Tanıtım bölümüne göz atınız...

Parmak uçlarında elektrik taşıyan bir silah; Sera Kuzgun. Bir 'koruyucu' olarak gönderildiği bu kasabada tek görevi vahşeti durdurmaktı. Ancak Karanlıkkaya'nın sırları Sera Kuzgun'un gücünden bile daha karmaşıktı. Gerçekler ortaya çıktığında damarlarındaki akım sadece düşmanlarını değil, tüm dünyasını yakacaktı. Karanlıkta yankılanan sırlar en güçlü ateşi bile söndürebilir. O yankıları duymaya hazır mısın?

Kalın ansiklopedi boyutunda olan eski kitabı elime aldım. İsmi dikkatimi çekmişti. "Zamanda Kaybolmak ha?" diyerek mırıldandım kendi kendime. Merakla arkasında yazılı yeri mırıldanmaya başladım. "Zamanda kaybolmak istiyorsan eğer, bu kitabın büyülü sayfalarında gezinmeye değer! Geri dönüş için gizemleri çözmen gerek. Kaybolmak için büyülü sözcükleri söylemen gerek. Abraka dabra! Açıl büyülü kitap açıl! Zaman yolcusu kaybolmaya geliyor! Bu bedeni al ve bu kitaba savur!" Yalnızlıktan ruhu daralan Hifa bu yalnızlığa daha fazla dayanamaz kaderini değiştirecek olan bir dua eder. Ettiği bu dua onu yaklaşık beş buçuk asır geçmişe götürür. Kitap bu genci kendi gizeminde kaybeder. Bakalım onu bu yolculukta daha neler bekliyor? Eğer sende Hifa'nın bu karmaşık yolculuğunda kaybolmak istiyorsan doğru yoldasın! Yetişkin içeriklidir.

Kitap Türk Mitolojisi'ne ait bazı efsane ve yaratıkları içeriyor. Benim deyimimle bir tür yerli creepypasta ve şehir efsaneleri derlemesi.

Kanserin son evresindeyken yalnız hayatım son bulacaktı. Bedenimin tükendiğini hissediyordum evet, ölüyordum ya da öldüm sandım, hayatımın devrime uğradığını çok sonradan fark edecektim.

abilerim kurgusu, erkek versiyon. Bu kurgu reenkarnasyon içerir! 🐈⬛ Deniz'in, Egemen olduktan sonra hayalinde ki resme kavuşma hikayesi. 🐈⬛ Küfür ve argo içerebilir emin değilim.🍼

Bir dilek tüm hayatını nasıl değiştire bilir onu görücez. Bakalım kahramanımızın hayatı nasıl değişicek?

Simsiyah dağılmış saçları, vahşi duran yüzü ve Onikse benzeyen gözleriyle Şifa'ya bakıyordu. Sanki onun insana dönüşmüş haliydi. Şifa'yı inceleyen gözleri yavaş yavaş öfkeyle dolmaya başladı. ''Sen onu benden çaldın. Şimdi bedelini ödeyeceksin.'' Şifa duyduklarıyla kaşlarını çattı ve etrafına baktı. Ona mı demişti? Durduğu tarafta Oniks ve kendisinden başka kimse yoktu. Acaba Oniks'e mi demişti? İyide ne çalmış olabilirdi ki? Buraya geldiklerinden beri Oniks'i gözünden ayırmamıştı. Bir ara uyumuştu o zaman çalmış olabilir miydi? Ne kadar obur olduğunu biliyordu. Kesin koyun, at ya da herhangi bir hayvanı midesine göndermiştir. Gözlerini kısıp Oniks'e baktı. Aynı anda Oniks de ateş saçan gözlerini karşısındaki adamdan ona çevirdi. Uzun dikenli kuyruğunu havaya dikmiş, her an karşısındaki gruba saldıracakmış gibi duruyordu. Oniks'in gri dumanlı gözlerine baktığında, Sıcak nefesini sinirle havaya bırakıp kuyruğunu salladı. Pekala huysuzluğu üstündeydi ama onun çalmadığını anlamıştı. Eğer o yapmış olsaydı çoktan suçlu çocuklar gibi gözlerini kaçırırdı. ''Sen neyden bahsediyorsun. Biz bir şey çalmadık.'' Şifa karşısındaki insanları süzdü hepsi de ona nefretle bakıyordu. Ama neden? Az önce konuşan adam ona doğru bir adım attığında Oniks'de dikenli kuyruğunu Şifa'nın beline sarıp onu kanatlarının altına aldı. Artık Oniks daha öfkeli nefesler alıyordu. Şifa, Oniks'in beline sarılı kuyruğunu yavaşça okşarken, ''Sakin ol Oniks'' dedi. Karşısındaki adam tekrar öfkeyle konuştuğunda ne duymayı bekliyordu bilmiyordu ama kesinlikle duymayı beklediği kelimeler bunlar değildi. ''Onu. Ejderhayı. Benim ejderhamı çaldın.''

24 Krallıktan gelen genç prens ve prensesler için kurulmuş bir Kraliyet Okulu. Ancak acımasız bir suikastçı kendini soyluları teker teker öldürmeye adamıştır. Kaçış yok. Teslim olmak yok. Oyuna hazır mısınız?

Bir sabah büyük bir heyecanla kilometrelerce yolu aşarak arkeoloji kazısına gittim. Meğerse o heyecanım, beni oraya çeken ruhum yüzündenmiş. Orada hiç bilmediğim o evrene açılan bir kapının aralanacağını bilseydim, yine de gider miydim? Eğer o kapının beni kaçırıldığım hayatıma götüreceğini, orada ailemi, ırkımı ve aynı doğanımı bulacağımı bilseydim, yine de gider miydim? Günlerce bunu düşündüm ama artık geri dönüş yoktu. Dünya ardımda kalmıştı. Burada yaşayacak, buraya ayak uyduracaktım çünkü ait olduğum yer burasıydı. Aslında büyük bir sorunum vardı. Buranın Yöneticileri, doğduğum anda beni öldürmek istemişti. Ve hâlâ istiyorlardı. Aynı doğanımla yan yana olduğumda daha da güçlenen büyüm, onların varlığını tehdit ediyordu.