İzmir'in en nezih mahallelerinden birinde, kusursuz görünen hayatların ardında saklanan büyük acılar ve derin yaralar vardır. Mihriban Soykan, ailesiyle birlikte iki katlı küçük bir evde yaşamını sürdürürken sıcak bir temmuz ikindisi abisinin şehadet haberini alır. Bu haber, Mihriban'ın hayatını öncesi ve sonrası olarak ikiye böler ve mahallede kapanmaz bir yara açar. Kalbindeki boşluk gün geçtikçe büyürken, Yiğit Keskin de can yoldaşını kaybetmenin ağırlığını omuzlarında taşımaktadır. Bu ikilinin yolları bunca kesmekeşin arasında kesişirken o an fark ederler ki birbirlerinin varlığı bu yaraya merhem olacaktır...

Fulya, Ömer'in en büyük günahı olmak istiyordu. Ömer ise ona her baktığında, yıllardır koruduğu hayatının çatırdadığını hissediyordu. Çünkü Ömer, Fulya'nın eniştesiydi. Üvey ablasının kocasıydı. Bir evlilik, bir yasak ve giderek büyüyen tehlikeli bir tutku vardı aralarında. Fulya için Ömer yasaktı. Yanlıştı. Tehlikeliydi. Ama bazı arzular vardır; insan ne kadar kaçarsa kaçsın peşini bırakmaz. Bazı günahlar işlenmeden önce başlar. Ve bazı günahlar vardır ki insan, cehenneme gideceğini bile bile onlara yürür.

❝ İnsanların sana sürdüğü renkler değil, ruhuna sürdüğün renk seni sen yapar. ❞ Bir lanet. Bir evlilik anlaşması. Bir çocuk. Karadağ ailesi, lanetli olduğu söylenen bir kızı evlerine aldıklarında bunun bir evlilik değil, bir çözüm olduğunu düşünüyorlardı. Karmen, yıllardır "uğursuz" diye fısıldanan bir soyun son taşıyıcısı olarak kasabadan çıkarılıp şehrin en sessiz evlerinden birine getirildi. Kaçış sanmıştı. Sadece farklı bir tür esaretti. Karadağ soyadını sürdürecek tek erkek veliaht olan Pamir Karadağ için ise bu evlilik bir duygunun başlangıcı değil, düzenin devamıydı. Planlı, kontrollü ve duygudan arındırılmış bir anlaşma. Bir çocuk. Bir soy. Bir zorunluluk. Ama aynı evin içinde, aynı odada, aynı sessizlikte yaşamak; hiçbir planın hesaba katmadığı bir şeyi yavaş yavaş büyütecekti. Yakınlık. Ve hiçbir anlaşmada yazmayan tek gerçek: Değişim. Bu hikâye, iki insanın birbirine yaklaşmasını değil, birbirine rağmen değişmesini anlatır. Çünkü bazı bağlar seçilmez. Sadece başlar. Her şeye rağmen. UYARI: Bu hikâyede yetişkin içerik bulunmaktadır. Copyright © Tüm Hakları Saklıdır

(Fazlasıyla açık ve detaylı anlatımla yetişkin içerik bulunur. Bu konuda eleştiri kabul etmiyorum.) Betonla örülmüş duvarlar ve o duvarları kapısında bekleyerek aşmaya yeminli bir adam. Hangisi galip gelecek?

Ben onyedi yaşında Nalin Çavdar. Bu konakta beş yıldır kalıyordum ancak hiçbir aile ferdi beni kendinden bilmezdi. Ben hep ötekileştirdikleri, bir günah bildikleri kızdım. Burada herkes bana düşmandı. Hemde herkes. Çavdar'lara çalışanlar bile beni bir şey sinmezdi ve ben bu duruma artık alışmıştım. İlk günden beri üç maymunu oynar, bana yapılan ve söylenen hiçbir şeyi umursamazdım. Bekliyordum. Onsekizimi doldurmayı bekliyordum ki üzerimde hak iddia edemesinler. ••• "Aynı konakta yaşayacak, aynı odada kalacak, aynı yatakta yatacağız." Konuşurken bir yandan da yavaşça kuşağı çözüyordu. Zaten tek bir düğüm atmıştım ama o kadar yavaş hareket ediyordu ki böyle giderse saatler sürerdi o kuşağı çözmesi. "Ben söylediğimin aksine hiç sabırlı değilimdir. Bana, aileme ve soyadıma bir saygısızlık yaparsan asla affetmem. Bu evliliği istemiyorum. Tam şu anda odadan çıkıp gitmemek için kendimle savaşıyorum. Eğer en ufak bir yanlışın olursa töre dinlemem, Çavdar konağına atarım seni. Yaşın küçük, bazı şeyleri anlamıyor olabilirsin. Git büyüklerinden akıl al. Burada çok yaşamamışsın ama bu sana tolerans göstereceğim anlamına gelmez." Kuşağı çözüp belimden çektikten sonra avuçlarında ezmeye başladı. Gözleri tam gözlerimin içine bakıyordu. "Dediğim gibi, ben sabırlı bir adam değilim ve bu konakta huzurlu yaşamak istiyorsan attığın adımlara dikkat et." ••• Nalin Çavdar & Fıraz Şahoğlu Yayımlanma Tarihi: 17.10.2021

