Daha önce hiç tanışmayan bir kız ve bir erkek aynı evde kalabilirler mi? Arkadaş olabilirler mi? Peki bu arkadaşlık ya aşka dönüşürse? Kaybetme korkusu ve gurur bu aşkın önüne geçebilir mi? Hangisi daha zor olur? Aşkıyla yanmak mı yoksa yanarken ona dokunamamak mı? Gelin hep birlikte şahit olalım. Tertemiz seven genç bir adamla sevmekten korkan genç bir kızın hikayesi... ~~~ ''Eski erkek arkadaşı. Onunla yaşadıkları ağır şeyler. Bu saatten sonra kolay kolay bir erkeğe güvenip sevemez, zaten bunu kendi de söyledi. İlk kez birini sevmiştim ve artık aşka kalbimi kapattım dedi. Siz söyleyin nasıl söylerim ona? Onu sevdiğimi söylersem onu kaybetmem mi? Ben Asya'sız yapamam, onsuz nefes alamam anlıyor musunuz? Sevgimi içe gömer, susarım yine de ona tek bir kelime edemem'' ''Böyle gözünün önündeyken susmak daha çok acı vermez mi?'' ''O yanımda olsun da ben acı çekmeye razıyım'' ~~~ Not: Yetişkin okurlar için uygundur. Yetişkin içerikli sahneler içerir. Bu kurguda geçen kişiler, olaylar ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. İlk yayımlanma tarihi: 18.01.2019 Kapak tasarımı @bsudeee aittir. Güzel kapak için teşekkür ederimm.

Rostov şehrinde fırtına dinmek bilmezdi. Kapıldığın an çıkış yoktu, tüm yollar çıkmazdı. Hayat sana kaç şans verirdi ve geçmişini kaç kez yaşayabilirdin? Rostov'un fırtınası seni tek bir yere götürürdü. Belokonov'a. O'na. "Burada Tanrının işi olmaz." Ve cümle şöyle devam ederdi: "Çünkü Belokonov'lar burada."

5 yıllık zorlu bir evlilikten sonra, kendisinden ikinci bir şans isteyen iki adama karşı, çaresiz bir kadının hisleri ne olurdu?... Bir tarafta kendini hep ezen, üzen ve sevgisizliğe alıştıran çocuğunun babası. Diğer yanda saf aşkıyla ona dünyanın güzelliklerini sunmaya hazır, sevmeyi bilen bir adam... #ece 1.sırada

Kimi kaderler, sevdiğini kaybederek tamamlanır... Efsun, hayattan aldığı tüm yaralara rağmen dimdik duran bir kadındı. Berkan ise yıllar sonra pişmanlığın ateşinde kavruldu. Onları bir kez ayıran kader, yeniden birleştirdi - ama bu kez bedel, bir kalbin susmasıydı "Nasip derlerdi... Oysa kader bazen en sevdiklerini senden alır."

Seren, kalabalıklardan uzaklaşıp Diyarbakır'ın bir köyüne atanarak öğretmen olarak gelir. Yeni bir başlangıç, yeni hayatlar ve dokunacağı umutlar vardır. Karan Ağa ise bu toprakların gücü kadar merhametini de taşıyan bir adamdır. Sessizdir, ağırdır ama kalbi sandığından çok daha iyidir. Aynı gökyüzü altında, iki yabancı kalp yavaş yavaş birbirine alışır. Bu hikâye; bağırmadan sevmenin, sabırla yaklaşmanın ve kalpten gelen bir aşkın hikâyesidir.🎀❤️ _"Ben sana bir evlat veremem."_ Karan Soysalan & Seren Aydar♾️💍 KADINA ŞİDDET, KUMA OLAYLARI YOKTUR!.

