Z każdym dniem jesteśmy coraz bliżej śmierci. Żyjemy każdego dnia, przeżywamy wszystko co piękne, a końcowo - umieramy. Zakopują nas, zasypując ziemią, która jest splamiona naszą krwią. Równie dobrze, mogą wrzucić nas poćwiartowanych gdzieś na dno oceanu. Nigdy nie wiesz jak skończysz, ale wie się jedno, pewnego dnia zakończy się ten cały ból. Spojrzałem na polanę z żółtymi kwiatami. One kiedyś też znikną, jak my. Moje emocje nie miały żadnego znaczenia, tak jak moje myśli. Moim jedynym zadaniem na tym świecie, jest cierpieć i nieś to cierpienie innym. Ciągle ta sama historia. Zabijam innych, torturuje ich, oszukuje fałszywym uśmiechem. Ale czy ich życie jest tak krwawe i smutne jak moje? Żyj nie umieraj, powtarzam każdemu, mimo, że sam się do tego nie stosuje. Śmierć ciągnie nas jak ćmy prosto do latarni.