Az önce Eylül'ün tuttuğu boşta kalan elini yeşil kalın askeri kemerinin üzerine koyup lafa girdi. " Gel ben sana espriyi göstereyim."dedi. Elini kemerinin üzerinden çekip göğsünün üzerinde yazan yazıyı işaret etti. " Bak bakalım burada ne yazıyor?"dedi sesindeki alaycı tınıyla. " Arslan."dedi karşısındaki adam kısık çıkan sesiyle. Ardından Eylül'ün yaka kartını gösterdi Toprak parmak ucuyla. "Peki burada ne yazıyor." "Eylül Arslan." "Aynen öyle." dedi Toprak başını aşağı yukarı sallayarak. Ardından elini kaldırıp yüzüğünü gösterdi. " Bu."dedi sorgulayan sesiyle. " Yüzük." Eylül'ün elini tutup kaldırdı. " Bu."dedi tekrar. Aynı cevabı aldığında ellerini indirip birbirine kenetledi. Ve tekrar kaldırıp herkesin gözüne sokarcasına konuştu. " Birleştir bakalım ne çıkacak ortaya."dedi. Ardından masaya göz gezdirip karşısındaki adama dikti bakışlarını. Birkaç saniye cevap vermesini bekleyip adamın omzundaki elini sıktı. " Evlisiniz."dedi adam fısıltıdan farksız sesiyle. " Doğru cevap." dedi Toprak alayla. Adamın omzundaki elini çekip yüzünü Eylül'e çevirdi. Birkaç saniyeliğine yumuşayan bakışlarını tekrar buza çevirip masaya döndü. Birbirlerine kenetlenmiş ellerini gösterip: " Duyduğunuz gibi biz evliyiz. Daha öncesinde bilmiyordunuz çünkü bilmenize gerek yoktu. Şimdi öğrendiğinize göre herkese afiyet olsun." dedi. Masadan yükselen hayret nidalarını umursamazken masadaki yerine ilerledi. Eylül'ün elini bırakmadan yanındaki sandalyeyi çekip:" Geç güzelim." dedi. Yanlarındaki birkaç kişi duydukları ile küçük çaplı bir şok yaşarken onların gözü sadece birbirleri üzerinde idi.

YAKINDA BASTIRILACAK

🥀💔 "Ben gidiyorum Berfan. Bir daha dönmemek üzere gidiyorum." Kelimeler ağırdı, nefesi düzensizdi. Kalbinin çarpıntısı, göğsünü sıkıştırıyor, nefes almasına bile izin vermiyordu. Boğazındaki düğümü yutkundu ve ekledi. "Tek başıma." Sonda vurguladığı tek nefeslik cümle, bir bıçak gibi Berfan'ın içine saplandı. Yüreğini burkan bir sessizlik çöktü aralarına. "Biz!" diye haykırdı Berfan, gözleri koca bir çığlığı içinde tutmaya çalışırcasına parlıyordu. O tek kelime, yıkılan gururunun enkazında can çekişirken, ayaklarının altına batıyordu sanki. Ama umursamadı, acısını hiçe saydı. "Biz diye bir şey yok. Unut olanları." Acımasızca savurdu bu cümleyi Yusuf Karahan. Sesinde soğuk bir keskinlik vardı. O soğukluk, Berfan'ın içine işledi, iliklerine kadar titremesine sebep oldu. Gözleri kararmıştı. İçindeki öfkeyle birkaç adım attı ve göğsünden sertçe itti. Yusuf'un bir anlığına sendelemesine aldırmadan, gözyaşlarıyla harmanlanan sesiyle haykırdı: "Ne demek yok! Allah'ın cezası, ne demek 'biz' diye bir şey yok?" Nefesi düzensizdi, göğsü hiddetle inip kalkıyordu. "Dün gece... Dün gece benimle birlikte oldun sen!" derken sesi çatallaşmış, titremesi öfkeyle gölgelenmişti. "Sabah gittiğinde 'geleceğim' dedin... Ne değişti, hı? Söylesene, ne değişti de yine benden vazgeçtin?" 🥀 "Göreceksin!" diye tısladı, sesi zehir gibiydi. İki parmağının tırnaklarını birbirine bastırarak devam etti. "Gün gelecek..." Her kelimesi bir intikam yeminiydi. "Seni şu kadar sevmem için bana yalvaracaksın." Baş parmağıyla işaret parmağının arasındaki incecik boşluğu gösterdi. Gözleri, karşısındaki adamı delip geçecek gibi parlıyordu. "Ama ben o gün..." dedi, sesi alaycı bir acıyla titreyerek. "Bırak sevmeyi, senin yüzüne dahi bakmamak için ölmeyi tercih edeceğim!"

