Η Νυξ Αλεξανδρου δεν έμαθε ποτέ να φοβάται τη νύχτα. Γιατί είναι η νύχτα. Ζει με απόλυτο έλεγχο, με κάθε της κίνηση υπολογισμένη, με τοίχους που δεν αφήνουν κανέναν να πλησιάσει πραγματικά. Η δύναμή της δεν φαίνεται και επιβάλλεται. Η φωτιά που κρύβεται μέσα της δεν καίει για να ζεστάνει, αλλά για να κρατά αποστάσεις. Ο Alessandro Bellini δεν πιστεύει σε πράγματα που δεν μπορεί να ελέγξει. Στον κόσμο του, η εξουσία δεν ζητιέται αλλα παίρνεται. Και ό,τι ανήκει σε εκείνον... δεν φεύγει ποτέ. Όταν η Nυξ μπει στον δρόμο του, δεν είναι απλώς μια ακόμα γυναίκα που τραβά την προσοχή του. Είναι κάτι που δεν υποχωρεί. Κάτι που δεν μπορεί να προβλέψει, Κάτι που δεν θα έπρεπε να τον απασχολεί. Εκείνη είναι νύχτα και φωτιά. Εκείνος είναι έλεγχος και σιωπηλή κυριαρχία. Οταν δύο δυνάμεις που δεν λυγίζουν συναντηθούν, δεν πρόκειται για παιχνίδι εξουσίας. Πρόκειται για εμπιστοσύνη , αυτή τη φορά... δεν θα χάσει κανείς τη δύναμή του. Αλλά κάποιος θα επιλέξει να μην είναι μόνος μέσα σε αυτήν.

Ηλέκτρα: Η δυναμική Πειραιώτισσα και κόρη του ιδιοκτήτη του πολυτελούς ξενοδοχείου "Ποσειδώνιο". Για να αποδείξει την αξία της στον πατέρα της δουλεύει ως καμαριέρα. Ορέστης Πετρίδης: Ο γοητευτικός αλλά αλύγιστος προπονητής της Εθνικής Ομάδας Πόλο. Άνθρωπος της πειθαρχίας και των κανόνων με ένστικτο που του επιτρέπει να διαβάζει τους ανθρώπους όπως τους αθλητές του.

"Άσε με!" απαίτησε προσπαθώντας να απελευθερώσει το χέρι της όμως ο Τζέι την αγνόησε συνεχίζοντας να την τραβολογάει. Γλίστρησε το χέρι της και κατάφερε να το τραβήξει σταματώντας πίσω του κι εκείνος σταμάτησε επίσης αφήνοντας την πίσω του. "Σε μισώ!" φώναξε ανάμεσα στα αναφιλητά της και τότε γύρισε ο Τζέι κοιτώντας την με δάκρυα στα μάτια έχοντας σταυρώσει τα χέρια του, σαν να περιμένει να τελειώσει όλος αυτός ο εφιάλτης. "Το ξέρω. Μπορεί να λες πως με μισείς, αν το κάνεις, όμως με αγαπάς επίσης σε υπερβολικό βαθμό" είπε πλησιάζοντας την περισσότερο χωρίς να αλλάξει την στάση του. "Με μισείς, το δέχομαι, όμως μπορείς χωρίς εμένα; μπορείς να ξυπνάς και να κοιμάσαι χωρίς εμένα δίπλα σου; αν μπορείς μωρό μου, φύγε τώρα και χωρίζουν οι δρόμοι μας εδώ, δεν θα με ξανά δεις ούτε ζωγραφιστό. Αλλιώς αν μείνεις μην περιμένεις να σε αφήσω ποτέ" είπε δακρύζοντας κι εκείνη έμεινε στην θέση της σταθερή ανασαίνοντας άστατα με την έκφραση του τρόμου στο πρόσωπό της. ~ [19.02.2020 - 19.07.2021] [#10K 08.03.2021]

Ένα σχέδιο. Πολλοί εμπλεκόμενοι. Τι θα συμβεί όταν ένα φιλί γίνει η αφορμή για να γνωριστούν η Λένα και ο Οδυσσέας; Όποιος αγαπά συγχωρεί ή απλά απογοητεύεται και αποχωρεί;

«Έχει αρχή μα όχι τέλος και τελειώνει ότι αρχίζει.» ΘΑΛΑΣΣΑ: "Και δηλαδή τι τύπος άντρα είσαι;" Το σαρδόνιο χαμόγελο που στόλισε τα χείλη του ήταν ότι χρειάστηκε για να κάνει την καρδιά της να χτυπήσει σαν τρελή. "Εκείνος που θα γαμαει το μυαλό σου, ενω κάνει έρωτα στην ψυχή σου. ", και ο δυόσμος μπλέχτηκε με το κεράσι. ΟΥΡΑΝΟΣ: "Σε περίπτωση που το ξεχνάς, είμαι η μούσα του Θανάτου καλέ μου.", τα μάτια της τον κεραυνοβολούσαν, ο ουρανός σκοτείνιαζε, "Αν εσύ είσαι η μούσα του Θανάτου mellilla...τότε εγώ είμαι ο ίδιος ο Θάνατος.", η θάλασσα σήκωσε τρικυμία, δεν υπήρχε πλέον διαφυγή... ΠΤΩΣΗ: "Αν δεν βρω τρόπο, τότε θα δημιουργήσω έναν.", η Ιθάκη ήταν που έδινε το ωραίο ταξίδι λοιπόν. "Η πληγή επουλώνεται, το σημάδι μένει.", και ίσως τελικά ο προορισμός να μην είχε τόσο μεγάλη σημασία. ΠΟΝΟΣ: "Μας αξίζει ένας λυτρωτικός επίλογος.", η φωνή της έσπαγε. "Εμείς γράφουμε τον επίλογο μας.", της απάντησε ξέπνοα. Μα γιατί δεν αισθάνονταν λυτρωμένοι; Τελικά, η θάλασσα και ο ουρανός αγγίζονται;

