Gregory Monthana nigdy nie byl tak cholernie o kogos zazdrosny. Co zrobi Knuckles żeby mu pokazać ze nie ma żadnych powodów? Czy Monthana powie wszytkim że Erwin Knukcles nalezy tylko do niego? Oneshocik, mam nadzieje ze fajnie bedzie wam sie czytało <33 Uprzedzam sceny 18+

- „Carbo, Carbo, przyjedź po mnie, proszę" - wypowiedział ochrypniętym i cichym głosem do mikrofonu. - „Erwin, jesteś pijany?" - zapytał piękny męski głos o nieco obniżając swój ton. Wtedy, nim wstrząsnęło - złamał obietnicę. Natychmiast zaczął się zastanawiać, jak bardzo wszyscy będą rozczarowani, gdy tylko każdy się o tym dowie. -------------------- Staram się odbudować nowe konto więc na razie wstawię te fanfiki które mam zapisane :))

"-Wiesz co Hank?- odezwał się ledwo sklejając ze sobą litery . -Tak? -Życie to jednak nie bajka, a jeżeli nią jest to zdecydowanie nie jestem głównym bohaterem - próbował śmiać się przez łzy, ale nie wychodziło mu to za dobrze." Był to wieczór, w których Gregory Montana stracił swoją nadzieję i światło

Nie czekaj na odpowiedni moment. Powiedz to, co czujesz teraz. Nie trać czasu, na nic. Co jeśli czas minie i już nigdy nie dostaniemy tej możliwości? Co jeśli to już koniec i żadne słowa nie będą w stanie naprawić otwartych ran. Co jeżeli spóźniliśmy się na to najważniejsze. Co jeśli piasek w klepsydrze już opadł na dno..

[Akcja dzieję się po drugim sezonie Hazbin hotel] Po ostatnich wydarzeniach Lucyfer jest na skraju wyczerpania. Nie czuję się najlepiej, choć powoli się regeneruje. Ani Charlie ani nikt inny nie martwi się o niego jakoś specjalnie, po części dlatego że nikt nie zwrócił uwagi na jego stan...A przynajmniej tak mu się wydaje. Kiedy pewnego dnia, Lucyfer przechodzi koło pokoju swojego "największego wroga", czyli radiowego demona, przez uchylone drzwi widzi Alastora w naprawdę złym stanie i nie wiedzieć czemu, wchodzi do pokoju. To daje początek specyficznym wydarzeniom oraz odsłanianiu sekretów i mimowolnym opadaniem z czasem masek, które nosili przez lata. ---------------------------------------------------------- Hejka! Od razu zaznaczam że jest to mój pierwszy fanfik, więc proszę wybaczyć jakby znalazły się tu jakieś wpadki😅. Mam nadzieję że historia was zainteresuje!! ! UWAGA ! JEŚLI NEI LUBISZ SHIPU RADIOAPPLE, DOBRZE CI RADZĘ, NIE CZYTAJ

Wszystko sprowadza się do jednego uczucia: poczucia winy. "Jestem niewystarczający." "Nie nadaję się do niczego." "Zawiodłem." "To moja wina." Takie myśli mogą się pojawić się w momencie porażki, ale także sytuacji, na którą realnie nie mieliśmy wpływu. A co jeżeli taki właśnie był los bohatera od początku? Co jeżeli z góry miał przypisane miano winy? Jak sobie poradzić, gdy myśli stają się głośniejsze niż rozsądek? I jak poradzi sobie Erwin? (Ale poetycko poleciałam xdx Nie umiem tego inaczej opisać bez spoilerów. Pozdro, miłego czytania :3)

Prażący dzień w Los Angeles, temperatura 29°C, susza i szum fal za ogrodzeniem. Nagle przychodzi sztorm, temperatura się podwyższa, a szum fal zastępują szepty anioła. Czy sztorm doprowadzi do dużych strat? Albo może do szczęścia dwóch rybek? Krótki Oneshot o Vasklesie w moim wydaniu :) Mam nadzieje że się spodoba! Miłego czytania! :D

Alkoholizm doprowadził do wyniszczenia jego organizmu, a jego ostatnią wolą, przed wyjazdem z miasta, jest oddanie ciała córki swojemu byłemu mężowi, który stara się mu tylko pomóc.

Dwaj mężczyźni mieszkają w tym samym mieście, są dobrymi znajomymi i często pomagają sobie nawzajem. Nadchodzi sytuacja gdzie jeden z nich przeżywa stratę... lecz potem zysukje lepszą i bliższą znajomość. A druga para - przyjaciele, od dawna... zakochani w sobie, i odkrywają to z niewinnego żartu przyjaciela. #vaskles, miejsce 1! <3 (akszyli jest 29.08.2022r.)

Obiecuje ci wierność i miłość, aż do śmierci... Trudno jest dotrzymać tych słów jeśli ma się taką okazje przed oczami. Coś co innym jest tak trudno dostać ty masz teraz na własność, do dyspozycji dla swojej chorej wyobraźni i najgorszych fantazji. Może to idealna okazja by się trochę zabawić? Przecież chwila kary to nie zdrada... Dalej kocham i kochać będę ale taka okazja nie może mi umknąć z przed nosa...