Oktawia nigdy nie szukała wielkich historii. Wystarczały jej studio, papierosy, niedospane noce i muzyka, która pozwalała jej czuć się sobą. Ale jedno klubowe spotkanie - jedno spojrzenie, jedna rozmowa - wystarczyły, by wszystko zaczęło wymykać się spod kontroli. Szymon Sobel, chłopak o intensywnym spojrzeniu i zbyt dużej ilości myśli w głowie, pojawia się w jej życiu dokładnie wtedy, gdy najmniej była na to gotowa. A Oskar - jej najlepszy przyjaciel, brat z przypadku - widzi więcej niż ona sama i próbuje ją chronić przed czymś, co dopiero zaczyna się rodzić. Kiedy ścieżki Oktawii i Szymona krzyżują się kolejny raz, granice zaczynają się przesuwać. Niepozorne wiadomości stają się rytuałem. Jedna czapka - symbolem. A jedno spojrzenie - obietnicą, której nikt z nich nie potrafi nazwać. To historia o muzyce, która leczy i rozwala. O spojrzeniach, które zostają pod skórą. O dwojgu ludziach, którzy nie powinni, a jednak nie potrafią przestać.

Ich życie składało się z dźwięków, świateł i ludzi, którzy znali ich lepiej, niż oni sami siebie. Każdego dnia opowiadali światu historie, których nigdy nie mieli odwagi przeżyć na głos. Muzyka była ich schronieniem, ale też miejscem, w którym zostawiali wszystkie rzeczy, których nie potrafili powiedzieć. On był mistrzem ukrywania prawdy. Za uśmiechem, pewnością siebie i chaosem, który tworzył wokół siebie, znajdował się ktoś, kto bał się, że jeśli pokaże za dużo, zostanie zraniony. Tysiące osób znały jego głos, ale niewielu znało jego ciszę. Ona stworzyła wersję siebie, którą świat pokochał. Silną, niezależną i niedostępną. Problem polegał na tym, że z czasem sama zaczęła wierzyć, że właśnie nią musi być. Zapomniała, że za artystką nadal istnieje dziewczyna, która również chce być zauważona. Nie znaleźli się wtedy, kiedy byli gotowi na miłość. Znaleźli się wtedy, kiedy najbardziej potrzebowali kogoś, kto przypomni im, kim naprawdę są.

"𝐏𝐚𝐭𝐫𝐳, 𝐩𝐨𝐝𝐳𝐢𝐰𝐢𝐚𝐣 𝐣𝐚𝐤 𝐜𝐢𝐞̨ 𝐫𝐮𝐣𝐧𝐮𝐣𝐞." 𝐑𝐨𝐬𝐞 𝐒𝐀𝐍𝐓𝐀𝐍𝐀 oraz 𝐒𝐳𝐲𝐦𝐨𝐧 𝐒𝐎𝐁𝐄𝐋. Dwójka kompletnie różnych ludzi, dwa duże nazwiska w świecie muzyki. Od dłuższego czasu jedynym uczuciem, które ich łączy jest 𝐧𝐢𝐞𝐧𝐚𝐰𝐢𝐬́𝐜́. Każde z ich ciał na myśl o jakimkolwiek spotkaniu napełnia się chorą ilością 𝐠𝐧𝐢𝐞𝐰𝐮 i 𝐨𝐝𝐫𝐚𝐳𝐲, a każdy kontakt wzrokowy, przypadkowy dotyk jest jak wylanie żrącego 𝐤𝐰𝐚𝐬𝐮 na ich skórę. Co się stanie, jeśli młoda producentka będzie zmuszona grać do jednej bramki z człowiekiem, który sprawił, że ostatnie kilka lat jej życia było czystym piekłem? A co jeśli to cholernie bolesne uczucie, które towarzyszy im od samego początku, 𝐍𝐈𝐄 jest tak naprawdę nienawiścią? !UWAGA! Uniwersum to jest łączone z moją pierwszą książką "I know you feel my absence", więc mogą się w niej pojawiać postacie i wątki, których nie znacie!

„Skarbie, po co z tym walczyć, gdy Znam miejsce, w którym zdradzisz te chore pomysły" Jedno pstryknięte zdjęcie, jedno spojrzenie i już może się dziać magia w życiu dwóch ludzi, którzy wogóle się tego nie spodziewali. Ona - spokojna dziewczyna. On - energiczny raper. Czasem wystarczy jedno ujęcie, żeby zmienić całe życie. [DODATEK DO KSIĄŻEK BEZ CIEBIE NIE UMIEM ŻYĆ ORAZ BEZ CIEBIE NIE LUBIĘ ŻYĆ - nie trzeba ich przeczytać, ale bardzo zachęcam]

„Jeszcze niedawno chciałem powierzyć swoje serce tylko muzyce. Teraz chcę i 𝒕𝒐𝒃𝒊𝒆." Mówią, że aplikacje randkowe są przereklamowane, a po pierwszym spotkaniu osoba poznana tam, idzie w zapomnienie. Z takim podejściem dwójka, wyjątkowo podobnych do siebie ludzi, postanowiła przesunąć siebie nawzajem w prawo. Julita Szymańska pracuje w przytulnej kawiarnii na jednej z dzielnic Warszawy. Jej życie nie odbiega od życia innych Warszawiaków. Pracuje w kawiarnii, uwielbiając kawę i nienawidząc swojego studenckiego życia. Dziewczyna pewnego wieczoru włącza głupią apkę randkową i trafia na autora tekstu, który ona ma zawarty w opisie. „sama, bo w związku z muzyką." [ jedno uniwersum z „INNE ŚWIATY" & „CHOCIAŻ JEDEN LOVESONG" ]

"Lubisz wysyłać zdjęcia, gdy jesteś sama Powiedz co robisz z ręką, gdy jesteś sama Co byś robiła, gdybyś nie była sama?" Czy niewinna gra może okazać się czymś więcej?