Μια παρέα κοριτσιών είναι στην ίδια τάξη με τα "κουλ" αγόρια του σχολείου. Τα αγόρια και τα κορίτσια έχουν πολύ μίσος μεταξύ τους. Το πιο πολύ μίσος όμως το έχει η Νόρα και ο Ορφέας οι οποίοι κάθε βδομάδα πηγαίνουν στον διευθυντή. Από το δημοτικό οι τσακωμοί τους δεν έχουν σταματήσει ποτέ! Φέτος όμως στην μέση της 2ας λυκείου η χρονιά θα τους φέρει μεγάλες αλλαγές που κανένας δεν το περίμενε ότι θα συμβεί...

Τι γίνεται όταν η Μάσα ένα κορίτσι στερημένο από το σεξ ζητείται να κάνει μια πρόκληση για τον εαυτό της , μια χάρη για τον καυτό , αδαή, αναγωγο προπονητή της , να προσποιηθεί την κοπέλα του και να το κάνει επειδή έχει την ανάγκη του;;; Τι θα γίνει όταν καταλάβει πως αυτό το διήμερο που θα παίξει θέατρο δεν θα υπάρχει μόνο θέατρο; ********************************************* - Είχες βάλει έναν κανόνα να μην σε αγγίξω ούτε μια φορά ....είπε ο Λίο και τά δύο του δάκτυλα έπιασαν το δαντελωτό μαύρο εσώρουχο της. - Έχεις γίνει κόκκινη , είσαι αναμμένη και ιδρωμενη ταυτόχρονα... Είπε με καυλωμένη φωνή ο Λίο και προσπάθησε να της ξανά κατεβάσει το εσώρουχο. - Το θέμα είναι όμως ότι παρότι εσύ έβαλες τον κανόνα δεν θες να σταματήσω , κάθεσαι εδώ και με αφήνεις να σου τα κάνω όλα ξέροντας την συνέχεια ....είπε ο Λίο γλειφωντας τον λαιμό της και φτάνοντας στον λοβό του αυτιού της . Τα χέρια της έπιασαν το γυμνασμενο στήθος του , αφήνοντας τον να την γλύψει στον λαιμό . Η ανατριχιλα είχε κατακλύσει το κορμί της . Είχε αρχίσει να νιώθει μια παράξενη ενόχληση χαμηλά . - Oh baby ....you teasing me .... 04/02/2021 #1 of sex 16/02/2021 #1 of romance

[ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΈΝΗ] "Για που νομίζεις ότι το έβαλες;" Με ρώτησε, ενώ εγώ εστίασα το βλέμμα μου στα καταγάλανα μάτια του που ξεπρόβαλαν μέσα από την μαύρη μάσκα του. Μου κίνησε τόσο το ενδιαφέρον που επιθυμούσα να την τραβήξω και να αποκαλύψω το πρόσωπο του. "Δεν νομίζω να σου πέρασε από το μυαλό να σε αφήσω να φύγεις έτσι;" Πλησίασε απειλητικά το πρόσωπο του στο δικό μου και είπε με θράσος. Τα μάτια του γυάλιζαν και κατάλαβα πως διασκέδαζε με το τρομοκρατημένο πρόσωπο μου. ▪︎ ▪︎ ▪︎ Ισχύει άραγε αυτό που λένε; Αν αγαπάς κάποιον πρέπει να τον αφήσεις να φύγει; Και αν αυτός σ'αγαπάει πραγματικά, επιστρέφει; ▪︎ ▪︎ ▪︎ Καλή σας ανάγνωση! Wattpad 2018-2020.

Μια μοιραία συνάντηση, δύο αντίθετες ψυχές και ένας άκαυτος πόθος. Εκείνη αρνείται πως θα πέσει πρόθυμα στο κρεβάτι του. Εκείνος της ορκίζεται πως θα την κάνει δική του. Μια ανήθικη συμφωνία που θα πλέξει τις μοίρες δύο ανθρώπων σε έναν επικίνδυνο ιστό μίσους και έλξης. *Αυστηρώς άνω των 18 (περιέχει υβριστικό περιεχόμενο, περιγραφή σεξουαλικών σκηνών και εμπλοκή με ναρκωτικά)

«Τι χρώμα έχει για σένα αυτή η στιγμή;» Ήσουν το φως και μιλούσες στο σκοτάδι. Τι κοινά μπορεί να έχουν αυτά τα δυο με ρωτάς. Θα μπορούσα να αναλύω ώρες ολόκληρες αυτή την απάντηση, αλλά δεν θα με πιστέψεις ό,τι και να σου πω. Γι' αυτό προτιμώ να σου πω την ιστορία μας. Την μοναδική απόδειξη που έχω για τις φράσεις «Δεν υπάρχει φως χωρίς σκοτάδι. Δεν υπάρχει σκοτάδι χωρίς φως». Δυο φράσεις που μ' αρέσει να αποκαλώ 'Το θεώρημα Όμπρε' και αν μείνεις μαζί μου στο ταξίδι μας, θα σου λυθούν όλες σου οι απορίες. Εκείνος χρειαζόταν κάποιον να τον βγάλει από τους δαίμονες του. Εκείνη χρειαζόταν κάποιον να την κάνει να νιώσει ζωντανή. Χτισμένοι και οι δύο πάνω στην τέχνη, ο Ανδρέας βλέπει στην Ίριδα όλα όσα του λείπουν και εκείνη σε αυτόν όσα θέλει να γίνει. Πόσο όμορφος να είναι ο κόσμος μέσα από τα μάτια της άραγε;