Maskeler yüzünü gizlemek isteyenler içindi. Benim için ise maske, tek sevilme şansımdı. Zoraki Yıldızdım ben. Her gökyüzüne baktığımda kendi yıldızımın nasıl sönüverdiğini izledim. Ailem beni bir yıldız olarak gördüğünde, ben sadece ışık saçan ama içinde hiç sıcaklık olmayan soğuk bir taştım.

Ailesiyle normal bir hayat yaşayan Deren Mia Altan, karanlık aile sırrının yayılması üzerine ailesini korumak için her yolu dener ancak tek çıkış yolunun bir zamanlar onun için değerli olan düşmanı olduğunu fark edince işte o zaman bir yolu seçmesi gerektiğini fark eder.. "Ya kaybedecektim ya da kazanacaktım... Kaybedince elimden giden tek şey itibarım olsaydı kazanmayı hiç denemezdim ama kaybedeceğim şey aileme denk olunca o zaman beni tanıyamazdınız..." Ben Deren Mia Altan ve cinayet, artık benim tek şansım olmuştu...

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.