" So if I should complain that all I have is not enough, forgive me. I've been given so much. I realized in a world where some have more and some have less, I am blessed for I have found you, Consuelo."

"I'm willing to do everything... to give everything... to lose my everything... if it means gaining you." "There is no way you are going back to Winnifred," mariing pahayag ni Frederick. "There's no other man for you, Phoebe. I'm the only man in the world who could make a complete woman out of you. Only me." Natigilan si Phoebe. At sino naman ang maysabing babalik siya kay Winnifred? Ngayon pang na-realize niyang she was never in love with him. Maybe it was just the idea of being in love that she fell in love with him. Ngayon pang naranasan na ni Phoebe kung paanong malunod sa mapupusok na halik ni Frederick. Na natanggap na niya sa sarili na umiibig siya rito...

"We're perfect for each other. Sa lahat ng babaeng nakilala ko, sa iyo ako may pinakamagandang chemistry. We were born for each other." When she was sixteen, Stefanie Agpayo fell in love with her pen pal-si Luke Vallejo. Agad na nabihag ang kanyang batang puso nang masilayan niya ang larawang kalakip ng sulat nito sa kanya. Ngunit nagkita sila sa prom night ng kanilang school at kasama pa ni Luke ang mortal niyang kaaway! Nalaman pa ni Stefanie na magpinsan ang mga ito. Bad blood, she concluded. Gusto niyang supilin ang nadarama para sa binata. Akala ni Stefanie ay makakalimutan na niya ito nang mag-migrate sila ng kanyang mama sa Amerika. Pagkaraan ng ilang taon ay muli siyang nagbalik. Her vacation was a gift from her mother and stepfather. And she was now Steffie Lewes. Nang muli silang magkita ni Luke ay wala ang anumang rekognisyon sa mga mata nito. At isang araw, bigla na lang itong sumulpot sa bahay nila, dala ang tatlong long-stemmed roses and chocolates. Liligawan daw siya nito upang ilayo sa pinsan nitong nagpapakita ng interes sa kanya. At bigla-bigla rin ay nagpo-propose na ito sa kanya! But did he love her? It would be a dream come true.

Galit na galit si Penelope nang malaman niyang ipinamana ng kanyang ama sa pangalawang asawa nito ang farm na pag-aaring kanilang pamilya. Ang kaso ay pareho nang patay ang dalawa kaya wala siyang choice kundi ang harapin ang anak ng kanyang madrasta na si Miguel, na wala namang ginawa kundi inisin siya at galitin. Inis na inis tuloy siya rito. Pero dahil sa gusto niyang mabawi ang ganang kanya, siya pa ang nakiusap dito na magpakasal sila. Pero paano nga ba siya tatagal sa pakikisama rito kung makita pa lang niya ang pagmumukha nito mula sa malayo ay kumukulo na ang dugo niya?

No one had ever touched her that way before. "I want you, Angie." Tila ito mahihirinan. "And I want you, too." Muli nitong inilapat ang mga labi sa kanya, naging more passionate and demanding. Ngunit naglaho ang lahat nang narinig niya itong nagsalita. "What the hell..?" Bigla itong bumangon. "Get up, Angie, and go home!" Sandali siyang natulala bago dahan-dahang bumangon. Sa laking kahihiyan ay halos takbuhin niya ang daan patungo sa kanila. What a fool she had been!

Bata pa si Sari ay minahal na niya ang apo ng matandang kumupkop sa kanya: si Aldon Latarde. Kaya naman ganoon na lamang ang kalıgayahan niya nang ialok nito ang pangalan sa dalaga. She was submissive, faithful and loving to Aldon. Dito umiinog ang kanyang mundo. Subalit iba ang balak ni Aldon. Alam nitong masasaktan si Sari kung dito manggagaling ang pakikipaghiwalay, kaya naman gumawa ito ng paraan -- paraang paibigin sa ibang lalaki si Sari. SEMPER FIDELIS, pangakong katapatan sa tuwina. Ngunit may halaga pa ba iyon nang matuklasan ni Sari na ipinamimigay ng lalaki ang pag-ibig niya?

Five years old si Juliet nang sitahin siya ni Miguel sa pagpitas niyang daffodils sa hardin ng Fontana. Bilang ganti ay binigyan niya ito ng panyo, dahil aniya ay pumapangit ito kapag pinagpapawisan ang mukha. Fourteen siya nang maging aware siyang nagbibinata na ito. Sa edad na seventeen, tinutubuan na ito ng balahibo sa braso at upper lip... At bakit tila naku-kunsumi siya kapag binabanggit nito ang mga girls na gusto nitong ligawan? Ngayon ay isa nang ganap na doktor ang binata and she, too, is ripe for romance. Pero certified conservative siya, at ito naman ay man of the world. Kahit kailan ay hindi ko siya maaaring ibigin, aniya sa sarili. Pero kung makakapagsalita lamang ang mga daffodils, babansagan siya ng mga ito ng: "Denial Queen."

Hindi inaasahan ni Charlene na muli niyang makikita si Wellesley. Limang taon na ang lumipas nang takasan niya ito. - At sa mga panahong iyon ay napaniwala niya ang sariling napagtagumpayan niyang limutin ito. Iyon lang naman ang dapat dahil ipinagpalit siya nito sa iba. Kaya ganoon na lamang ang pagkalito niya sa nararamdaman nang maring itong magsalita sa harapan niya. "When you left, I never had the courage to look you up. What for? Ayaw mo na sa akin..." Nanatili itong nakatingin sa kanya. "Akala ko' y nawala ka na sa puso ko, na natanggap ko nang hindi ka para sa akin. But it took me one look at you to realize that I've never really gotten over you." "I-I don't know what to say," nabubulol niyang sabi. Hindi pa pala sapat ang ilang taong pagkakahiwalay nila upang mabawasan ang pagmamahal niya rito. "Bakit bumalik ka pa sa buhay ko, Wellesley?" "Simple lang, I know you belong to me and nothing else will matter." Would she believe him this time?

"Ang sinasabi mo ba, eh, 'yong babaeng handa kong pakasalan? 'Yong babaeng mahal na mahal ko? Eh, di ang pinag-uusapan pala natin dito, eh, ikaw!"

"I like kissing you. I only kissed you once, gusto kong masundan iyon. At huwag kang aangal, lubog ka sa utang sa akin."