053721*****: Siz benimle dalga mı geçiyorsunuz? (00.57) 053721*****: Yarın tonla işim olduğunu söylüyorum, sabahın 6sında evden çıkmam gerekiyor ama sizin gibi olgunlaşamamış erkekler yüzünden uykumu dahi alamıyorum! 053721*****: Üstelik sadece ben de değil. Binadaki çoğu kişinin yarın iş günü. Çocukların okulu var. Yahu siz nasıl bir aylaksınız? 053721*****: Hadi pazartesi sendromu çekmiyorsunuz onu geçtim, anladık zaten. Yahu kardeşim bari olana saygınız olsun! Bitmedi gürültünüz patırtınız ya bitmedi resmen. 053721*****: Evimi başıma yıkacaksınız az kaldı. (01.04) 054193*****: Merhaba öncelikle. (01.09) 054193*****: Elbette amacım sizinle dalga geçmek değil, çıkartmaları atan da ben değildim bir karışıklık oldu bunun için kusura bakmayın. 054193*****: Sonrasında ise 054193*****: Hanımefendi yarın pazar. (01.10)

Uyarı: Mahalle kurgusudur. Yaş farkı, +18 (yetişkin içerik) bulunur. Çürüyen bir ruh, tatlı bir gül kokusuna farkında veya değil bulandığında meftun olmaktan başka bir şansı yoktur. Çünkü tek dalı Gül'ün dikenleridir. "Ben ne yaptığı belli olmayan, uçarı bir adamım ama sen... sen benden bile daha olgun, hayat dolusun. Neden ruhu çürümüş bu adamın yakınında dolaşmasına izin veriyorsun? Benim elimden kaçan ipleri neden tutuyorsun?"

Akın, evine yürürken erik ağacına tünemiş bir karaltı fark etti. Karakteristik gür sesiyle, "Lan! S..." derken kollarına, hatta kucağına bir şey düştü. "Sen kimsin?" Bile diyemedi. Ellerine düşen meyve falan değildi. Bir kızdı! Polis Amiri Akın Avcı, gökten herkese üç elma düşecek olsa, kendi payına düşenin bir kız olacağını hiç tahmin etmezdi. Bu görsele şahit olan babaların ve mahalledeki dedikoducu kadınların tanık olduğu çok absürt, trajikomik bir andı. Annesi tarafından bir türlü sevilemeyen, babası ve abisi tarafından tam olarak korunamayan Feyza, Pamukkale Üniversitesi öğrencisidir. Abisinin en yakın arkadaşı aynı zamanda komşusu olan Akın'ın devreye girmesiyle ve aniden Feyza'nın sessiz hayatına dalmasıyla, değişim başlar. #(YAVAŞ İLERLEYEN YANİ SLOW BURN ÇOK UZUN BİR KURGUDUR)# Sabırsız biriyseniz okumaya hiç başlamayınız lütfen. :)

Yapay zekâ... Ucu bucağı olmayan, her saniye gelişmeye devam eden mükemmel bir sistemdi ta ki insanlarla tanışıncaya kadar... Peki ya bu sistem bir gün başkaldırırsa ve onu oluşturanlar bile ona mâni olamazsa...

"Bu bir Milat, Kıyamet." *** "Tatlı dile, güler yüze Doyulur mu, doyulur mu?" Sesli kahkahalar eşliğinde Neşet Babaya eşlik ediyordum, rakı bardağını kafama diktim ardından gözlerim karşı masaya kaydı. Dirseklerimi masaya yasladım, elimdeki rakı bardağını masaya indirdim usulca. Geldiğimden beri bakışları bakışlarımdan ayrılmayan adama gülümsedim nazlı nazlı. Daha sakin ve yumuşak ve sessiz çıkmaya başladı sesim, "Aşkınan bakışan göze Doyulur mu, doyulur mu?" Kollarını göğsünde bağlamış, bal gözlerin sahibi bana cürretkar bakışlarla bakmaya devam etti, bir ara dudağının köşesi kıvrılır gibi oldu yanımda oturan insanlar umurunda değildi o kendinden emindi. Geceyi onun kollarında bitireceğimden emindi. *** Hikaye tamamen kurgudur. Gerçek olay ve kişilerle alakası yoktur.

Çerezlik bir texting kurgusu. (Tamamlandı.) & Atilla Artem: Bu şey gizlilik içeriyor mu? Efsun Araslı: Nasıl yani? Atilla Artem: Buraya başvurduğumun bilinmesini istemiyorum. Efsun Araslı yazıyor... Efsun Araslı: Merak etmeyin Atilla Bey danışan ve danışman olarak gizlilik sonuna kadar korunacaktır. Efsun Araslı: Bu konuda sonsuz güvenebilirsiniz. Atilla Artem: İyi o zaman. Atilla Artem: Başlayalım.