zeray_20
- Reads 596
- Votes 74
- Parts 26
"Kaybetmekten korkmuyor musun?" dedim aceleyle,konudan kaçmaya çalışır gibi.
"Bu davayı,yetkilerini,her şeyi."
Aras çok kısa, neredeyse duyulmayan bir sesle güldü.
Sonra başını biraz daha eğdi. Dudakları kulaklarıma çok yakındı. Sıcak nefesi tenime işleniyordu.
"Kaybetmekten korktuğum tek şey" diye fısıldadı.
"sensin"
Bu bir evlilikti.
Aşk için değil,mecburiyet için.
Aksa adaleti arıyordu.
Aras ise geçmişinin peşinden kaçıyordu.
Bir dosya,bir vasiyet ve karanlıkta kalmış bir ölüm...
Onları aynı soyadının altına hapsetti.
Ama rol yaparken gerçeğe dönüşen davranışlar,hisler, planda yoktu.
Çünkü bazı kalpler,yalnızca gölgelerde atmaya cesaret eder.