"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

BAZEN SAHİP OLDUĞUNU SANDIĞIN ŞEY, ASLINDA SENİ ELE GEÇİRİR. 29 yaşındaki polis memuru Çağlar, görev hayatının ağırlığıyla içine kapanmış bir adamdır. 21 yaşındaki Buse ise gençliğin heyecanıyla, hayatın ona sunduğu yollar arasında kendi yolunu bulmaya çalışan biridir. Bir gece kulübü çıkışında tesadüfen* yolları kesişir. Bu karşılaşma, ikisinin de hayatında sıradan bir rastlantının ötesine geçecek, hem duygusal hem de çatışmalı bir sürecin başlangıcı olacaktır. Geçmişin yükleri, farklı bakış açıları ve gizlenen sırlar, onları beklenmedik kararlarla yüzleşmeye zorlayacaktır.

İran sokaklarında, önüne düşüren kaderin cilvesiydi bu. Hayatına girdiği andan beri her şey değişmişti.

Ellerini direksiyondan çekip belime yerleştirdi ve öpüşüme karşılık verdi. Onu daha öncede öpmüştüm, ama bu farklıydı.. Daha başkaydı, hatta bambaşkaydı.. Elleri sırtımı okşarken öpüşmemiz derinleşmişti.. İlk defa böyle bir duyguyu yaşıyordum Başımdaki yazmam açılıp düşmüştü, elleri saçlarımı okşamaya başlamıştı. Dudakları dudaklarımı kavramış, sertçe karşılık veriyordu. Biz hep naifce öpüşüyorduk, ama şimdi ikimizinde haraketleri hoyratcaydı.. Ve kendimi tutamayıp onun dudaklarını ısırmıştım. Bunu yapmamla alt dudağımı ağzının içine alıp emmişti. Benden garip bir ses çıkmıştı.. Sonra nefeslenmek için ayrılmıştı dudaklarımız. Alnını alnıma yaslamıştı ve ikimizde derin derin nefesler alıyorduk Saç tutamlarımı kulağımın arkasına geçirdi "Yolda yaptığımıza bak" dedi gülerken "Bir daha öp beni" dedim istekle. Çok güzeldi... Çok mutlu etmişti.. Başka bir his vermişti.. Tadı bambaşkaydı. Ve cümlem biter bitmez tekrar dudaklarımızı birleştirdi..

Yoğun Cinsellik, küfür, şiddet, argo kelimeler içermektedir. Öylesine kurgulandı takılmayın. 03.02.2023🦋

Yaylada yalnız başına türkü söyleyen narin Gülfem, kaderine boyun eğmek üzereyken... Onu uzaktan dinleyen sert bakışlı adamdan habersizdi. Gülfem'in sesi, o sert bakışlı adamın yüreğini yakıcaktı.

"Bana dün gece bakireliğini vererekmi, haklısın herkes yolunun yolcusudur bende tam şu an gitmem gereken yoldan gideceğim. 21 yıllık hayatımda beni bu cümle kadar mahveden sozler duyamamıştım. Sol gözümden istmesizce akan yaşa bakıp gülümseyerek beni öldüren sözlerine devam etti. --"HAZAL KILIÇ, sanada işbirlikçilerine de rahat yüzü yok"

"Söylesene Yaren! Ablan, müstakbel kocasıyla seviştiğini öğrense ne yapar sana?"

⚠️ +18 | "Hadi Zühre, gireyim içine. Taşaklarım patlayacak artık" önüme diz çöküp sızlanıyordu. "Hayır" dedim. Sesim kısık ama bir bıçak gibi keskindi. Dönem kurgusu.

Mardin'in en nadide mücevheri: Viyan Cevherizade. Herkesin uzaktan bakıp iç geçirdiği, ama kimsenin dokunmaya cüret edemediği yasak elma. 💎 Dışarıdan bakıldığında o, Cevherizade Konağı'nın etrafı koruma duvarlarıyla örülü, kibirli ve ulaşılamaz kızıydı. Kimsenin yüzüne bakmaz, kimseyle göz göze gelmezdi. İnsanlar bunu asaletinden ya da kibrinden sanırdı. Oysa gerçek, Viyan'ın ruhuna ve bedenine vurulmuş görünmez bir mühürdü. Bir erkeğin tenine değmesi, Viyan için karanlığa düşmek demekti. Bedeni, yabancı bir dokunuşa isyan edip bilincini kapatırken; Viyan çareyi kimseye ümit vermemekte, gözlerini yerden kaldırmamakta bulmuştu. O, cam bir fanusun içindeki "Seyirlik Bebek"ti. Dokunmak yasaktı, sadece izlenebilirdi. Ta ki Agir Dervişoğlu, o fanusun camına elini yaslayana kadar... Mardin'in hükümranı Agir, herkesin "buzdan prenses" dediği Viyan'ın gözlerindeki o saklı korkuyu gördüğünde, imkansız bir yangının fitilini ateşledi. Dokunmadan sevmek mümkün müydü? Yoksa Agir, yanacağını bile bile o cama dokunup "Seyirlik Bebeği" uykusundan uyandıracak mıydı?