Ülkece tanınmış bir yayıncı ve ona hiç bilmediği duyguları, anları yaşatan Rüzgar...

Öğretmen & Öğrenci ilişkisi •Argo kelimeler ve cinsel içerik bulunmaktadır. İYİ OKUMALAR✨️

Bir sürgün böyle güzel ve aykırı olamazdı, fakat devrime doğuşumun ruhundan mıdır bilmem, ben en çok aykırı sevdaların peşinden koşardım. "Sende, ben, imkansızlığı seviyorum. Fakat asla ümitsizliği değil..." Bxb *Hikaye içerisinde küfür, cinsellik, tetikleyici ögeler bulunabilir.

"Kanlı geçmişi ardında bırakmak sadece kaçıp gitmekle başarılabilecek bir şey değildi." Gerçek adını bile saklayarak yaşayan 'Berat' iki kardeşiyle birlikte normal bir hayat sürdürüyordu. Ta ki kanlı geçmişi onu bir kez daha bataklığa çekene dek. Fakat bu sefer buna izin veremezdi çünkü yaşamak için iki nedeni vardı. Tuana ve Timur. Görünüşe göre kaderin onun için farklı senaryoları vardı. Yarım bıraktığı olaylar karşısına çıkacak, tekrardan geçmişi ve unutmak istediği kişiyle karşılaşacaktı. Fakat bu sefer birçok şey farklıydı. Eşcinsel bir hikayedir. İlk kez 4 Nisan 2018 tarihinde bir önceki hesabımda yayınlanmıştır. Bitiş Tarihi: 14 Eylül 2019

-Kolyeni bende unutmuşsun , akşam gel al. ×Yangında düşürdüm sanmıştım. -Yangın sayılır... (Ağır Roman filminden replik alıntısıdır .) (Kitabın asıl adı 'Memleketsiz'di çünkü Gazapizm-Memleketsiz dinlerken gelmişti aklıma ama sonra değiştirdim.Yine de kitap şarkısı Memleketsiz... He bir de Gönül Davası. ×'Canım yandı, camı açtım. Dumanından haberin olmadı.' Üstelik bir de canımı yakan sendin -Bir gönül davası anlatsam ağlarsın ... Hikayenin belli bir kısmından sonrası yan karakterler içerir ve yan karakter ağırlıklıdır. Cinsellik içerir.*

Karakaya ailesi, sabaha karşı çalan telefonla oğullarının görevde yaralandığını öğrenir ve apar topar hastaneye koşar. Ancak bilmedikleri bir gerçek vardır ki, o da oğullarını hayatta tutan kişinin görev sırasında ona siper olan en yakın arkadaşı Sungur olduğudur. Sungur ağır yaralanırken, Alp ve Karakaya ailesi ilk kez soğuk hastane koridorunda bir araya gelir. Çığlıkların hastaneyi inlettiği esnada, sedyenin üzerinden düşen Sungur'un kanlı künyesi, Karakaya ailesinin en büyük kızı Efsan Mira'nın gözüne çarpar. Genç kadın, her şeyden bihaber künyeyi kaldırır ve saklar. Yıllar sonra, geçmişle geleceği birbirine bağlayan o küçük metal parçası Efsan Mira'nın hayatını baştan sona değiştirecektir. Abisinin hayatını kurtaran Sungur'a duyduğu minnetin yavaşça aşka dönüştüğünü fark ettiğinde ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Bir künyenin taşıdığı geçmiş. Bir fedakarlığın gölgesinde büyüyen minnet. Ve o minnetten doğan bir aşk. ^^^^ Yayın tarihi: 12.05.2024

Eşcinsel bir kurgudur. İki erkeğin ilişkisini konu almaktadır.

