~Yeniyıl hikâyesidir~ İnsanlar o kadar zayıf ve güçsüz varlıklar ki onları yönlendirmek her zaman çok kolay olmuştu . Sadece yaşamak için çaba gösteren basit ve küçük canlılardı bu da dünyanın en güçsüz canlıları olduğunun kanıtıdır. Bunu asırlardır dile getirmeme rağmen Tanrılar arasında pek hoş karşılanmıyordu. Neden hâlâ o küçük zavallı canlılar için çaba harcıyorlar anlamış değilim ? İnsanlar doğar , büyür ve ölürler bu kısa döngüde ise baya soruna sebep olurlar bu bana zevk verse de arada canımı sıkıyordu . Çünkü Tanrılar onlara şans vermekten asla vazgeçmiyorlar bende onların bu saçma davranışlarını göz ardı edip kendi zevklerime bakıyordum . Mesele bu küçük canlıların en zayıf noktalarından vurmak gibi... Ahh! Siz insaların duyguları ile oynamak o kadar zevk veriyor ki bunu tahmin bile edemezsin . Ama Tanrıların koyduğu kurallar gereği insaların yaşamına, duygularına ve kararlarına karışamayız. Peki bu benim ne kadar umrumda ben Cehennem Krallı'yım , ben Ölülerin Tanrısı'yım kimin gücü beni durdurmaya yeter ki diye düşünmüştüm tâ ki sevgili kardeşim tarafından ağır cezaya maruz kalana kadar ... Bana çok büyük bir ceza verdi bunun için ona her gün bunun için kızdım , birgün bir çift griler ile karşılaşana kadar o güzel gözleri benim fikrimi değiştireceğini hiç düşünmemiştim. Aşk duygusu ile dalga geçen ben bir insana aşık olacağım aklıma gelmemişti bu bana verilen en büyük ceza ya da en büyük lütuftu....

+18 sahneler vardır rahatsız olan varsa lütfen kitabı okumayınız... Saçma bir şekilde okulumuzun 23 Nisan gösterisi yüzünden Mardin'den gelen bir ağa çocuğu ile yaşadığım arkadaşlığın bu kadar ileri düzeye gideceğini hiç düşünmemiştim. Aradan yıllar geçmesine rağmen o hâlâ aynıydı gözlerinde ki o ışıltı ve bana olan hayran bakışları hiç değişmemişti . Kader onunla tekrardan karşılaşmamızdan yanaydı . Onun o güzel kahvelerinde sonsuza kadar kaybolmak isterdim . Kürşat gerçek masumluğu onun o güzel çakır gözlerinde bulmuştu galiba bu sefer onu elde etmeyi başarmıştı. O güzel kalbi bu sefer onun için atacaktı . Yıllardır içinde tuttuğu sevginin artık gün yüzüne çıkma vakti gelmişti... ~ Kürşat Demir Karahan~

Elçi ve Koruyucuları geçmişten geleceğe kalan bir efsaneydi ona göre, dilden dile anlatılan mitlere ve efsanelere konu olmuş bir hikayeden başka birşey değildi. Taşlar, Ruhlar, İlahi Güçler saçma geliyordu ona ve bu hikayeye ilgi duymuyordu ama aslında bu hikayenin onun geçmişi olduğunu bilseydi herşey aynı olur muydu? Elçi ve Koruyucular efsanesi gerçekte sadece bir efsane değildi bundan çok daha fazlasıydı. Bu gerçekti, bu geçmişti, geçmişiydi, onun saklı geçmişi... Geçmiş zamanın ruhunda saklı bir gölge gibidir. Peki geçmiş tam olarak nedir?

~Tadımlık- Kısa Hikaye~ Kadim Zamanlar'dan günümüze uzanan bir kehanet. Ejderhalar sustu. Ama mühür hâlâ atıyor. Bir zamanlar göğün efendileri ejderhalardı. Beş Büyük Ejder Hanedanı, zamanı, kaderi ve elementleri dengede tutuyordu. Ta ki insanların açgözlülüğü, ihanetle birleşene kadar. İnsanlar, Ejder İmparator Bai Long'un göğsünde taşıdığı mühürlü taşa - Sonsuzluk Taşı'na - sahip olmak istediler. O taş, hem ejder formunun kalbi... hem de ölümsüzlüğün sırrıydı. "Ben yeniden doğmayacağım. Ama bir eş beni uykumdan kaldıracak. Ve taş, onun boynunda kaderin yolunu seçecek." Bin yıl sonra... Zindanlarda zincirlenmiş bir ejderin gözleri, küçük bir kızın dokunuşuyla yeniden umutla parladı. Ve ejder, göğsündeki taşı söküp kolyeye çevirerek kıza verdi. Şimdi o taş bir çocukta. Ejderhaların mirası, onun ellerinde. Ve dünya... bir kez daha ateşle yazılacak.

Aşkı hiç görmeden yaşayabilir misin? Yüzümü hiç görmedi. Ama sesime, kelimelerime, gecelerime dokundu. Beni hiçbir zaman tanımadı... ama ben onu her şeyim sandım. Melisa... Herkesin dış görünüşüne takılıp geçtiği bir dünyada, kalbiyle sevdi. Ama sevdiği adam bir yüzbaşıydı. Disiplinli, karizmatik, herkesin görmek isteyeceği türden... Onlar hiç görüşmeden aşık oldular. Ama görme cesareti, sevmenin en zor sınavıydı. "Beni beğenmediğini düşündüm. Oysa o... beni hiç görmemişti bile." Şimdi aylar sonra İstanbul'un kalabalığında, bir halı dükkanında yeniden kesişen iki kader... Ama tanımak mı daha zor, yoksa tanıdığını unutmamak mı? Peki kader tam olarak nerede? Çünkü bu ikili ne yaparsa yapsınlar kaderin cilveli oyunundan asla kaçamıyorlar. Herşey yerine oturdu mu geçmiş peşlerini bırakmıyor. Eski bir vasiyet herşeyi alt üst edebilir mi? Ya Melisa bu vasiyeti kendi çıkarına çevirip rügarı tersine çevirebilir mi? Bu, basit bir aşk hikâyesi değil. Bu; günümüz toplumunun kalıplarına meydan okuyan, ne olursa olsun sevdiği kadından vazgeçmeyen bir askerin hikâyesi. Ama bazen sevmek yetmez... bu uğurda savaşmak gerekir. Ve geçmişte saklı bazı gerçekler... Bu savaşın kaderini kökten değiştirecektir.

~Tadımlık bir hikayedir~ Çocukluğumdan beri babamın kim olduğunu ve nasıl biri olduğunu düşünerek geçmişti. Etrafımdaki arkadaşlarım babaları ile geçirdikleri vakitleri her zaman kıskanırdım . Uzaktan onları izler bir gün babamın gelip benimle böyle vakitler geçireceğini düşünerek yıllarımı geçirdim. Büyüdükçe aklım ermeye başlamıştı babamın asla gelmeyeceğini anlamıştım . Ta ki o güne kadar ülkede ve dünyada işler tersine gitmeye başlamıştı her şey birbirine girmiş kaos ortamı oluşmuştu . Çocukluğumdan beri her zaman mitolojinin gerçek olmadığını saçma bir uydurma olduğunu düşünmüştüm . Ta ki babamın bir Tanrı olduğunu öğrenene kadar...