❜❜ mała miej nas z tyłu głowy na wypadek gdyby miało by wam nie wyjść ❜❜ To miał być tylko głupi, nic nieznaczący układ. Trzy miesiące, kilka wspólnych wyjść i ustawione zdjęcia. Zero emocji. Cayetana Rivera-Lis razem z przyjaciółką prowadzi popularny podcast, zawsze ma przygotowany plan B i nigdy nie pozwala sobie na chaos. Szymon Sobel stoi o krok od najbardziej wymagającej trasy koncertowej w swojej karierze, zmęczony plotkami i ciągłą obserwacją. Jedno pijackie zdanie rzucone żartem przez jej brata. Jedna decyzja podjęta na chłodno. Jedna narracja, która miała być bezpieczna.

Stanie z boku nie było możliwe, dzieląc rodzinną krew z Oskarem. Codzienność pachniała dla Matyldy studiem, fotelem z jej imieniem i redbullem, ale i tak to kochała. Dorastała wokół muzyki, już od najmłodszych lat jej brat otaczał ją surowymi melodiami wystukanymi na trzepaku pod domem - a z czasem przeniosło się to do prowizorycznego studia w pokoju dziewczyny. Wiśnie stały się jej znakiem rozpoznawczym, kolor czerwony odzwierciedla jej ognistą osobowość, która idealnie wpasowywała się w styl życia Szymona. Jeden nieplanowany wyjazd zorganizowany przez jej brata bez wiedzy Matyldy sprawił, że inaczej zaczęła spostrzegać pogubionego bruneta z wytatuowanym ciałem. Jedna kartka papieru potrafi namieszać nie jednej osobie w głowie do tego stopnia, że pisze o niej piosenkę - o emocji, która nie opuszcza go na krok. Nie daje chwili oddechu, ale niesie za sobą ukojenie. Ból staje się nie widoczny, a jej czerwone jak wiśnia usta cholernie przyciągające.

"𝐏𝐚𝐭𝐫𝐳, 𝐩𝐨𝐝𝐳𝐢𝐰𝐢𝐚𝐣 𝐣𝐚𝐤 𝐜𝐢𝐞̨ 𝐫𝐮𝐣𝐧𝐮𝐣𝐞." 𝐑𝐨𝐬𝐞 𝐒𝐀𝐍𝐓𝐀𝐍𝐀 oraz 𝐒𝐳𝐲𝐦𝐨𝐧 𝐒𝐎𝐁𝐄𝐋. Dwójka kompletnie różnych ludzi, dwa duże nazwiska w świecie muzyki. Od dłuższego czasu jedynym uczuciem, które ich łączy jest 𝐧𝐢𝐞𝐧𝐚𝐰𝐢𝐬́𝐜́. Każde z ich ciał na myśl o jakimkolwiek spotkaniu napełnia się chorą ilością 𝐠𝐧𝐢𝐞𝐰𝐮 i 𝐨𝐝𝐫𝐚𝐳𝐲, a każdy kontakt wzrokowy, przypadkowy dotyk jest jak wylanie żrącego 𝐤𝐰𝐚𝐬𝐮 na ich skórę. Co się stanie, jeśli młoda producentka będzie zmuszona grać do jednej bramki z człowiekiem, który sprawił, że ostatnie kilka lat jej życia było czystym piekłem? A co jeśli to cholernie bolesne uczucie, które towarzyszy im od samego początku, 𝐍𝐈𝐄 jest tak naprawdę nienawiścią? !UWAGA! Uniwersum to jest łączone z moją pierwszą książką "I know you feel my absence", więc mogą się w niej pojawiać postacie i wątki, których nie znacie!

„Skarbie, po co z tym walczyć, gdy Znam miejsce, w którym zdradzisz te chore pomysły" Jedno pstryknięte zdjęcie, jedno spojrzenie i już może się dziać magia w życiu dwóch ludzi, którzy wogóle się tego nie spodziewali. Ona - spokojna dziewczyna. On - energiczny raper. Czasem wystarczy jedno ujęcie, żeby zmienić całe życie. [DODATEK DO KSIĄŻEK BEZ CIEBIE NIE UMIEM ŻYĆ ORAZ BEZ CIEBIE NIE LUBIĘ ŻYĆ - nie trzeba ich przeczytać, ale bardzo zachęcam]

„Jeszcze niedawno chciałem powierzyć swoje serce tylko muzyce. Teraz chcę i 𝒕𝒐𝒃𝒊𝒆." Mówią, że aplikacje randkowe są przereklamowane, a po pierwszym spotkaniu osoba poznana tam, idzie w zapomnienie. Z takim podejściem dwójka, wyjątkowo podobnych do siebie ludzi, postanowiła przesunąć siebie nawzajem w prawo. Julita Szymańska pracuje w przytulnej kawiarnii na jednej z dzielnic Warszawy. Jej życie nie odbiega od życia innych Warszawiaków. Pracuje w kawiarnii, uwielbiając kawę i nienawidząc swojego studenckiego życia. Dziewczyna pewnego wieczoru włącza głupią apkę randkową i trafia na autora tekstu, który ona ma zawarty w opisie. „sama, bo w związku z muzyką." [ jedno uniwersum z „INNE ŚWIATY" & „CHOCIAŻ JEDEN LOVESONG" ]

"Lubisz wysyłać zdjęcia, gdy jesteś sama Powiedz co robisz z ręką, gdy jesteś sama Co byś robiła, gdybyś nie była sama?" Czy niewinna gra może okazać się czymś więcej?

Oktawia nigdy nie szukała wielkich historii. Wystarczały jej studio, papierosy, niedospane noce i muzyka, która pozwalała jej czuć się sobą. Ale jedno klubowe spotkanie - jedno spojrzenie, jedna rozmowa - wystarczyły, by wszystko zaczęło wymykać się spod kontroli. Szymon Sobel, chłopak o intensywnym spojrzeniu i zbyt dużej ilości myśli w głowie, pojawia się w jej życiu dokładnie wtedy, gdy najmniej była na to gotowa. A Oskar - jej najlepszy przyjaciel, brat z przypadku - widzi więcej niż ona sama i próbuje ją chronić przed czymś, co dopiero zaczyna się rodzić. Kiedy ścieżki Oktawii i Szymona krzyżują się kolejny raz, granice zaczynają się przesuwać. Niepozorne wiadomości stają się rytuałem. Jedna czapka - symbolem. A jedno spojrzenie - obietnicą, której nikt z nich nie potrafi nazwać. To historia o muzyce, która leczy i rozwala. O spojrzeniach, które zostają pod skórą. O dwojgu ludziach, którzy nie powinni, a jednak nie potrafią przestać.