-TEXTING- Sosyal medya da gördüğü taktiği gerçek hayatta deneyen kızımız , farkında olmadan bir polise denk geliyor. 0532*******: Neden? Siz: Ne neden? 0532*******: Arabamın camına numara koymanızı diyorum , neden? ✨

* Siz: Ay acaba lamalar uçsa nasıl olurdu? Siz: Düşünsene, kafana tıpkı martının sıçması gibi tükürüyorlar. Siz: Çok komik olmaz mıydı? ÜSĞĞDDĞSPDĞPFĞEPEĞFPĞSSĞG 05******: Kimsin? Siz: Lamaların efendisi. Siz: Sen kimsin canım? * * Bu hikayedeki her şey kurgudan ibarettir. Ve bence bu kurgunun mafyalarla alakası yok.

Mardin'in taş sokaklarında, yıllardır süren iki düşmanlık gölgesini korumaktadır: Koçerler ve Sînorlar. Bu iki aile için sevgi bir seçenek değildir; kurallar, kan ve suskunluk vardır. Şilan Koçer, kendi hayatının bile kararını veremeden büyümüş bir kızdır. Onun için gelecek; çizilmiş, yazılmış ve çoktan başkaları tarafından seçilmiştir. Bir gün, hiç istemediği bir gerçeğin içine sürüklenir: berdel. Karşısına çıkan isim ise düşman tarafın gölgesidir. Mirzan Sînor. Soğuk, sert, korkulan ve adı söylendiğinde bile sessizlik yaratan bir adam... Ama asıl tehlike, onun düşman olması değil; Şilan'ın hayatına dokunmaya başlamasıdır. Bir ev, iki düşman, zorla bağlanmış iki kader... Ne sevgiyle başlayan bir hikâyedir bu, ne de kolay bir nefretle biten. Sadece mecbur bırakılmış iki hayatın, birbirine çarpmasıdır. Ve bazen kader... en çok zorlandığında başlar.

Nilüfer, kaybettiği en yakın arkadaşının eski hesabına yazmaya başlar. Onunla konuşuyormuş gibi içini döker, geçmişiyle yüzleşir çünkü kimsenin okumadığını sanıyordur. Ama o mesajlar sandığı kadar yalnız değildir. Hiç tanımadığı biri, onun en savunmasız hâline tanık olur. Ve o andan sonra, Nilüfer için hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. @sinemsellwt-ig

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Siz: Merhabalar. Siz: Size yazmam gerektiği söylendi. Yani sekreteriniz öyle söyledi. Siz: Rahatsız etmiyorum, değil mi? Siz: Eğer meşgulseniz hiç sorun değil, ben beklerim. Bilinmeyen Numara: Lei chi è, signora? (Siz kimsiniz hanımefendi?) Yayın Tarihi: 10 Haziran 2025 2 Ağustos Mafya #5 20 Ağustos Mafia #1 20 Ağustos İtalyan #1 20 Ağustos İtalyanmafya #1 18 Aralık Texting #1

Bir insanı annesi bile sevmez miydi? Annesi bile mi elinden tutmazdı? Evet annesi bile sevmez, annesini bile elini tutmazdı... Açelya ne annesi ne babası sandığı adam tarafından sevilmezken öz babası ortaya çıkar. Ölüm için 18 yaşına girmeyi bekleyen Açelya... Babası için yaşama tutunur muydu? "Yanlızlığın bedeli benim açımdan delirmekti..."

Siz: simdi benim canım helva cekse Siz: benim icin ölür müsün Siz: yoksa yok mu Baran: Ne anlatıyosun bilader Siz: cevap ver Siz: ölür müsün Siz: yoksa yok mu

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!" ••• 29/10/2023 #ask 1 29/10/2023 #genckurgu 2 23/02/2024 #macera 1