"Konseyi ara, Roman. Kadınımı buldum." İstanbul'un güçle yıkanmış en görkemli gecesinde, genç bir kadın sahnede zarifçe salınırken, kalabalığın arasında onu izleyen biri vardı. Sicilya'nın en güçlü ve en korkulan adamlarından biri olan Lorenzo Mancini. O gece verilen tek bir emir, iki farklı dünyanın kaderini sonsuza dek değiştirecekti. Şehrazat Vardar sıradan bir hayatın hayalini kurarken, kendini zorunlu bir evliliğin ortasında bulur. Kaçmaya çalıştıkça zincirleri daha da sıkılaşırken, Lorenzo ise ilk kez sahip olamayacağı bir şeyle karşı karşıya kalır. Bazı karşılaşmalar kaderin en sessiz oyunudur. Bazı savaşlar bakışlarla başlar. Ve bazı aşklar... İnsanı mahvetmekten çok, yaşatmak için gelir. • Bu eser yetişkin temaları ve şiddet unsurları içermektedir.

⚠️ +18 | "Hadi Zühre, gireyim içine. Taşaklarım patlayacak artık" önüme diz çöküp sızlanıyordu. "Hayır" dedim. Sesim kısık ama bir bıçak gibi keskindi. Dönem kurgusu.

"Unutacağını düşünüyordum ?" "Benim için önemli olan tarihleri asla unutmam" Aldığım cevapla dudaklarım da küçük bir kıvrılma meydana geldiğin de kuzguni gözleri yüz hatlarım da yavaşça gezinmişti. Bu hareketi sol yanım da küçük bir titremeye neden olurken bakışlarımı ondan kaçırdığım da hissettiğim duygu yoğunluğunu görmezden gelmek istemiştim. İşte tam o an beklemediğim zamanda kız kulesinin en üstün de art arda patlayan havai fişeklerle ağzım şaşkınlıkla aralanırken ensem de ki nefesle tüm bedenim tuzla buz etmişti. "İyi ki doğdun Ay parçası" Fısıltılı çıkan sesiyle ister istemez gözlerim aheste bir edayla kapandığı an rüzgar yel misali esmiş , onun kokusunu ilk defa hissetmemi sağlamıştı.

Karan Ağa'nın yüzü yana doğru düşerkende yüzünde olan tüm damarlar belirginleşmişti. Anlaşılan Aze hâlâ aynı Aptalığındaydı ... "" Bu tokatı acına ve yaşına veriyorum !!!"" Dedi Karan Ağa. "" Şimdi çık git odana !!!"" Dedi emir vererek. Ki bunu dediği an'da da yüzüne ikinci tokatı yemesi bir olmuştu. Onu da ardı ardına gelen tokatlar takip etmişti. "" Öldüreceğim seni Agiri !!!"" Dedi Deniz . "" Annem ve Babama yaptığın gibi alacağım o canını !!!"" Dedi and'lar ederek . Karan Ağa onu omzuna atacağı sırada da Aze belinde olan silahı çekmişti. Eli Annesi ve Babası için silah tutarkende titremiyordu . Karan Ağa ölecekti . "" Sonun geldi Agiri !!!"" Dedi nefretle. "" Canını bu Aptal çocuk alacak !!!"" Dedi silahın güvenliğini çekerek. Derken Agiri konağında tek bir el silah sesi duyulmuştu. Deniz dediğini yapmış gözünü bile kırpmadan o silahı ateşlemişti . Onu göğsünden vurmuş olurkende Karan Ağa yediği kurşunla bir adım geriye doğru gitmişti. Agiri konağından bağırış ve çağırış sesleri birbirine karışırkende Karan Ağa, Deniz'in inine girmişti. Emanetti Deniz ona ... Kerem Bey onca yakını ve Dostu varken düşmanı olan onu seçmişti. Kızım sana emanet onu kendinden bile koru demişti . "" Oyununu oynadın bitti Aptal çocuk !!!"" Dedi Karan Ağa. "" Bundan böyle Â'lamîr değil Agiri'sin !!!"" Dedi hükmedici bir ses tonuyla. "" Deniz o gece öldü ve sen Karan Ağa'nın karısı Aze olacaksın bundan böyle !!!"" Dedi Deniz'in gözlerinin içine bakarak. KİTAP TANITIMI 03/07/2026 AGİRİ adında yazılmış ilk ve tek kitap olurken tüm sahneler gerçek hayattan uyarlanmış olup şahsıma aittir. Çalıntı ve benzeri kitaplar yazılması durumunda gerekli tüm yerlere başvuracağımı belirtmek isterim .

"Canımı cânan istemiş, minnet cânıma. Can nedir ki vermeyeyim cânanıma.." 🪶 "Bitirdin bizi be," dediğinde dudaklarında ufak bir tebessüm vardı. "Tek kibritle yaktın yılların sevdasını." Kolunu tutan elim kayınca arkasını dahi bakmadan çıkıp gitti kapıdan. Senden vazgeçmem diyen adam, bir yanlışın gölgesinde beni gözümün içine bakmadan sildi. Sarhoş bir anın bedelini, ayık bir yalnızlıkla ödedim, çünkü Savaş vazgeçmişti. Gözümden süzülen yaş önce onun için sonra ise benim için aktı. Her şeyi berbat etmiştim. Onu hiçbir zaman hak edememiştim belki de. "Ada, ne oluyor?" İçeriye giren Kuzey'di. "Savaş cevap vermedi çekti gitti." Yanıma gelince kaşlarını çattı. "Ne oldu?" "Mahvettim her şeyi." diye mırıldandım gözlerine bakarken. Bir damla daha akıp gitti. "Kuzey bitti." dedim acıyla. Bitmesin yardım et, diyemedim. Onu çok seviyorum yalvarırım yardım et gitmesin, diyemedim. "Ne bitti?" dedi şaşkın bir panikle. "Ne oldu güzelim?" Onu cevapsız bırakıp yanından hızla geçip üst kata çıktığımda bakışlarım etrafta dolandı. Savaş yoktu. Gitmişti.

