Yıllar önce bir silahın namlusunda mühürlenen kader, şimdi Sürmene'nin gri gökyüzü altında yeniden yazılıyor. Fadime, soyadının "Kaya" olduğunu sanan, yetimhane köşelerinde öfkesiyle büyümüş kimsesiz bir kızdı. Ta ki sürgün edildiği son lise, onu hiç bilmediği geçmişinin tam ortasına atana kadar. Bir yanda Koçari ve Furtuna köyleri arasında yıllardır süren, aşkla başlayıp kanla biten bir düşmanlık... Diğer yanda bu düşmanlığın mirasçısı, herkesin sevgilisi, "Furtuna"ların altın çocuğu İso. Fadime, nefret etmesi gereken bir soya ait olduğunu bilmeden, düşmanının oğluna tutulabilir mi? Peki ya geçmişin karanlık gölgesi Şerif Furtuna, yarım bıraktığı işi bitirmek için geri döndüğünde, bu hırçın kızın arkasında kim duracak? Biri ateş, biri barut... Karadeniz bu fırtınayı kaldırmaya hazır mı?

İsmail ile Fadime'nin çocukluktan başlayan bu karmaşık aşkı köye Eleni isimli yunan bir kadının gelmesiyle devam eder ve işler sarpa sarar. ismail'in annesi İsmail'den furtunanın merkezinin tapusu kan hakkı için verilmesinin ardından geri almak için Adil'in kız kardeşi Fadimeyi kaçırmasını ister ve İsmail'e küçüklükten başlayan ve zamanla düşmanlık beslediği kızı kaçırma fikri eğlenceli gelir ve bunu gerçekleştirir. -Hikayeyi kendi düzenlemelerim ve diziye göre uyarlıyorum o öyle değildi bu böyle değildi demeyin lütfen biliyorum heralde- #enemiestolovers 11🫶🏻 #isfad 1😍

Boşanmayı planlıyorlardı ama onları birbirine bağlayan etkenler değil, kaderleriydi... Bilmiyorlardı.

Küçük Fadime annesi ve babasının elini bıraktı "Baba ben Mavi Boncuğa gitmek istiyrum." "Uh o kimdu kız" "İso işte sari kafaliydu abime solemeyun bana kizayi. " Fadime ailesinden duyduğu şiveyi taklit etmeye çalışıyordu. "Git anacum demeyiz abide." "Ula ben kizumu ne diye gönderecem o minnak gaybanaya?" Babası arkasından söyleniyordu Fadime'nin. Minik Fadime mavi boncuğu arıyordu etrafta düğün yeri henüz kalabalık değildi gelmemiştir belki diye geçirdi içinden. Uzaktan ailesinin onu izlediğini biliyordu içi rahattı. mavi boncukları arıyordu hala etrafta. Gelmedi mi acaba diye düşünürken Mavi boncuk ona geldi. "Fadime ne geziysun bir başına duşecesun.' Fadime henüz ailesinin yokluğunu bilmiyordu sert değildi kimseye. "İso ben büyümüşüm abim soyledi." Dedi sadece sayılı kişilerin anlayabileceği tam oturmamış konuşması ile. "Nekadar buyumissun bakalum benum balum. " "4 puçuk olmisum ben." Fadimenin ailesiyle sınanmasına dakikalar kalmıştı aslında. Uzaktan babası ikisini izleyip sinir oluyor annesi bu haline gülüyordu. Fadimenin aklı ermiyordu henüz ama iso farkındaydı onların aileleri düşmandı. Fadime su içerken nasıl bir anda altına kaçırdığını isoya anlatirken henüz başlamamış düğün için toplanan kalabalığın arasından iki kurşun sesi yankılandı. Artık Fadime'nin ailesi yarımdı abisi burda yoktu annesi ve babası yerde yatarken gözlerini açamıyordu. ...

Yaşamak; çürümeyi, vadesi gelmiş bir borcu ötelemekten farksızdır. Kalbin atıyor; ama bu yaşam değil, kaçamadığın o prangayı diri tutan bir işkence ritmi. Damarlarında dolaşan artık kan değil; zihnine kazınmış, pıhtılaşmış bir hatıranın zehri. Sessizliğe gömdüğün o isim, her nefes alışında gırtlağına düğümlenen o bakış... Adını koymuyorsun, çünkü biliyorsun; o isim dile geldiği an, gerçek boğazına sarılacak. Bazı bağlar sevgiyle değil, intikamla dokunur. Yarası kapanmaz, kanı akmaz ama ruhunu çürütür. Sen kaçtığını sanırken o, her köşede seni bekler; sırtını dayadığın duvarda, gözlerini kapattığında göğüs kafesinde. Ve o an, tüm kaçışların beyhudeliğiyle yüzleşirsin. Bu bir karşılaşma değil. Bu, habis bir kaderin tahsilatıdır; ve bedeli, bizzat senin varlığındır.

Fadime, dört yıl uzak kaldığı memleketine döndüğünde geçmişi de peşinden gelir. Kan hakkı, yarım kalmış aşklar ve bir kurşun her şeyi yeniden başlatır... Diziden sahneler olsa da ben daha farklı yazacağım,okumak isteyenler başlayabilir.❤️

İsfad hayali kurgu

Fadimenin kimseye aciklayamadigi büyük bir sırrı vardır. #isfad |11.04.2026| • 1 #hamile • 1 #furtuna |11.04.2026| • 1 #kocari |09.03.2026| • 1 #erzey |06.02.2026| • 1 #fadime \ #iso |23.02.2026| • 1

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.