"Benden kaçamayacağını anlaman için daha ne yapmalıyım!..."

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur." ⛓️ Gerilim, korku ve şiddet içerir. Yetişkinlere yöneliktir. Her hakkı saklı tutulmaktadır. Benzerlik ya da çalıntı durumunda saklı tutulan tüm haklar kullanılacaktır.

"Bir, iki, üç, Bir, iki, üç, Tik tak tik tak Vakit doluyor tatlım, Benden kaçamazsın. Zamanı sarabilirsen sar geriye, Cedric bekliyor olacak, kalbinde." Bç: 07/09/2025 Bş:06/01/2026

"Bu üniversitede devam kalmak istiyor musun?" Fısıltı gibi çıkan cümleleri bir bıçak gibi kulağımı kesip geçti, kanadığımı hissettim ama bir o kadar da kanamadığımı algıladım. "Evet." Yutkunmamın eşliğinde gözlerime kara bir bulut indi, ondan korksam da bir o kadar da nefret ediyordum ondan. Bu okulun sistemi, bu kızların durumu, kardeşimin geleceğini pes etmesinin sebebi sadece bu adamdı. Korksam bile asla bir adım geriye gitmezdim. Elini omuzumdaki saçlarıma getirdi, işaret ve orta parmağının arasına bir tutam alarak burnuna götürüp kokladı. Damarlarımdan akan kanın sinirden nasıl yandığını hissettim ama sesimi çıkarmadım. Parmaklarının arasındaki saçlarımı bırakmadan burnuyla boğazıma çıktı ve sırtımın adeta duvara yapışmasını sağladı. Ondan nefret ediyordum, buradaki işim bittiğinde onu öldüreceğimden emindim. "Çok mu istiyorsun?" "Çok istiyorum." "Her şeyi yapacak kadar mı?" "Her şeyi yapacak kadar." Gri gözlerindeki parlama karnıma bir sancı ekledi sanki ama dudaklarının arasından çıkan cümle bütün bedenime bir sancı ekledi. Bir bıçak karnıma girip çıktı ve ben şu anda kanamadan ölüyordum. "O halde benimle bir anlaşma yapacaksın. İstediğim zaman yanıma gelecek ve benim istediğim gibi altıma gireceksin. Derste ol veya olma, istediğim her dakika dizlerinin üzerine düşeceksin ve beni tatmin edeceksin. Tabi bu süreçte doğum kontrol hapını almayı da ihmal etmeyeceksin. Söyle bana Larissa West, koşullarımı kabul ediyor musun yoksa ikiz kardeşin gibi bu üniversiteden bir korkak olarak çekip gidiyor musun? Karar senin, küçük fare."

''Ne... Ne anlaşması?'' diye fısıldadım, sesim güçsüzdü. ''Ben hiçbir şey hatırlamıyorum. Nasıl böyle bir şeye razı olabilirim?'' Aras'ın dudaklarının kenarı alaycı bir şekilde kıvrıldı. ''Razı olacaksın. Çünkü başka seçeneğin yok. Bu, senin için de benim için de en iyi çözüm. Ve unutma, bu evlilik, planlandığı tarihte gerçekleşecek. Senin hafızan olsun ya da olmasın, bu değişmeyecek.'' Sözleri, bir jilet gibi keskindi. Bir adım daha yaklaştı. Aramızdaki mesafe tamamen kapandığında, ani bir hareketle elini uzattı ve çenemi sertçe tuttu. Parmakları, kemiklerimi ezermişçesine sıkıca tuttu. Acıyla inledim, gözlerim istemsizce doldu. Bakışları, karanlık ve tehditkardı. ''Anlaşıldı mı?'' diye tısladı, sesi boğuk ve öfke doluydu. ''Bu bir oyun değil, Duru. Senin o masum, hiçbir şey hatırlamayan hallerin beni ilgilendirmiyor. Bu evlilik olacak. Sen de buna uyum sağlayacaksın. İster iste ister isteme.'' 17/10/2025

"Hani bana dokunmayacaktın ne oldu" dedim sorar bir şekilde. "Şuan tam dokunmuyorum ama daha farklı şekilde dokunabilirim istersen" dedi. Mal gibi ortada kaldım.