arkadaşına yazdığını sanarak bir ASKERE yazar askerde bu oyunu devam ettirir ...

İki takım, iki kaptan ve bol rekabetli bir aşk... Elzem ve Demir okulunun voleybol takımlarının kaptanlarıdır. Aralarındaki rekabet onları daha da birbirine bağlarken sahada aksiyon bitmemektedir.

Beyin unuturdu. Bir şeyi hafızasından tamamen siler, onu hiç yaşanmamış sayardı. Ama kalp unutmaz, hatırlardı. Unutamazdı, yapılan küçücük bir iyiliği, dudaklarında gülümseme oluşturan bir olayı ve en çok da ruhuna dokunan değerli bir kişiyi. Kalp unutmayı çalışır, görmezden gelir kendini kandırdı. Ama hissederdi, tanıdık bir dokunuşu, bir kokuyu veya bir bakışı. İşte kalp ve beynin savaşı burada başlardı. Kimin kazanacağı hiçbir zaman bilinmezdi. Onların hikayeside tam bu noktada başlamıştı. Birbirine sevgi ve bağlılık ile bağlı olan iki ruh vardı. Bu tutkulu ve aşk dolu bedenler en uzak notaların en uyumlu nağmeleriydi. Biri hatırlamayı seçmiş diğeri unutmaya zorlanmıştı. Ama ikisininde kaderleri birbirine mühürlüydü. Akıl unutsa bile kalp hissederdi.

"Bu şarkı, tüm sabahlarımı aydınlatan Güneş'e ithaf edilmiştir." Okulda herkesin tanıdığı ama kimliğini kimsenin bilmediği gizemli bir müzisyen, yeni çıkardığı şarkıyla ortalığı karıştırır. Fakat bu kez şarkının girişinde kendi ismini duyan Güneş, bu gizemli müzisyenin onun hayatını geri dönülmez şekilde değiştireceğinden habersizdir.

Lara Demir, geçmişin küllerinden doğan bir intikam hayaletiydi. Ailesini yok eden Targun imparatorluğunu yerle bir etmek için "Yazgı Temirci" kimliğiyle düşmanının tam kalbine, Emir Targun'un dünyasına sızdı. Kurbanlarının üzerine bıraktığı kan kırmızı güllerle sessiz bir savaş başlatmıştı. Ancak bilmediği bir şey vardı: Emir Targun, sıradan bir hedef olmayacak kadar karanlık ve her hamleyi önceden görecek kadar zekiydi. Emir, Yazgı'nın kimliğini bir zafiyet olarak kullanmak yerine, onu kendi kurduğu devasa ve gizemli bir oyunun merkezine yerleştirdi. Lara, intikam aldığını sanırken aslında Emir'in kurduğu o kanlı satranç tahtasında en tehlikeli hamleye dönüşüyordu. Emir için o, sadece bir piyondu; doğru zamanda hamle yapması beklenen, gerekirse feda edilecek bir kalkan... İki yaralı ruh, sahte kimlikler ve gerçek ihanetler arasında birbirine çekilirken Zakkum'un o kadim yasası işlemeye başlar: "Zakkum'da hakikat bile zehir taşır." Aşkın bir şifa değil, yavaş yavaş öldüren bir hastalık olduğu bu dünyada; Emir mi Yazgı'yı feda edecekti, yoksa Yazgı mı Emir'in kurduğu satranç tahtasını ateşe verecekti? "Burası başlangıcın bittiği, sonun anlam kazandığı yerdir. Ve unutma; her oyun, sonunda oynayanını yutar."

Derin Aras'ın hayatı 18 yaşına bir ay kala parçalanmaya başlar. Derin, gerçek sandığı yalanlarla ve yalan sandığı gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalır. Karanlık sırlar, yalanlarla örülü geçmiş ve ölümüne bir mücadele... Derin'in artık tek bir seçeneği var: KİME GÜVENECEĞİNE KARAR VERMEK VE YÜZLEŞMEK...

ᴀᴛᴇꜱ ᴠᴇ ꜱᴜ. ɪᴋɪ ᴢɪᴛ ɪᴋɪʟɪ ᴀᴛᴇꜱ ʙɪʀ ᴋᴀᴛɪʟ ꜱᴜ ɪꜱᴇ ᴘᴏʟɪꜱ ᴀᴛᴇꜱ ᴠᴇ ꜱᴜ. ɪᴋɪ ᴢɪᴛ ᴇʟᴇᴍᴇɴᴛ..

Mafya romanlari yazmak kolay iş değil özellikle her sahnede karakterlerin yerine kendini koyuyorsan! ama...belki bu sefer şans yüzüme güler