#mizah 1(31.03.2026) #duygu 1(31.01.2026) #aile 1(24.01.2026) "Bu saçmalığa son vermezseni-" adam bi adım bana yaklaştı. O an içimde fırtınalar kopmaya başlamıştı bile soğuk sesiyle fısıldadı "Senin soyadın Aksay. Sen Derin Kaya Aksaysın" dedi. Yüzüne tükürdüm "Bir daha bana Aksay dersen o ağzını yerinde bulamazsın" dedim hırsla. İki adam beni tutuyodu debelensem bile fayda etmedi. AKSAY KONAĞI denen yere gelmiştik. "Bırakın beni" derken bile bütün Mardini inletmiştim kapılar açıldı ve beni zorla içeri götürdüler Etrafımda insanlar vardı bana kınayıcı gözlerle bakanlar, ters bakışlar,heyacanlı bakışlar her türden üstümde gözler vardı. Karşımda 7 kişi duruyodu, bunlardan 5 abim yaşında kişiler , 1kadın ve 1 adam vardı. "Bırakın ula size demedim mi saçının teline bile zarar gelmicek" diye bağırdı esmer bi genç. Kollarımı bırakınca derin nefes aldım "Derhal beni bırakıyorsunuz kimsiniz siz, sizin bu yaptığınız şeye adam kaçırma derler" diyerek haykırdım Adam bi adım atınca bende otomatik geri adım attım. Bunu görünce yüzü düştü "Herkes beni iyi dinlesin. Derin Kaya benim öz be öz kızımdır, ona saygısızlık eden bana etmiş olur duydunuz mu beni" diye bağırarak konuştu Güldüm "Ben senin kızın falan değilim,asıl siz anlayın şunu. Ben yıllar önce babamı kaybettim , şimdi ise gelmiş karşıma ben senin babanım şaka mısınız siz". "BEN DERİN KAYA ÖZTÜRKÜM. AKSAY DEĞİL ÖZTÜRK ÖLEN ANNEMİN SOYADINI GURURLA TAŞIYAN Bİ KIZIM. HERKES ASIL BUNU ÖĞRENSİN" herkeste fısıldamalar başladı.....

KISA HİKAYE Bazen en derin yaraları, teninizi kesen cam kırıkları değil; ruhunuzu parçalayan kelimeler açar. ​"Niye yaşıyorsun ki sen?" ​Mahinev, bu sorunun cevabını yıllarca aradı. Sevgisizliğin dondurduğu o evde, her nefesi bir özür, her adımı bir hataydı. Kendi ailesinin çizdiği o kusursuz çemberin hep dışında, hep yalnızdı. ​Sonra bir gece, bir vazo kırıldı. Ardından bir kalp durdu ve bir zihin deliliğin o tatlı sınırından atladı. İçindeki sevilmeye aç küçük kız öldü; yerine, karanlığı bir zırh gibi kuşanan yeni bir Mahinev doğdu. Ama onun da yaşaması uzun sürmedi,çünkü 17 yılının yalan olduğunu öğrendi. Mahinev,gerçek ailesine alışabilecek mi?

*Gerçek aile kurgusu.* On yedi yıl... Tam on yedi yıl boyunca hayatım boşuna yaşanmış bir zindan gibiydi. Ölmek ve bu hayattan kurtulmak istediğim sayısız an oldu. Vazgeçmeye ne kadar yaklaştığımı yalnızca ben biliyordum. Ama beni ayakta tutan tek bir şey vardı. Silik de olsa sönmeyen bir umut. Ve belki de şimdi hayata tutunmam için sahip olduğum en büyük umutlar, ilk kez bu kadar net bir şekilde karşıma çıkıyordu. Belki de gerçek ailemi bulmak geçmişte kaybettiklerimi geri getirmeyecekti. Ama ilk kez bu hayata neden tutunmam gerektiğini bana hatırlatacak gibiydi. En azından öyle umuyordum. • Reklamları siliyorum. Kitaba ön yargısız başlamanızı öneririm. Hikayenin eski adı: Hira - Gerçek Aile Yayınlanma tarihi: 20/04/2022 Bitiş tarihi: 01/02/2023

22 yıl... Belki yolun yarısıydı belki de her şeyin başlangıcı... 22 sene önce verilen yanlış kararlar, yapılan hatalar, göz ardı edilen gerçekler... Karşınıza aldığınız kişi en fazla ne kadar ileriye gidebilir? Küçücük bir bebeğin hayatı ailesi hariç kimin umrundadır ki? -22 yaşında bir doktorun gerçek ailesine kavuşma hikayesi... . |02.05.21| -Her şey şahsıma aittir. Alıntı veya isim vermeden kullanılma durumunda gereği yapılacaktır.