Lale, çocukluğunda yaşadığı karanlık olayların izleriyle hayatta kalmaya çalışan genç bir kadındır. Onu karanlıktan çıkaran kahramanını ve elini tutan küçük çocuğu unutmazken, bir yandan çocukluğunu kirleten kişiden intikam almak için ADAMLAR adlı gizli örgütü arıyordur. Pedofilleri ve tecavüzcüleri meydanda asan bu örgüt, Lale'nin geçmişiyle beklenmedik biçimde bağlantılıdır. Adamlar örgütünü; örgütün lideriyle aradığının farkında değilken onların dünyasında Lale ilk kez aidiyeti, dostluğu ve aşkı tadar; ancak her yakınlık yeni bir sır, her sır yeni bir kayıp getirir. Üstelik örgütün peşindeki komiser Berin, onun için aşılması gereken bir başka engeldir. İhanetle sadakat arasında sıkıştığı bu karanlık yolculukta, aradığı kişinin aslında en yakınında olduğunu anladığında her şey için çok geçtir... "𝑺𝒆𝒏𝒊 𝒎𝒂𝒉𝒗𝒆𝒅𝒆𝒄𝒆ğ𝒊𝒎𝒊 𝒃𝒊𝒍𝒎𝒆𝒏𝒆 𝒓𝒂ğ𝒎𝒆𝒏 𝒔𝒂𝒏𝒂 𝒈𝒆𝒍𝒎𝒆𝒎𝒊 𝒊𝒔𝒕𝒊𝒚𝒐𝒓𝒔𝒖𝒏." "𝒀𝒂𝒏𝒍ış. 𝑺𝒆𝒏 𝒃𝒂𝒏𝒂 ç𝒐𝒌𝒕𝒂𝒏 𝒈𝒆𝒍𝒅𝒊𝒏. 𝑩𝒆𝒏, 𝒃𝒆𝒏𝒅𝒆𝒏 𝒉𝒊ç 𝒈𝒊𝒕𝒎𝒆𝒎𝒆𝒏𝒊 𝒊𝒔𝒕𝒊𝒚𝒐𝒓𝒖𝒎." - 2021

Acının ve dengesizliğin etkisiyle sırtüstü sertçe yere düştüm. Acıyla inledim. "Ah!" Sırtım ve kalçam çok acımıştı. Başım kaldırıma çarptığında dünyam sarsıldı, görüşüm bulanıklaştı. Şapkam başımdan koptu, saçlarım bir örtü gibi yere yayıldı. Yağmur damlaları yüzüme çarparken baş ucumda dikilen devasa silüetin karaltısı gökyüzünü kapattı. Bana üstten bir bakış attığını hissettim ama acıdan yerde kıvranıyordum. Bileğim çok acıyordu, başımın içinde bir uğultu vardı. ​Adam, ayaklarımın ucunda bana bakarak ceketinin kol düğmesini sakince ilikledi. Eğilmedi, elini uzatmadı. Sadece o buz gibi, ruhsuz sesiyle sokağın sessizliğini parçaladı: ​"Bugünü günlüğüne yaz küçük katil." Söylediği sözler bedenimin baştan aşağı titremesine sebep oldu. O yağmurun altında yerde sırtüstü iki büklüm yatarken kulağıma gelen sesler tenimden yayılıp kalbimin içine girdi. Kolunu kaldırarak kol saatine göz ucuyla baktı ve ardından gözlerini tekrardan bana çevirdi: "Bugün 24 Ocak 2026, saat 21.43." ​Bana doğru bir adım daha attı. Başımın ucuna doğru geldi ve durdu. Hafifçe eğilerek gözlerimin içine baktı. Gölgesi üzerime bir kefen gibi serildi. ​"Bugün celladınla karşılaştın." ... Nefsi müdaafanın sonucu ölüm oldu. Bir çocuk öldü. Günah keçisi ilan edilen kadın, ölen çocuktan daha masumdu. Ama kader ondan yana değildi. Sonuçları ağır oldu; geride kalan şey, saçlarının yerde bıraktığı enkazın izleri oldu. Celladının ölüm kokan gözleri merhametsizdi; kadın intikam ateşinin cayır cayır yandığı celladının kollarına sığındı, kül oldu. Adam yerdeki enkazına baktı, intikamın verdiği hazla izledi yerdeki kadını. Artık onun istediği portreye yerleşmişti, ona bağımlıydı. Yeni kimliğini o yaratmıştı.

"Seni bana karşı bu kadar acımasız yapan yıllar mı İlsu? Yapmadıklarımın , söylemediğim sözlerin cezasını çektiren şey bana karşı artık olmayan merhametin mi? Söylesene, yalvarırım söyle. Susma artık. Kırsan da paramparça etsen de susma, sesini duyayım." Boş bakışlarım devam etti ama titreyen kirpiklerimi sadece o fark etti. "Güvenmedin değil mi? O yüzden söylemedin. Tuna için söylemedin bana güvenemedin." Ellerinin arasına aldığı başını hızla art arda salladı ve ellerini başından çekerek önündeki masaya şiddetle vurdu. Bununla beraber boş bakışlarım sekteye uğramış yerini ani bir korku almıştı. Oysa korkan oydu biliyordum. "Sen bile artık böyle düşünüyorsun."dedi yılgın bir ses tonuyla. Bunu da ona yakıştıramadım. Gözlerinden akan yağmur damlaları vardı. Buna da şaşırdım. "İlsu," Yutkundu. Devam edemeyeceğini düşündü ama etti. "Yokluğumu görmedin diye mi varlığım bu kadar değersiz senin için?"