" Lise yıllarının tozlu raflarında bırakılan kırık bir kalp, Gümüşhane'nin soğuk dağlarında bir namlunun ucunda yeniden atmaya başlar.Nergis için o sadece yıllar önce kalbini darmadağın eden bir adamdı. Binbaşı Araz Yıldırım içinse Nergis , yıllar sonra devralmak zorunda kaldığı en zorlu "güz nöbetiydi" . "Bazı yaralar iyileşmez sadece kabuk bağlar Nergis geçmişin izini bir öğretmen önlüğüyle gizlemeye çalışırken Araz o izleri bir kurşun sesiyle .Reddedilen bir aşkın küllerinden barut kokulu bir kurtuluş doğuyor ." "Seni reddetdiğim gün aslında kendi infazımı imzalamışım Nergis .şimid ise o infazın gölgesinde senin için nöbetteyim" ______________________ "Gözlüklerinin arkasına o kırgı bakışları bir kurşunla silemessin öğretmen hanım evett yeni kitabımız hayırlı olsun şimid gölgedeki saklı sırları ve güz nöbetini iki haftada bi atmaya çalışıcam iyi okumalar

Sekiz yıl boyunca aynı sıraları, aynı hayalleri ve aynı yorgunluğu paylaşan iki genç doktor adayı... Üniversitenin kalabalık amfilerinde başlayan bu sessiz aşk, yıllar içinde derinleşir, fedakârlıklarla büyür ve bir evlilik hayaline dönüşür. Azra, sevdiği adamla kuracağı gelecek uğruna mesleğinden vazgeçmeye bile hazırdır; çünkü ona göre bazı aşklar, her şeyden önce gelir. Ancak bir sabah, her şey tek bir notla altüst olur. Geride kalan cevaplanmamış sorular, yarım kalan hayaller ve söylenememiş gerçeklerdir. Azra için asıl yıkım, terk edilmekten çok, neden terk edildiğini asla bilememektir. Üstelik bu gidişin ardından hayat, ona sessiz ama sarsıcı bir gerçeği daha bırakır: Azra hamiledir. Sevdiği adamdan geriye kalan tek bağ, karnında büyüyen bir bebektir. Yıllar Azra'yı anneliğe, yalnızlığa ve mecburi bir olgunluğa taşır. Geçmişi kalbinde mühürlü tutarak yaşamayı öğrenir; bazı yaralar kapanmaz, sadece alışılır. Ta ki bir gün, tesadüf sandığı bir an, kaderin gecikmiş yüzleşmesine dönüşene kadar... Bir trafik kazasına ilk yardım eden Azra, yaralıyla birlikte hastaneye gittiğinde, onu karşılayan doktoru gördüğünde zaman yeniden durur. Karşısındaki adam, yıllar önce bir not bırakıp giden, hayatını yarım bırakan adamdır. Artık roller değişmiştir: Azra bir hasta yakını değil, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan bir kadındır; adam ise suskunluğunu beyaz önlüğünün arkasına saklayan bir doktordur. Bu kitap; yarım kalan bir aşkın, yıllar sonra beklenmedik bir karşılaşmayla yeniden açılan yaralarını, söylenememiş gerçekleri ve bir çocuğun varlığıyla daha da ağırlaşan sırları anlatıyor. Azra'nın hikâyesi, aşkın zamana yenilmeyen hâlini, kaçılan geçmişin bir gün mutlaka karşıya çıkacağını ve bazı hesapların asla kapanmadığını hatırlatıyor.