Hayatın göründüğünden daha kötü olabilir mi? Afra hayatı boyunca gün yüzü görmemiş bir genç kız. Ne annesinden ne babasından. Bir gün eve dönerken biri ile karşılaşıyor. Ona bir teklif sunuyor ve kabul ediyor. Hayatı eskisinden daha berbat oluyor. Kendi hakkında olan bilmediği sırları bile öğreniyor. Acı bir şekilde... Peki sen acı çekmeye hazır mısın?

Nare Kaya... Sıradan bir hayatı olan, kendi halinde yaşayan bir tıp öğrencisi. Ta ki bir gün... Abisinin unuttuğu bir dosyayı götürmek için gittiği o evle her şey değişene kadar. O ev... Sıradan bir ev değildi. Ve o adam... sıradan biri hiç değildi. Yaman Karahan. Karanlık işlerin içinde büyümüş, gücüyle korku salan bir adam. Onun dünyasında merhamet yoktu. Kurallar basitti: ya itaat edersin... ya da yok olursun. Ama o gün... Yaman'ın gözü, hiç ait olmadığı birine takıldı. Beyaz elbisesiyle, o karanlığın ortasında duran bir kıza... Nare'ye. Bir bakışla başlayan bu hikâyede, masumiyet karanlığa bulaşacak... Ve bazı insanlar... Seçim şansı olmadan birine ait olacak.

Arkadaşı tarafından para için ihanete uğrayan bir kızzın adama mahküm edilmesi ön izleme : 3.bölüm Helin ben çok özür dilerim pişman oldum gerçektenn . - neden bahsediyosun simge . dedim sinirlice - şaka falanmı ben anlamıyorum bayıltılıp neden tanımadığım bi yerde uayndığımı . dedim bağırarak - o seni almak istedi . dedi o an annemin de daha almadımı seni demesi geldi - kim dedim , ve o an elimden telefon çekildi ve duvara atıldı , ani refklesle kendimi koruma altına alıp geri çekildim. gözümün önünde telefon parçalara ayrılmıştı, biraz daha uzaklaşıp ellerimi yüzümden çektim ve kim olduğuna baktım . karşımda yine tanımadığım bi adam vardı benden 4-5 yaş büüyk duruyordu. - sen sen kimsin . dedim , yüzüme bakıp gözlerini kapattı ve 1-2 saniye öyle bekledi . gözlerini açtığında ateş saçan gözler beklemiyordum . kolumdan hızlıca tutup beni sürüklemeye başladı . geldiğim merdivenlersen sürüklerken kitlenmiştim , kendime gelip kolumu kendime doğru çekiştirdim ..

Bazı insanlarla iki kere tanışırsınız. Ben az önce yıllardır ölü sandığım kocamla, ikinci kez tanışmıştım.

"Kaçıyorsun," dedi adam. Sesi sakindi, öyle sakindi ki, sanki cevabı çoktan biliyor da yalnızca korkumu izlemek istiyordu. Yağmurdan ıslanmış sokakta, siyah arabasının önünde dururken karanlığın içindeydi. Uzun boyu, ağır bakışları ve hiç acele etmeyen hareketleriyle gecenin bir yarısı insan onun yanında istemsizce geri çekilmek istiyordu. Ben de istedim, heleki benim gibi korkak bir kız. Çenemi kaldırıp korkmadığımı göstermeye çalıştım, "Tanımadığım adamlardan uzak duruyorum," dedim, boş sesim zerre etkisi yoktu. Dudaklarının kenarı hafifçe kıpırdadı, ama gülmedi. Gülmezdi, bence elinde bu kadar kan olan insanlar gülmemeliydi. "Ben tanıyorum ama," dedi. Kaşlarım çatıldığında, parmaklarımı montumun cebinde sıktığımı fark ettim. "N-neyi?" Diye geveledim, etrafıma geceye bakındım, yalnız, boş ve karanlık çıkmaz bir sokaktaydık. Gözleri yüzümde dolaştı, uzun uzun baktı bana. İnsan ilk defa bir yabancının bakışından utanabilir miydi bilmiyordum ama o adam sanki yüzümü değil, sakladığım her şeyi bakıyordu. "Ceylan bakışını," dedi sonunda. Nefesim boğazımda düğümlendiğinde, kaçmak istedim, çünkü o beni okuyordu. Kaçmak isteyen yanımı, yalan söylemeye hazırlanan dilimi, korkumu, hepsini görüyordu. Elindeki sigarayı yere atıp ayakkabısıyla ezdiğinde bana doğru bir adım daha attı, içgüdülerim geri çekilmem için bağırıyordu ama ayaklarım yerinden kıpırdamadı. "İsmin ne?" diye sordu. "Gazal." Adamın bakışları değiştiğinde, "Gazal," diye tekrarladı ismimi yavaşça, ağzına bıraktığım tadı tadıyordu sanki. "Ceylan demek." Kanım çekildiğinde, ceylan bakışlarımı ondan kaçırmaya çalıştım ama başaramadım. Çünkü o adamın bakışları insanı tuttuğu yerde bırakıyordu. Başını hafifçe yana eğdi, karanlık gözleri hâlâ üzerimdeydi. "Komik," dedi alçak bir sesle, sesini alçaltması