"Yaşanmışlıkların hatrına seni affetmem, kendime en büyük ihanetim olur Sarp. Bunu kendime yapamam." "Ama bana yaptın Ahu. Bana ihanet ettin."

Türkiye'de yaşanmış gerçek uzun CİN hikayeleri...

Altı ay önce çok sevdiği babası ve beraberinde ailesi ortadan kaybolan Avşar sudan çıkmış balığa dönmüş bir halde yaşamını sürdürmeye çalışmaktadır. Gün geçtikçe eski halinden eser kalmadığını gören Avşar üniversite eğitimine ara verip ailesini aramaya başlar. Attığı her adımda karşısına babasının kirli sırları çıkarken onu arayan tek kişinin kendisi olmadığını fark eder. Babasının eski düşmanının oğlu ve şehirdeki suç çetesi de aranan adamın peşindedir ve niyetleri kendisininki kadar iyi değildir.

Bazı savaşlar kılıçlarla kazanılır... Bazılarıysa kalbin tam ortasında başlar. "Ateş ve Tüy", kaderin birbirine düşman ettiği iki ruhun; kan, kehanet ve karanlıkla örülü hikâyesini anlatan epik bir fantastik evrendir. Kurt soyları... Kadim güçler... Unutulmuş krallıklar... Ve geri dönüşü olmayan bir savaş. Sarina... Ateş soyunun ilk ve tek varisi. Kendi içindeki gücün farkında bile olmayan, yükseklik korkusuna rağmen gökyüzüne ait bir ruh. Azim Asilzade... Kurtların baş avcısı. Gölgelerin içinde büyütülen ölümcül bir savaşçı. Ve yaklaşan yıkımın anahtarı. Kader onları birbirine düşman olarak yazdı. Ama bazı bağlar savaşlardan bile daha güçlüdür. Kanlı ay yükseldiğinde sırlar ortaya çıkacak, ihanet dostluğu parçalayacak ve tüm soylar yaklaşan karanlığın içinde tarafını seçmek zorunda kalacak. Çünkü bazı hikâyeler mutlu son için yazılmaz. Bazıları efsane olmak için doğar. Eğer karanlık fantastik dünyaları, trajik aşkları, güçlü karakterleri, kurtları, kehanetleri ve epik savaşları seviyorsanız... "Ateş ve Tüy" sizi kendi karanlığının içine çağırıyor. 🔥 Kurtlar uluyacak. 🩸 Kehanet tamamlanacak. 🖤 Ve hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Bu hikaye bir birlerinin girdapında boğulan iki aşığın hikayesi. Kurguda şiddet ölüm intihar smut yasal olmayan şeyler ola bilir 18+ dark romance yazmayı pilanlıyorum sadece eğlence amaçlı lütfen bu tür şeyler sevmeyen okumasın çünki ben çok acımasız olacağım 😁

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.

Bazı yeminler kanla yazılır. Bazı aşklar günahla mühürlenir. Güç, sadakati yutar. Korku, hükmü sürdürür. Bazı yaralar zamanla iyileşmez. Bazıları her nefeste yeniden kanar. Bir zamanlar uğruna her şeyini feda ettiği insanlar, onu en karanlık gecesinde yalnız bırakmıştı. Güvendiği eller sırtına saplanan bıçaklara dönüşmüş, sevdiği yüzler yabancı maskeler taşımaya başlamıştı. O gün sadece hayalleri yıkılmadı. İçindeki insan da öldü. Şimdi geriye tek bir şey kalmıştı: intikam. Fakat intikam, sanıldığı kadar basit değildir. Çünkü geçmişin hesabını sormaya çalışırken insan kendini de kaybetmeye başlar. Her adımda yeni sırlar ortaya çıkar, her gerçek yeni bir yalanı doğurur ve her ihanet daha büyük bir ihanetin kapısını aralar. Bu hikâyede kimse masum değil. Kimse tamamen suçlu da değil. Dost görünen düşmanlar, düşman görünen kurtarıcılar ve yıllardır gömülü kalan gerçekler birer birer gün yüzüne çıkarken, herkes kendi günahlarıyla yüzleşmek zorunda kalacak. Çünkü bazı insanlar affeder. Bazıları unutur. Ama bazıları bekler. Sessizce. Sabırla. Ve zamanı geldiğinde, kendilerinden çalınan her şeyin hesabını tek tek sorarlar. İhanetin bir bedeli vardır. Ve o bedel sonunda mutlaka ödenir.

Yıllardır ona takıntılı olan mafya kızı kaçırıp kendi evine mahkum eder. Takıntılı mafya & ondan kaçmaya çalışan kız

Yetişkin okurlar içindir. Yirmi birinci yaş günümde sırtımda beliren rünler, hayatımı ikiye böldü. Öncesi ve sonrası. Çünkü o gece öğrendiğim ilk şey, ailemin bana yıllarca yalan söylediğiydi. İkinci şey ise... karanlığın gerçekten var olduğuydu. Ve o karanlığın adı Ares Thorne'du. O, insanların hakkında yalnızca fısıldayarak konuştuğu adamdı. Gölgelerin içinde yaşayan, kanla beslenen efsanelerin varisi. Gözlerinin içine baktığınız anda ya kaçmak isterdiniz... ya da mahvolmak pahasına ona biraz daha yaklaşmak. Ben ikinciyi seçtim. Seçmemeliydim. Çünkü her dokunuşumuz mühürlerimizi uyandırıyordu. Tenimdeki pullar yanıyor, damarlarımda zehir dolaşıyor ve içimde, susturamadığım başka bir varlık nefes almaya başlıyordu. Ares bana yardım ettiğini söylüyordu. Ama bu adamın beni koruyup korumadığını hiçbir zaman anlayamadım. Belki beni kurtarmaya çalışıyordu. Belki de kendi elleriyle felakete dönüştürüyordu. Çünkü bazı insanlar aşık olmaz. Bazı insanlar birbirlerine lanetlenir. Ve biz... Biz daha ilk bakışta birbirimizin sonu olmuştuk. OPHIS: KARANLIĞIN VARİSİ Gücün, takıntının ve zehirli bir aşkın hikâyesi. © Tüm Hakları Saklıdır.

"Benden bahsediyorsun amma ben yaşıyorum?" "Bazı ölülerin kalbi bir başkasının bedenin de atar,Viera.Sen o'sun amma aslında o değilsin..."