Nisan: Siz benimle flört mü ediyorsunuz? Yaman: Nasıl becerebiliyor muyum bari? *Kısa hikaye tadında, romantik bir kurgudur. *Keyfi yazılan bir kurgudur, eleştirel yaklaşmayınız. Hikaye #1 (23.11.2024) Romantizm #1 (28.11.2024) Genel Kurgu #1 (30.11.2024) Texting #1 (02.12.2024) Mizah #1 (05.12.2024) Anonim #1 (05.12.2024) Genç Kız Edebiyatı #1 (06.12.2024) Wattpad #1 (07.12.2024) Aşk #1 (08.12.2024) Romantik Komedi #1 (08.12.2024) Genç Kurgu #1 (14.12.2024)

Kurallarını taraflarının bile belirleyemediği bir anlaşmalı evlilik. ♟️ Serçe parmağını serçe parmağıma doladı ve gözlerimin içine baktı. Yine ruhumu görür gibi, bir bakışımdan dünyaları anlar gibi bakıyordu. "İddiayı sen kazandın." diye fısıldadı. "Sana aşık oldum." Nefesi yüzüme vururken zorlukla yutkundum. Dolu dolu olan gözlerimden peş peşe birer yaş yanaklarıma süzülürken baş parmağını baş parmağıma dokundurdu. Sözünü mühürledi. Kalbim acı bir hançer darbesi yemiş gibi kan akıtmaya başladı. Neyin acısıydı bu? Bu gözlerin bana böyle bakmasını istememiş miydim zaten? Gözlerime böyle baksın, içi gider gibi kokumu solusun, kalbi benimkiyle yarışır biçimde atsın ben istememiş miydim? Bunu ben istemiştim. Hayatın bu gözlerden ibaret olduğunu zannederken, bunu ben istemiştim. İç çekerek parmaklarını benimkilerden çözüp çekmeye niyetlendi ama bu defa serçe parmağımı ben onunkine sardım. "İddiayı sen kazandın." diye fısıldadım. "Ben böyle bir dünyada nasıl yaşanır bilmiyorum." Ben açıkça söyleyemedim. Buna cesaret edemedim. Onu da, kendimi de bir kez daha kimsesiz bıraktığımı söyleyemedim ama o anladı. Sebeplerimi, isteklerimi, korkularımı ve azabımı o gördü. Hareketleri fısıltımla birlikte donuklaştı. Gözlerime kenetli gözlerinde gördüm yaşadığı sarsıntıyı. Yıkıldı. Oysaki kalbi hançerlenmiş gibi hisseden bendim. Ama o yıkıldı. Geriye doğru bir adım attı ama adımı sarsaktı. Tutunduğu dal kırılmış gibi yalpalamıştı. Canım yanıyordu. Serçe parmağı benimkinden kopup tüm bağımızı kopartırken başını aşağı doğru eğdi bir kez. Kabullendi. Hiç ısrar etmedi. Kendini layık görmediği şeyi, benim sevgimi, hak ettiğine inanamadığından bugüne dek bunu kabullenmek istemediğini bilmek her şeyi daha zor kıldı. 🖇️ Alihan Adalı&Azra Karaca

İki zengin aile işlerinin birleşmesi için çocukları olan Mira ve Barkın'ı zorla nişanlandırır. Mira ne kadar yakınlaşmaya çalışsa ve sürekli yazsa da Barkın bir türlü yüz vermemekte, nişandan sonra ise mesajlarına hiç dönmemektedir. Fakat Mira aslında Barkınla aralarına yıllar önce karanlık bir sırrın girdiğini öğrendiğinde işler hiçte olması gerektiği gibi gitmeyecektir.

On sekiz yaşındaki Duru Kaya'nın herkesten sakladığı sırları vardı. Ve bu sırların ortak bir noktası vardı. Hepsi abisinin arkadaşlarıydı. Başlangıçta her şey eğlenceli görünüyordu. Kimsenin bilmediği mesajlar. Gizli buluşmalar. Yasak heyecanlar... Duru, her şeyi kontrol altında tuttuğunu sanıyordu. Ama sırlar büyümeye başladığında, yalanlar da beraberinde geldi. Çünkü bir kalbi kırmak kolaydı. Birden fazlasını kırmak ise felaket. Ve Duru Kaya, yaptığı seçimlerin bedelini ödemek üzereydi.

+18 /çıplaklık/ cinsellik /argo kullanımı. "Parmaklarımı içine sokmamı istemiyor musun?" fısıltısı Bensu'nun bacaklarını biraz daha sıkmasına sebep olduğunda üzerindeki adam kıkırdadı. Dili dönmeyen o kızın utançtan kızarmış beyaz yüzüne ve yoğunlaşmış ela bakışlarına bakarak, tepkisini ölçmek isteyerek işaret parmağının ucunu kadınlığının içine soktuğunda Bensu'nun dudaklarından çıkan kısık inleme, ikisi arasında dağıldı. Ilgaz, hırsla eğildi ve o iniltinin fırladığı küçük, pembe dudaklara yaklaşıp ansızın çıkardığı diliyle ağır ve baskılı bir şekilde yaladı. Bensu, kalbinin durduğunu sanırken Ilgaz kendini aniden geri çekip bütün teması keserek doğruldu. Göz temasları kendini koruyorken Bensu'nun küçük deliğine soktuğu işaret parmağını dudaklarının arasına yerleştirdi ve gerçek bir balı yalıyormuş gibi hazla, gözlerindeki şehvetle ıslaklığı emdi. Yatakta tarumar olmuş, zihni bulanmış kıza yarım ağız bir gülüşle bakıp odanın çıkışına yöneldi. Kapının kilidini açtı, kulptan tutundu. Arkasını dönüp gitmeden önce son bir kez Bensu'ya baktı. "Korhan'dan uzak dur."