Takıntılı, sevdiği kişiyi kendine saplantı haline getiren biri, bir ilişkide nasıldır?

bir mafya polise âşık olursa ? "ne yapabilirsin ki" dedi zafer dişlerimi sıktım "bir polisle böyle konuşamazsın" "öyle mi ?" büyük elması yüzüme doğru getirdi "bir polis benim olanı çalmaya çalışıyor, bence seninle istediğim gibi konuşurum" "kes sesini aşağılık herif, sen bir kaçakçısın" elini belime yerleştirdiğinde onu ittirmeye çalıştım ama işe yaramıyordu "güzelsin, zekisin, ama bir polissin çok üzücü" "hemen elini üzerimden çek" elini çekip gülümsedi, prensiplerim olmasa şu an yüzüne tükürürdüm....

3 yıl önce arkadaşımın abisi tarafından kaçırıldım. Arkadaşımın abisine aşıktım. O, ona olan hislerimi farketti. Sevgili olduk. İlk başlarda herşey harikaydı. Taki o geceye kadar. 01.12.2023👻 Bütün olaylar ve karakter kurgudur!

omzumun üstünden ufak bir bakış atıp tekrar önüme döndüm, adam gömlek giyiyordu ve bana göre oldukça uzundu çok kısa bakmıştım başka birşey yoktu. "umarım bugün tecavüze uğramam" dedim kısık bir sesle bugün istiyeceğim son şeydi ama içimdeki kötü hissin bu adamla bir ilgisi olduğu, arkamdan yaklaşan adım sesleriyle kesinleşmişti bu sefer cidden sıçmıştım. hatırladığım son şey ise adamın belimden tutup burnuma bastırdığı mendil, ve kulağıma fısıldadığı kelimelerdi "yeni hayatına hoş geldin ufaklık" ♤◇♧ elini havlundan içeri sokunca gerildim ama bir şey demedim sanki kontrol altında gibiydim bir şey yapamıyordum boynumdaki dili hissetiğimde başımı geriye attım demir elini yavaşça kasıklarma getirdi, oyalanmadan kadınlığımı tamamen avuçladığında inledim

hiç kimse tarafından sevilmeyen zavallı Zerhiran Demir bir kazada Akay Altınayla tanışır ve ondan yardım ister fakat bilmediyi gerçek Akay Altınayın yeraltı dünyasındaki en tehlikeli Elagante lakaplı mafiyası olmasıdır, Akay Zerhirana yardım edeceği ve koruyacağı karşılığında onunla evlenmesini teklif eder Zerhiranın bir çaresi olmadığı için kabul eder, ikisininde bilmediyi şey zamanla bir birine mühürlenecekleridir.

Belen, ablasıyla birlikte şehre uzak olan bir eve taşınır fakat bu korkutucu ve ürkütücü evde onu bekleyen cansız bir manken vardır.

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.