"Öylece öldürecek misin?" dedi en sadık adamı Musa. Sesi, bu gergin sessizliğin içinde bir kırılma noktası gibi yankılandı. Savaş'ın en sadık adamıydı o; fırtınanın ortasında bile geri adım atmayan tek kişi. Savaş."Öldürmeyip ne yapacağım Musa?" diye kükredi. Sesi deponun boş duvarlarında çarparak çoğaldı. "O bana ihanet etti! Sırtımdan vurdu beni!" İki adım geride duran Musa, soğukkanlılığını korumaya çalışarak bir adım daha geriledi. "Ben sadece pişman olma diye söyledim abi," dedi fısıltıdan hallice bir sesle. Savaş hışımla arkasını döndü. Bir ağız dolusu küfür savururken elindeki silahı havaya savurdu. "Neden pişman olacağım lan? Bana ihanet eden bir kadın için mi?!" diye bağırdı. Sesi kontrolünü tamamen kaybettiğinin kanıtıydı. Öfkesi, içindeki o derin hayal kırıklığını örtmeye yetmiyordu. Musa, elindeki Efnan'ın çantasını karıştırırken bulduğu küçük, siyah-beyaz kağıt parçasına son kez baktı. Parmakları titriyordu ama geri dönüşü olmayan o yolu kapatmak zorundaydı. Savaş tekrar Efnan'a dönüp silahı doğrulttuğu sırada Musa, o kağıdı Savaş'ın görebileceği şekilde havaya kaldırdı. "Abi..." dedi Musa, sesi bu kez titriyordu. "O hamile." Sadakat bir yalandı. İhanet ise tek gerçek.

O gün de sıradan bir gündü, her zamanki gibi Yıldıran konağına gidecek ve çalışacaktım. Akşama doğru içten içe yıldıran ailesine ve onların bitmek tükenmek bilmeyen isteklerine küfüler edecek, ardından yorgunca evime geçerek abimle atışacak ve uyuyacaktım. Ya da ben öyle zannediyordum, o gün diğer günlerden farklı yaşanmıştı her şey. Her şey bambaşka ve her şey karmakarışık olacaktı. O gün tüm heybetiyle o gelmişti konağa, Aziz Yıldıran... Gelmiş ve hayatımı darmadağın etmişti...

.Ev-len-me-ğe-ce-ğim " titrek sesiyle konuştu . Miran sakinleşmek için derin nefes aldı . Yavaş yavaş Adel'in yanına yaklaşarak iki kolundan tutu. "Evlenceksin! Sen benimsin " Adel o anın korkusu ve öfkesiyle Miran sert bir tokat atı . Miran'ın kafası yana düştü . Miran Adel'i seçe kolundan tutup duvara doğru savurdu. Adel duvara çarpmanın etkisiyle acıdan inladi . Tam tam yerinden doğrulacağı zaman Miran Adel'in bir eliyel konunu tutup bir eliyle de çenesini tuttu. "Bunu yapmak istemezdim ama sen şansını çok zorladın iki gün.. iki gün sonra evleneceğiz hazırlansan iyi edersin..... **** Okyanusda ölmez de insan , gider bir karış sevdada boğulur ......

❝Tek bir gece, her şeyi değiştirebilir. Ama gerçekte kim kimin hayatını mahvetti?❞ Y.t: 09.01.2025 °Tüm hakları saklıdır.

TUTSAK SERİSİ III Bozra ve Şeytanın Sarışını kitaplarındaki Aleyna ve Ateş karakterlerinin hikayesidir. *18 yaş üstü okuyucular için uygundur. Tetikleyici unsurlar barındırabilir. *Karanlık ve can yakıcı bir dark romance. Herkese hitap etmeyecek. Uyarıları okuyarak başlayın.

"Konseyi ara, Roman. Kadınımı buldum." İstanbul'un güçle yıkanmış en görkemli gecesinde, genç bir kadın sahnede zarifçe salınırken, kalabalığın arasında onu izleyen biri vardı. Sicilya'nın en korkulan adamlarından biri olan Lorenzo Mancini. O gece verilen tek bir emir, iki farklı dünyanın kaderini sonsuza dek değiştirecekti. Şehrazat Vardar sıradan bir hayatın hayalini kurarken, kendini zorunlu bir evliliğin ortasında bulur. Kaçmaya çalıştıkça zincirleri daha da sıkılaşırken, Lorenzo ise ilk kez sahip olamayacağı bir şeyle karşı karşıya kalır. • Bu eser yetişkin temaları ve şiddet unsurları içermektedir.

⚠️ +18 | "Hadi Zühre, gireyim içine. Taşaklarım patlayacak artık" önüme diz çöküp sızlanıyordu. "Hayır" dedim. Sesim kısık ama bir bıçak gibi keskindi. Dönem kurgusu.