🔥 KÜL ve BARUT "Kül geçmişin izidir, barut geleceğin kıvılcımı." Ben küçükken annem saçlarımı örerdi. Parmaklarının kokusu hâlâ aklımda, sabunla toprak arası bir koku. Babam gülerdi bazen, az ama derinden. Evimiz fakirdi belki ama sıcaktı. Sonra bir sabah... bir çığlık, bir sessizlik. O gün ikisi de gitti. Ben kaldım, küçücük bir çocuk, koca bir sessizliğin içinde. Amcam aldı beni yanına. İlk gün başımı okşadı, "Artık bizde kalacaksın," dedi. Ama o el çok geçmeden tokat oldu. "Konuşma kız! Yetim, başına iş açarsın." Ben sustum. Sesimi toprağa gömdüm, gözyaşlarımı içime sakladım... Bir gün... bir göl kenarında, bir el tuttu beni. Soğuktu, sertti ama canlıydı. O an ilk kez biri bana bağırmadan dokundu... Ve o yabancıyla tekrar karşılaştım...berdel yüzünden. Oda sessizdi. Kadın başını eğdi, elleri titriyordu. Adam pencerenin önünde duruyor, bakışlarında derin bir yorgunluk vardı. Kadın (fısıltıyla): "Ben hep sessizdim... Konuşunca cezalandırıldım, susunca unuttular. İnsan bazen sesini değil, kendini kaybediyor. Ben de öyle oldum." Adam derin bir nefes aldı, bakışlarını ona çevirdi. Adam (kısık sesle): "Sessizlik bazen huzur verir... Ama ben onu hiç bulamadım. Aradım her insanda, her gecede... Hep sustum, ama içim hep bağırdı." Kadın ürkekçe başını kaldırdı. Kadın (çekinerek): "Sen sessizliği aramışsın... Ben ondan kaçmışım. Ama şimdi... aynı sessizlikteyiz." Adam bir adım yaklaştı. Adam: "Senin sessizliğin korku. Benimki yorgunluk. Ama belki ikisi birleşince, biraz huzur eder." Kadın: "Ben çok yoruldum." Adam: "Ben de... Ama artık susmak değil... dinlemek zamanı." O gece, iki sessizlik birbiriyle konuştu. Kelimeler azdı, ama anlam doluydu. Kadın ilk defa bir sessizlikten korkmadı. Adam ilk defa bir sessizlikte huzur buldu. 🕯️ Berdel kurgusudur! (Yetişkin

*baba-kız / ikinci şans --- Kurduğu ve uymazsa ölecek gibi hissettiği aksamaz düzenine ansızın dahil olan kızından sonra hayatı baştan başlayan bir adam... --- '250125

Yaş farkı, ağır cinsellik bulunmaktadır! O kadına sadece sahip olmak isteyen bir adam değildi Harun. Onu saran, saklayan, kimseye göstermeyen bir gölge olmak istiyordu. Tutkusu ateş gibiydi; dokununca yakıyor, uzak kalınca delirtiyordu. Ama aşkın karanlık bir yüzü vardı. Kimi zaman bir öpücükten önce bir tetik çekilirdi. Ve bazen en büyük düşmanın, seni en çok seven kişi olabilirdi.

Geçmişin gölgelerinden kaçarken, sığındığınız liman aslında en büyük uçurumunuz olabilir mi? Bir yanda vadedilen huzurlu, güvenli ama mesafeli bir hayat; diğer yanda karanlığın içinden süzülen, teni yakan ve tüm kuralları altüst eden yasak bir arzu. Bazı dokunuşlar sadece bedeni değil, ruhun o güne kadar ördüğü tüm duvarları yıkar geçer. O gece, kristal bir kadehin soğukluğuyla başladı ve geri dönüşü olmayan bir günahın sıcaklığıyla mühürlendi. Dışarıda dünya yağmurla yıkanırken, içerideki fırtına sadakatin sessiz uykusunu sonsuza dek bozmak üzereydi. Kaçmak istediği her şeyin içinde hapsolan bir kadın, tüm sınırları ezip geçen karanlık bir tutku ve uykusunda bile ihanete uğrayan bir güven... Kimin haklı, kimin günahkar olduğunun önemini yitirdiği o noktada; tek bir soru kalır geriye: Kendi cennetini mi koruyacaksın, yoksa seni cehenneme çağıran o sese mi teslim olacaksın?

Sen babamın bana miras bıraktığı bir mecburiyetten fazlası değilsin Ahzan! Sen babanın doğduğu gün gözden çıkardığı kızısın. .... "Sana içerdeyken birşey yaptılar mı? "Ne yapacaksın gidip adımları mı döveceksin? "Hayır... varsa yaralarını saracağım." Devrim Reis Çakır & Ahzan Gümüşçü