dünyaya gözlerini açtıkları ilk andan itibaren ruhlarına ilmek ilmek işlenen nefret, iso ve fadime için yıkılmaması gereken bir duvar olması gerekiyordu. bunu başarmak ise sandıkları kadar kolay değildi. Taşacak Bu Deniz • İsFad Enemies to Lovers

"We were never supposed to save each other. We hurt each other. That's what we do we take turns hurting each other, so tell me what are we" Jacob and Elia have lived by each other their whole entire life, has went to school with each other since elementary, but the only thing is they both hate each others GUTS. What happens when one day it's only Jacob and Elia alone with each other and they start confessing a lot of things, will they continue to be enemies or more.... Elia Washington 17 years old senior, apart of the cheerleading team, quiet, probably the most smartest girl in her classes. Jacob jones 18 years old senior, captain of the football team, popular, nearly been with every girl in the school.

Üniversite için İstanbul'a yerleşen ve yeni bir hayat kuran Fadime, geçmişin izlerini kapatmaya çalışırken beklemediği bir yüz ile karşılaşır. "Tüm muhteşem hikâyeler iki şekilde başlar: Ya bir insan bir yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir," der Tolstoy, ancak ya bu yabancı, tanıdık bir yüzse?

"Sen benim, kendi hayatımdan vazgeçebilecek kadar biriciğimsin, ballı boncuk." Oysa onun en çok korktuğu şey ölmekti. İki düşman köy, ve aralarında kalmış masum bal saçlı kız ile boncuk gözlü çocuk. Sevda kalpte kalırdı ebediyen. Peki nefret? Nefrette kalır mıydı yürekte? Söküp atılabilir miydi? Bizim de masalımız buydu. Masal diyordum, çünkü hikayeler kötü sonla biterdi. Masal iyi sonla bitmesi gerekendir, değil mi? -Taşacak Bu Deniz dizisinin çifti olan İsmail (İso) FURTUNA ve Fadime KOÇARİ için yazılmış bir hayran kurgudur.-

Okyanustan hallice irisleri yüzümün her santiminde itinayla dolaşırken merak duygusu çoktan esir almıştı bedenini. "Niye bana bunu yapıyorsun Fadime? Söyle, sen de rahatla ben de." dedi bana doğru bir adım atarak. Onun adımına karşılık ben bir adım geriledim. Sağ elimin işaret parmağını ona doğru kaldırarak "Seni sevmiyorum çünkü. Nefret ediyorum senden. Duydun mu? Nefret." dedim en içten ses tonumla. Afalladı. Bu kadarını beklemiyordu belli ki. Omuzları yenilgiyle düştü. "Sana geçmişi unutturmak istiyorum, kendimi affettirmek istiyorum. Sadece bir şans, tek bir şans veremez misin bana? Fadime, ben senin yolunda bittim kızım. Çaresizliğimi görmüyor musun?" dedi kendini göstererek. Burukça gülümsedim. "Sen çaresizlik nedir nerden bileceksin? Hiç ben olmadın ki."

"ʙᴜ̈ʏᴜ̈ᴋʟᴇʀ ꜱᴀᴠᴀꜱ̧ı ʙᴀꜱ̧ʟᴀᴛıʀ, ᴋᴜ̈ᴄ̧ᴜ̈ᴋʟᴇʀ ᴋᴀʏʙᴇᴅᴇʀ."

"Fadime'yi Furtuna'nın kalbine yerleştireceğiz." Furtuna köyünün kalbinden arazi alan Koçariler, kime ait olduğunu göstermek için Fadime Koçari'yi, onu koruyacak adamlarla birlikte oraya yerleştirir. "Seninle düşmanluk etmek benim için onurdur Fadime Koçari." İntikam yolunda atılmış her adım geçmişlerinden bir parçayı Fadime'nin önüne atıyordu. Belirsiz olan bu yolun sonu nasıl oluyor da İso'nun kalbine çıkıyordu? "İkimizin adı aynı cümlede yan yana geçiyorsa biz bir suç işliyoruz demektir." "Çokça günah işledin. Favori suçun neden benim?"

İsmail Furtuna belki bilmiyordu ama. Kaderini ezeli bir düşmanlık bağlasa da kalbi çok önce seçmişti onu; yıllarca süren düşmanlık, Fadime'ye bir şey olma ihtimalini görünce bir anda anlamını yitirmişti sanki. Ve İso, bilinçsiz de olsa, zihninin her köşesine yerleşen o düşman kızından öte hiçbir şeyi düşünemez olmuştu

"sırtıma senden bıçak yarası yiyeceğime içimde ukde kalmana razıyım ben furtuna." x: zambakmisim 2.12.25

"sen benim elimden yaşayacağım tüm duyguları aldın." [ismailfurtuna,fadimekoçari]