"Unutacağını düşünüyordum ?" "Benim için önemli olan tarihleri asla unutmam" Aldığım cevapla dudaklarım da küçük bir kıvrılma meydana geldiğin de kuzguni gözleri yüz hatlarım da yavaşça gezinmişti. Bu hareketi sol yanım da küçük bir titremeye neden olurken bakışlarımı ondan kaçırdığım da hissettiğim duygu yoğunluğunu görmezden gelmek istemiştim. İşte tam o an beklemediğim zamanda kız kulesinin en üstün de art arda patlayan havai fişeklerle ağzım şaşkınlıkla aralanırken ensem de ki nefesle tüm bedenim tuzla buz etmişti. "İyi ki doğdun Ay parçası" Fısıltılı çıkan sesiyle ister istemez gözlerim aheste bir edayla kapandığı an rüzgar yel misali esmiş , onun kokusunu ilk defa hissetmemi sağlamıştı.

Karan Ağa'nın yüzü yana doğru düşerkende yüzünde olan tüm damarlar belirginleşmişti. Anlaşılan Aze hâlâ aynı Aptalığındaydı ... "" Bu tokatı acına ve yaşına veriyorum !!!"" Dedi Karan Ağa. "" Şimdi çık git odana !!!"" Dedi emir vererek. Ki bunu dediği an'da da yüzüne ikinci tokatı yemesi bir olmuştu. Onu da ardı ardına gelen tokatlar takip etmişti. "" Öldüreceğim seni Agiri !!!"" Dedi Aze . "" Annem ve Babama yaptığın gibi alacağım o canını !!!"" Dedi and'lar ederek . Karan Ağa onu omzuna atacağı sırada da Aze belinde olan silahı çekmişti. Eli Annesi ve Babası için silah tutarkende titremiyordu . Karan Ağa ölecekti . "" Sonun geldi Agiri !!!"" Dedi nefretle. "" Canını bu Aptal çocuk alacak !!!"" Dedi silahın güvenliğini çekerek. Derken Agiri konağında tek bir el silah sesi duyulmuştu. Aze dediğini yapmış gözünü bile kırpmadan o silahı ateşlemişti . Onu göğsünden vurmuş olurkende Karan Ağa yediği kurşunla bir adım geriye doğru gitmişti. Agiri konağından bağırış ve çağırış sesleri birbirine karışırkende Karan Ağa, Aze'nin inine girmişti. Emanetti Aze ona ... Kerem Bey onca yakını ve Dostu varken düşmanı olan onu seçmişti. Kızım sana emanet onu kendinden bile koru demişti . "" Oyununu oynadın bitti Aptal çocuk !!!"" Dedi Karan Ağa. "" Bundan böyle Â'lamîr değil Agiri'sin !!!"" Dedi hükmedici bir ses tonuyla. "" Deniz o gece öldü ve sen Karan Ağa'nın karısı Aze olacaksın bundan böyle !!!"" Dedi Aze'nin gözlerinin içine bakarak. KİTAP TANITIMI 03/07/2026 AGİRİ adında yazılmış ilk ve tek kitap olurken tüm sahneler gerçek hayattan uyarlanmış olup şahsıma aittir. Çalıntı ve benzeri kitaplar yazılması durumunda gerekli tüm yerlere başvuracağımı belirtmek isterim .

"Canımı cânan istemiş, minnet cânıma. Can nedir ki vermeyeyim cânanıma.." 🪶 "Bitirdin bizi be," dediğinde dudaklarında ufak bir tebessüm vardı. "Tek kibritle yaktın yılların sevdasını." Kolunu tutan elim kayınca arkasını dahi bakmadan çıkıp gitti kapıdan. Senden vazgeçmem diyen adam, bir yanlışın gölgesinde beni gözümün içine bakmadan sildi. Sarhoş bir anın bedelini, ayık bir yalnızlıkla ödedim, çünkü Savaş vazgeçmişti. Gözümden süzülen yaş önce onun için sonra ise benim için aktı. Her şeyi berbat etmiştim. Onu hiçbir zaman hak edememiştim belki de. "Ada, ne oluyor?" İçeriye giren Kuzey'di. "Savaş cevap vermedi çekti gitti." Yanıma gelince kaşlarını çattı. "Ne oldu?" "Mahvettim her şeyi." diye mırıldandım gözlerine bakarken. Bir damla daha akıp gitti. "Kuzey bitti." dedim acıyla. Bitmesin yardım et, diyemedim. Onu çok seviyorum yalvarırım yardım et gitmesin, diyemedim. "Ne bitti?" dedi şaşkın bir panikle. "Ne oldu güzelim?" Onu cevapsız bırakıp yanından hızla geçip üst kata çıktığımda bakışlarım etrafta dolandı. Savaş yoktu. Gitmişti.