Bir gece, iki hayatı sonsuza dek değiştirdi. Barış Alper Yılmaz, uzun zamandır aşık olduğu Nehir Asu'yla nihayet birlikte oldu - o ayık, Nehir ise sarhoştu. 21 yaşındaki Nehir için sadece bir anlık ilgiydi, ama Barış için yılların özleminin sonuydu. Şimdi, beklenmedik bir hamilelik onları evliliğe zorluyor. Bir yanda pişmanlık, diğer yanda tutku... Bu zorlu ilişkide, aşkın sınırlarını keşfedecekler mi? "Ne kadar istesek de değiştiremeyiz," dedi Barış, sesi titreyerek. "Ama bana düşmanınmışım gibi bakma..." Barış'ın yüzündeki acı her şeyi anlatıyordu. İçindeki karmaşa o kadar büyüktü ki, kelimeler boğazında düğümleniyordu. Nehir'i seviyordu. Ama bu sevgi, onları kurtarabilecek miydi?

"Hayat en güzel tesadüflerle başlar, en güzel komşuluklarla devam eder..." İstanbul'un hayat koşturmacasında bir nefes, unutulmaya yüz tutmuş değerlerin son kalesi, mahalle kültürünün sıcaklığını hissettiren bir roman... "Karşımahalle", modern İstanbul'un ortasında zamanın durduğu, komşuluk ilişkilerinin hâlâ yaşadığı, kahkahaların ve gözyaşlarının paylaşıldığı eşsiz bir mahallenin hikâyesini anlatıyor. Eczacı Zeynep'in düzenli hayatı, finans dünyasından kaçıp mahallede bir kafe-kitabevi açan Kerem'in gelişiyle altüst olurken, çocukluk aşkı Barış, dedikodu merkezi Şermin Teyze ve diğer renkli karakterlerin hayatları da birbirine karışıyor. Roman, modernleşme adına kaybedilen değerleri sorgularken, umudun ve sevginin her şeye rağmen var olabileceğini gösteriyor. Her sayfasında İstanbul'un kendine has kokusunu ve mahalle kültürünün sıcaklığını hissedecek, karakterlerin sevinçlerine, dertlerine ortak olacaksınız. "Karşımahalle", sadece bir aşk hikâyesi değil; aynı zamanda ailenin, dostluğun ve komşuluğun önemini hatırlatan, geçmişle gelecek arasında bir köprü kuran samimi bir anlatı. "Bazen aradığınız aşk, çocukluğunuzdan beri tam karşınızdadır; görmek için sadece yeniden bakmak gerekir..." "Hayatta en büyük şans, iyi bir mahalleye doğmaktır. Çünkü orada hiçbir şeyiniz olmasa bile, her şeyiniz vardır." Ayni isim ve kapak sayfası ile Dreame platformunda da yayındayız. #7. samimiyet -21.09.2025

Birce Sağlam, Diyarbakır'da görev yapan bir Türk askeridir. Kendisine gelen telefonla, ''Pençe'' isimli özel bir time alındığını öğrenir. Görev için gittiği Hakkari'de hayatının aşkını bulacak, aynı zamanda geçmişten gelen bir gölgeyle savaşacaktır. "Bir ülkü uğruna geçen bunca sene, bir ülke uğruna çekilen bunca çile. Sen asker, bu bayrağın alltında nefes aldığın sürece, değişemezsin şu Türklüğünü hiçbir şeye." •Askeri romantizm •Aksiyon/ gerilim •Geçmişten gelen tanışıklık •Derin arkadaşlık ilişkileri

KİTAP, YAŞANMIŞ BİR HİKAYEDİR. Çalıntı, benzetme vb. İddiaları kabul etmediğimi belirtirim. "Bu erbane ne?" Başımı kaldırdım, gözlerine baktım. "Kadınların çığlığı erbanedir, Afran Ağa. Birazdan çalacak olan erbaneler, benim bu evde atamadığım çığlıkların sesi olacak." ~ "Kan Davasından Doğan İmkansız Bir Aşk hikayesi" Elfida/Xwîndarî(Kan Davası) Yayınlanma Tarihi:25.06.2024 •Mardinde Geçen Bir Töre Hikayesidir... •Kuma,Aldatma yoktur! •Elfida/Xwîndarî(Kan Davası)Adlı Yazılmış İlk Kitapdır.

Pusat: cafedeyim bende . Pusat: az önce manyağım teki olay çıkarttı ondan bakamadım mesaja. Aybilge: tişörtün güzelmiş. Aybilge:linki var mı ? Pusat: sen ... Neredesin? Aybilge: fazla uzaklara bakıyorsun Pusat. Pusat: açıklayabilirim Karşısına baktığında gördüğü kişi Aybilge Keskin 'den başkası değildi Anonimden mesaj yazma hikayesi burada noktalanmıştı...