Tamamlandı 26 Yıldır kayıp olan Dağ çiçeği Asmin:Dağ çiçeği -24062021-

(Bu isimle yazılmış ilk kitaptır.) Girdiği depresyon sonucu gittiği bir barda birlikte olduğu adamdan hamile kalan Hira, hayatında bir çocuğa yer vermek istemeyen Emir Asaf Dağlı. Peki ya iki sene sonra ikisinden bir parça olan Yusuf sayesinde yeniden yolları kesişirse? "Şimdi ben 23 yaşında bir anneydim. Oğlumsa henüz iki yaşında hayat savaşına başlamıştı. Lösemi tanısı konmuştu. Tek çarem ise hiçbir sorumluluk almayacağını iddia eden Emir Asaf Dağlı'ydı. Benim değerlerim uymamıştı oğluma. Belki babasının uyar umuduyla evinin kapısındaydım. Yapmam dediğim her şeyi bir bir yaptırıyordu hayat bana."

Belki demiştim içimden bu yeni aile bana bir umut olur da herşey den kurtulurdum ve 17 yaşında sadece basit hayalleri olan basit bir kız olurdum. Gece değil de sadece Mira olurdum o zaman belki beni bu sefer severlerdi... Severlerdi di mi?

"Aile, benim kabuk tutmuş yaramdı ve şimdi o yarayı deşiyorlardı." Gerçek aile kitabıdır fakat birçok farkla... Çünkü Eliz evli ve hamiledir. 🤍 "Sürekli yanımda olduğunu söylüyorsun. Yorulmadın mı aynı şeyi tekrarlamaktan?" "Ben nasıl senin yanında olmaktan memnunsam, bunu dile getirmekten de memnunum. Seninle ilgili hiçbir şeyde yorulmam ben." dedi ve iyice sardı bedenimi. Onun yanındayken ruhum rahatlıyor, kalbimdeki yükler azalıyordu sanki. "Bana ver yüklerini. Senin yerine ben taşırım, canımın içi." diye mırıldandı. Omuzlarıma öpücükler kondurdu. "Bu omuzların yük taşımasın. Bana ver. Ben taşırım senin yerine." Biz orada otururken Aras omuzlarıma öpücükler kondurarak tüm yüklerimi kendi omuzlarına aldı. Kalbime yüklenen tüm ağırlıkları kaldırıp bana minik ama anlam dolu öpücükler bahşetti. 🤍 Yayın tarihi: ^21/08/2024^ ‼️Kitabın konusu, içeriği ve kitap kapağı bana aittir. Kitap tamamen kurgu eseridir, gerçekle bir ilgisi yoktur. #1- Eliz, 03.09.24 🥇 #1- Bebeğim, 05.09.24 🥇 #1- Mutluluk, 12.09.24 🏅 #1- Mimar, 10.11.24 🥇 #1- Aras, 11.11.24 🥇 #1- Dram, 03.01.25 🥇 #1- Aşk, 23.01.25 🏅 #1- Sevgi, 01.02.25 🥇 #1- Abilerim, 25.04.25 🏅 #1- Korku, 27.04.25 🏅 #1- Sevinç, 09.05.25 🏅 #1- Gizem, 03.07.25 🏅 #1- İkiz, 09.07.25 🏅 #1- Mimar, 20.01.26 🏅 #1- Abi, 21.02.26 🥇

" İsmim Alina... ve ben deli değilim!" ▪︎Alina Atalar Küfür ve argo bulundurur* Yazım hataları olabilir* Yazılmaya başlama tarihi; 17.02.23 Yayınlanma tarihi; 08.04.23 Bitiş tarihi; -

Beni terk eden ailemin mahallesine taşınmıştım en fazla ne olabilirdi ki... Zümra Altun ~ Kayahan Yıldırım