İhanet, bazen bir kurşundan daha geç öldürür ve geride bıraktığı sessizlik, en gürültülü hesaplaşmalardan bile daha derine işler. Nilüfer Ervah, hayatı boyunca kaçtığı soyadının ağırlığını kalbinin en karanlık yerinde taşımak zorunda kaldığında, babasının ölümü bir son olmaktan çıkar ve yıllardır saklanan gerçeklerin kapısını aralayan ilk darbeye dönüşür. Yeraltının en eski düzeni, Oktagon, tek bir hatayı affetmez. Ve Nilüfer, o hatanın ta kendisidir. Bir zamanlar kurtulmak için sırtını döndüğü dünya şimdi onu geri çağırırken bu dönüş bir kabulleniş değil, gecikmiş bir hesaplaşmanın başlangıcıdır. Çünkü bazı ölümler toprağın altında kalmaz, bazı isimler unutulmaz ve bazı gerçekler insanı ya av yapar ya da avcıya dönüştürür. Yıldırım Asveran'ın gölgesi her adımda daha da büyürken Nilüfer tek bir gerçeği öğrenmek zorunda kalır: Bu dünyada adalet bir hak değildir. Bedeli ödenmeden var olmaz ve o bedel çoğu zaman masumiyetle ödenir.

*Sus Çizgisi basılmış bir eserdir.* . O kadar zıtlardı ki, biri kor iken diğeri serinleten bir içim su gibiydi. İşin aslı da buydu zaten. Denge zıtlık gerektirirdi. Yanarsan denge bozulur, yakarsan tek kalırsın. Onu olduğu gibi bırak, avuçlarına dolsun. Seyre dur, sustuğun zamanların acısını o çıkartır. ☯ Genç kız, ölen babasının hattını kapatsa dahi yazmaktan vazgeçecek gibi durmuyordu. Tek tik çifte döndüğünde kader çizgisi onun için bir kez daha kırıldı.

"Karımı artık yanımda, odamda ve yatağımda görmek istiyorum!" diye bağırınca donup kaldım. Ne söylediğinin farkında mıydı? Bir başkasının kimliğiyle evlenmek mümkün müydü? Gerçekten nikâhta bile sahtekârlık yapılabilir miydi? Başına gelene kadar Bige Saka bunun mümkün olduğunu sanmıyordu. İlk görüşte aşktı onunkisi, bu yüzden âşık olması ve duygularına yenik düşüp evlenmesi çok hızlı olmuştu. Evlendiği gün sevgilisinin bir dolandırıcı olduğunu öğrenmişti. Üstelik zaten evliydi ve başka bir adamın adını, soyadını, kimliğini hatta gerçeğinden ayırt edilemeyecek imzasını kullanarak Bige'yi evlendiklerine inandırmaya çalışmıştı. Son ana kadar Bige bu gerçeği görememişti. Peki, nikâh cüzdanında adı geçen gerçek Karun Kalender kimdi? Evlendiğinden haberi var mıydı? Böyle bir durumda nikâh geçersiz sayılırdı değil mi? "Ne demek nikâh geçerli?" Şaşkına dönmüş bir halde avukata bakıyordum. Benden haberi bile olmayan bir adamın karısı olduğumu mu savunuyordu? "Üzgünüm Bige Hanım," dediğinde olağan bir şeyden bahseder gibi sakindi. "Nikâh memuruna kadar her şey gerçek. Eski sevgiliniz Serhat Bey ile o masaya oturduğunuzu doğrulayacak hiç görgü tanığınız yok. Bu nikâhın başka bir adamın kimliğini kullanarak kıyıldığına dair hiçbir kanıtınız yok. Böyle bir durumda yapılacak en mantıklı şey Karun Bey'i bulmak ve ona olanları anlatıp boşanma evraklarını imzalatmak." Bu adam ne dediğinin farkında mı? Bahsi geçen adamın benden haberi bile yoktu. Karşısına geçip ona ne diyeceğim? Senin ruhun bile duymadan evlendik hadi şimdi de boşanalım mı? Bu koskoca bir saçmalıktı!

Tanrı bize hayatını kabul ediyor musun diye sormaz. Seçim şansı yoktur, kaderin zaten en başından beri yazılmıştır. Sadece nasıl yaşayacağını seçebilirsin veya yaşamayacağını... Ne geçmişin ne de geleceğin... Gece Gölgeye baktı ve dedi ki, belkide Tanrı' ya karşı çıkmalıyız Gölge. Kaderimizi değiştirebiliriz bunu yapabiliriz. Yalnızca sen ve ben.. Ve Tanrıya karşı çıktı Gece ile Gölge "Sen Tanrı tarafından kabul edilmeyen , şeytan tarafından lanetlenmiş kızın kaderinin değiştirdin Gölge... 'Bırak bende senin kaderini değiştireyim' dedi ve ayaklarına kapanarak yalvarmaya başladı.."

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

Bazen aşk, büyük planlarla değil; pijamalarla, bir fırın yolunda ve elde patlayan bir torpille başlar. Annesinin zoruyla ekmek almaya çıkan bir kız... Mahalle arasında torpil oynayan çocuklar... Çikolata karşılığında alınan bir cesaret parçası. Ve yanlışlıkla atılan bir torpilin, yoldan geçen bir arabanın içine düşmesiyle altüst olan bir an. Ve o patlama, sadece bir torpili değil, iki kalbi de ateşler. Tesadüf mü? Hemde abisinin arkadaşı çıkması? Yoksa aşk, gerçekten biraz torpil ister mi?

babamın baskılarına dayanamayıp İstanbul'da ki benden nefret eden üvey abimin evine gittim ne olacak ki en fazla??? Hadi bu ikisinin aşkını birlikte okuyalım... arkdaşlar kitap çalıntı filan değildir herkes kendi emeği ile yapsın bu işi lütfen 🙏🏼🙏🏼 NOT KESİNLİKLE BÖYLE BİR ŞEYİ ÖNERİP NORMALLEŞTİRMİYORUM!!!!!! 1.👑 👸🏻 @aleyna2316 👸🏻👑 Kitaba en çok destek veren kişidir...😘😘 Takip etmeyi unutmayın aleynayı👑 (⁠｡⁠♡⁠‿⁠♡⁠｡⁠) (⁠'⁠・⁠(⁠o⁠o⁠)⁠・⁠｀⁠)

Avukat Kocam Bey: Ayrıca ben bir fizik göremiyorum Siz: Fotoğraf* Siz: Hâlâ bir fizik göremiyorsan doktora gitmeni tavsiye ederim. Giray Kozcu & İmren Arsal Not: Kitap şahsıma aittir. Herhangi bir çalıntı veya kopyalanması durumda hukuki işlem başlatılacaktır. Uyarı! Kitabın içerisinde +18 unsurlar yer alacaktır. Rahatsız olacaklara duyurulur! Başlangıç: 24/12/2022 Bitiş: 31/10/2025

Can sıkıntısı ve biraz da gaza gelmenin etkisiyle abimin arkadaşına yaptığım akımın bir gün başıma bela olacağını tahmin etseydim yine yapardım. 18.01.2022