Bir mahalle hikâyesidir.

"Birini sevmeye, ona zaman ayırmaya vaktim yok." Dedim iç çekerek. Sözlerim, kendime ördüğüm duvarların arasından sızmıştı. Sanki yıkılsam dahi beni ayakta tutan bir cümleydi. Elvin derin bir nefes aldı ve "İnsanın önceliği neyse vakti ona kıymetlidir." Dediğinde, ağır ağır başımı sallayarak onayladım. Bu bir teslimiyet değildi, kabullenişti. Kalbimde babamdan kalan yaraların izi vardı, toprağım ne kadar filizlenirse filizlensin dikenleri vardı. Umut daima acının gölgesinde büyür. Sevmenin, zaman ayırmanın bedeli ağırdır. Bazı topraklar, çiçeği büyütmek yerine sadece kökünü kurutur.

Metin ve Deniz hızla içeri fırladı, nefesleri kesik kesikti. Bir anda ikisi de Araz'a doğru bağırdı: "Dur!" "Bırak!" Yılmaz sendeleyerek doğrulmaya çalıştı; öfkeyle onlara doğru saldırmak için hareketlendi. Metin refleksle dönüp onun suratına sert bir yumruk savurdu. Yılmaz dengesini kaybedip yere kapaklandı. Metin, Araz'ı bırakıp sakinleşmesi için seslendi: "Sakin ol, dostum! Biz de senin kadar öfkeliyiz! "Araz, yere atılmış paslı demir sopayı eline aldı; metal avucunda soğuk, acı bir ağırlıktı. Metin hızla araya girip onu tutmaya çalıştı ama Araz birden koşup ileri atıldı. Sopayı kaldırdı ve kontrollü, ardı ardına vuruşlarla Yılmaz'ın kafasına indirdi. Her darbe sertti; Yılmaz kanlar içinde geri çekildi, sonra son darbelerin ardından bilinci bulanıklaşmış, baygın bir hâle geldi. Yılmazın yüzüne tükürerek Metin'e döndü, gözleri öfke ve yorgunluk karışımıyla parlıyordu. Boğuk, hırıltılı bir sesle bağırdı: "Sakin olmamı mı söylüyorsun, Metin?" Sonra yüzünü buruşturarak devam etti, her kelimesi bir taş gibi düştü odaya: "Ben üç gündür nefes alamıyorum, yemek yiyemiyorum, yaşayamıyorum. Esilla için deliriyorum; kendi kendimi parçalıyorum. Sen şimdi gelip bana 'sakin ol' mu diyorsun?"

Yazgıya atılan düğümün hikayesi... Zinar Aşiretinin ağası Viran Zinar, Sipanların büyük torunu Afşin'i isteyecek zannederlerken asıl isteyeceği kişi, kuzeni Nalin Sipan'dır. Fakat Nalin bu evliliği onaylamaz ama kader ağlarını çoktan örmüştür.

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Ünlü Rus yeraltı mafyası Kuzentsov'un sahibi anti kahraman Azrail'in Kılıcı ve tek amacı ülkesine hizmet etmek olan bir kahraman askerin hikayesi...

Bazı karşılaşmalar vardır; ne başlar ne biter. Sadece olur. Rüveyda, ait olduğu hayatın içinde yürürken, Leonardo bu hayatın içine yalnızca kısa bir süreliğine uğrar. Aynı zaman, aynı şehir... Ama aynı hikâye değil. Bu, kalmakla gitmek arasındaki o ince çizginin, bir ihtimal kadar yakın, bir tesadüf kadar uzak olduğu bir hikâye.

Bana dokunamazsın, Bana bakamazsın, Beni duyamazsın. Ben üç aşamalı bu lanetle yaşarken bu şatoda benimle mahkumsun. Büyülü şatoda ömrünü geçirmek ve lanetimin bir parçası olmamak için dikkatli yaşamak zorundasın. Eğer laneti kırarsan... O zaman evine dönebilirsin. Sorun da bu... Laneti neyin kıracağını on yıldır çözemedim. Sen de çözemezsin, bu imkansız. Güzel ve Çirkin'i okuyup da roller değişseydi aynı hikaye olmazdı diye düşünen herkes için.

Bazı hayatlar bize ait değildir. Ahu'nun sıradan bir yurt gününde aldığı tek bir telefon, tüm dünyasını altüst eder. Yıllardır kendisi sandığı kişi belki de hiç var olmamıştı. Doğduğu an karışan kaderi, onu başkasının hikâyesine sürüklemişti ve şimdi, gerçek hayatı geri dönüp onu buluyordu. Ünlü anonim youtuber Ahu'nun abileriyle tanışması tam bir fiyaskoyla sonuçlanır. Ona önyargılı yaklaşan abileri, büyük hayranı oldukları anonim youtuberın kız kardeşleri olduğunu öğrendiklerinde tepkileri ne olacak? Ahu yeni ailesine alışabilecek mi? Yoksa geçmişin acıları, kim olduğunu bulmaktan daha büyük bir engel mi olacak? *İlk kitabım olduğu için yazım, mantık hataları olabilir zaten öylesine yazmaya karar verdim. Ciddi bir şey beklemeyin lütfen

"Künh... öz demek. Bir insanın özüne indiğinde, onu dilediğin gibi yeniden yoğurursun. Ortaya çıkan artık bir asker değil silah olur." Bir avcı. Bir kurt. Bir ihanet. Ormanın karanlığında başlayan karşılaşma, gölgelerin ardına gizlenmiş büyük bir gerçeği yerinden oynatacak. Gerçek ortaya çıktıkça, birbirlerine en uzak olması gereken bu iki insanın yolları, farkında olmadan aynı karanlıkta birleşiyor. Bir avcı gerçeğe ne kadar yaklaşırsa, o kadar hedef olur. Bir kurt ne kadar köşeye sıkışırsa, o kadar tehlikeli hale gelir. Ve bazen... kader iki yabancıyı birbirlerinin hem en büyük tehlikesi hem de tek sığınağı yapar.