiririm. Erdem:Gelmem mi be Ela:Börekler için gelirsin gibi. Durduk yere çocuğa niye ima yaptıysam. Benim için gelecek hali yoktu ya. Aman zaten bende ona bayılmıyordum. Alt tarafı yakışıklı diye aşkından ölecek halim yok ya. Erdem: Sadece börekler için değil. Ela: tamam diğer şeylerdende koyarım merak etme. Erdem: senden bahsediyordum ...... Evet sanırım biraz sakar biriydim. Ama bu sakarlıklarımın beni dünyadaki en iyi insanla tanıştıracağını bilmiyordum. Sanki beni tamamlasın diye yaratılmış biriydi bu. Birbirimizden çok farklı olmamıza rağmen aynı gibiydik. Umarım hikayemi beğenirsiniz. Ben Ela dünyadaki en anlayışlı polise nasıl aşık nasıl olduğumu anlatacağım size.:)

"Karımı artık yanımda, odamda ve yatağımda görmek istiyorum!" diye bağırınca donup kaldım. Ne söylediğinin farkında mıydı? Bir başkasının kimliğiyle evlenmek mümkün müydü? Gerçekten nikâhta bile sahtekârlık yapılabilir miydi? Başına gelene kadar Bige Saka bunun mümkün olduğunu sanmıyordu. İlk görüşte aşktı onunkisi, bu yüzden âşık olması ve duygularına yenik düşüp evlenmesi çok hızlı olmuştu. Evlendiği gün sevgilisinin bir dolandırıcı olduğunu öğrenmişti. Üstelik zaten evliydi ve başka bir adamın adını, soyadını, kimliğini hatta gerçeğinden ayırt edilemeyecek imzasını kullanarak Bige'yi evlendiklerine inandırmaya çalışmıştı. Son ana kadar Bige bu gerçeği görememişti. Peki, nikâh cüzdanında adı geçen gerçek Karun Kalender kimdi? Evlendiğinden haberi var mıydı? Böyle bir durumda nikâh geçersiz sayılırdı değil mi? "Ne demek nikâh geçerli?" Şaşkına dönmüş bir halde avukata bakıyordum. Benden haberi bile olmayan bir adamın karısı olduğumu mu savunuyordu? "Üzgünüm Bige Hanım," dediğinde olağan bir şeyden bahseder gibi sakindi. "Nikâh memuruna kadar her şey gerçek. Eski sevgiliniz Serhat Bey ile o masaya oturduğunuzu doğrulayacak hiç görgü tanığınız yok. Bu nikâhın başka bir adamın kimliğini kullanarak kıyıldığına dair hiçbir kanıtınız yok. Böyle bir durumda yapılacak en mantıklı şey Karun Bey'i bulmak ve ona olanları anlatıp boşanma evraklarını imzalatmak." Bu adam ne dediğinin farkında mı? Bahsi geçen adamın benden haberi bile yoktu. Karşısına geçip ona ne diyeceğim? Senin ruhun bile duymadan evlendik hadi şimdi de boşanalım mı? Bu koskoca bir saçmalıktı!

"Yaşanılan kötü günler gelecek olan güzel günlerin habercisidir" derler. Peki ya öyle mi? 22 yıldır yalnızlığın ruhuma işlemiş olduğu bu kötü ve acımasız dünya, bana daha da kötü günler yaşatırken gelecekteki güzel günlerimin planını yapıyor muydu? Gözlerimizi açtığımızdan ebediyen kapatacağımız güne kadar olan süreçe verdiğimiz isim olan "Hayat" bu kadar adaletli miydi? Ben, sen, biz, hepimiz bir savaşın içindeyiz. İçimizde verdiğimiz savaşlardan tutmuş gerçek savaşlara ve hayatta kalmaya çalışmak için verdiğimiz savaşa kadar...Sadece bazılarımızın savaşı daha büyük, daha gerçek ve daha acıdır... Ben Gece. Sadece Gece. İsmim ruhumun aynası... 22 yıldır ruhumla olan savaşım bir gün daha büyük bir hal aldı ve ben gerçek bir savaşın içine düştüm. Burada her şey gerçekti. Ölümler vardı, acılar vardı, tarifi zor hisler vardı... Burada "Hayat" dediğimiz tiyatronun "Sahne arkası" vardı...

artı on sekiz ve yaş farkı var rahatsız olan girmesin. . . . 0555***: Küçük bedenin beni nasıl azdırıyor bir bilsen bebeğim. 0555***: Ah, yüzünü düşündükçe bile sikim kalkıyor. Kazık gibi. Sen olmadan da inmiyor. 0555***: Küçük taze amını düşlemekten iflahım sikildi. 0555***: Evet, desen. Bir evet desen sana öyle bir hayat yaşatırım ki..

" Bir kere biz anlaşmalı evlendik! " dedim sesimin heyecanlı çıkmasına engel olamayarak. " Unuttun mu ben senin sadece ve sadece emanetindim. " göz devirecektim ki bir anda poziyonumuzu değiştirdi. Beni altına alarak üzerime çıktı. Bacaklarımın arasına yerleştiğinde bedenim gerildi. Neden gerildiği hakkında bir fikrim vardı aslında. " Anlaşma bozuldu, sevgili eşim. " Dudakları dudaklarıma sürtündüğünde gözlerimi kapatmak üzereydim. " Sen ve ben gerçek bir evliliğin içindeyiz ve gerçek evlilikte ne oluyorsa hepsini bir bir gerçekleştireceğiz, başka soru? " 29. 11. 2021