" ඔයා මට රිද්දනවා සිතෙව්...." " අඩපන් තව අඩපන්...මගේ මල්ලිට කරපු දේට උබ විදවන්න ඕනේ..." " ඔයා ඉන්නේ වැරදි වැටහීමක...." " උබට රිදෙන රිදෙන වාරයක් ගානේ මට සතුටුයි..." " කවදාහරි ඇත්ත දැනගත්ත දවසක ඔයාට පසුතැවෙන්න වෙයි..." . . . . . . . . " එදා උබව තේරුම් නොගත්තට මට සමාවෙයන් මැණික...පුළුවන්නම් ආයෙත් මං ලගට වරෙන්...මට උබ නැතුව ඉන්න බෑ රත්තරන්..." සිතෙව් ❤️ විහස්

" මට සමාවෙන්න " " පලයන් අහකට මගේ දෑහට නොපෙනී!! " එක දිගට ගලන් ගියපු ආදරය, වෛරයකට පෙරලුන කතාවක නැවත හමුවීම කොහොම වෙය්ද...? . . . . . . . "බය වෙන්න එපා ශාන්.. මන් ඉන්නවා..විශ්වාස කරන්න..ඔයා තියන හැම අඩියක් ගානේම මන් ඔයා එක්කඉන්නවා..!" " මන් විශ්වාස කරනවා බොබෝ...!" . . . . "මන් ආදරෙයි බොබෝ..!!" "මන් ඊට වඩා ආදරෙයි..!!! " A Yizhan fanfiction❤️❤️ ONLY IMANGINATION!!

"උඹ ප්ලෑන් කරල ගහපු මිශන් එක නිසා අපි තාම විදවන විදිහ බලන්නද ආවේ...නැත්නං...." "මො-මොකක්?" "ඔහ්! Are we acting dumb now? ම්ම් ම්ම්....ඔහොම යන්....ඔහොම යන්...කොහොමත් තව ටික දවස‍යිනේ.." "..ම...ම...මට..." "හොඳ...... හුස්මක් අරං ගොත නොගහා කතා කරන්න ශිතෙව් පැටියෝ....මොකද උඹට බොරු කියන්න ගිහින් දිව ගිලුනොත් අපේ වෙඩින් එකට මොකද වෙන්නෙ?...." 🦋🍃 This work has been fully edited. 2025/07/27

ඔබ දෛවය විශ්වාස කරනවද ? Gavesh X Arav

මන් පරක්කු වැඩියි... එකට මට සමාවෙයන් Start - 2024.06.24 End - 2024.07.25 Cover Credit - Yeshi_grul

අහම්බෙන් හම්බුණු ඔය හදවතට මම නොසෑහෙන්නම ආදරෙයි ❤️🥀

සීමා....කියන්නෙ ම තමන් තවමත් උත්සාහ නොකරපු අළුත් දේවල් විතරයි.... තවත් විදියකින් කියනවා නම් සීමා කියන්නෙම මිනිස්සු හිතින් මවාගත්ත හිතළුවක් විතරයි...

නුබත් එක් දීවරයෙක්ම විය... දැලක් දා මාලුන් අල්ලන... මමත් උනේ එක් මාලුවෙක්... නුබේ දැලහිම පැටලුන... එදා නොසිතා පැන නොගිය මා... පසු තැවෙයි දැන් දැලේ පැටලී ඈත යන සුසුමන් බලා... ඉතින් පෙම්වත මමත් එවැනිය... නුබෙ හදවතෙ ලැගුම් ගන්නා තවත් එක් අයෙකු පමනය... එනමුදු සොදුර නුබ දුටු ඒ පළමු මොහොතේම.... හැගුනා මට‍ අප ප්‍රේමය ආත්මගත පෙමක් බවට..... බලහිදිනෙමි මා නැවත යම් දිනකදී... ඔබ නැවතත් මා වෙතට පැමිණෙන තුරා.... ...🥀❤️‍🩹🫀...

"ඉතිං....එබැවින් නවතීමී.... හදින් පිටමං....නොකරමී...." 🥀 මවා අහස 🥀එපා තරු 🥀මට දෙන්න 🥀නුඹ කළුවරේ🥀හිඳි නම්.. ඒ ඇස්....ඒ ඇස් ඇරලා මන් දිහා බලනකං මං තාමත් බලන් ඉන්නවා.... කාගෙ කවුද ,කොහෙන් ආවද ,මොකට ආවද නොදන්න එයා..... ඇස් ඇරලා මගේ ප්‍රස්න වලට උත්තර දෙනකං....පුංචි කාලයක් නෙමෙ.... දැන් අවුරුදු දෙකක් තිස්සේ මං බලන් ඉන්නවා.... එයාට මෙහෙම උණේ මං නිසා.... දැකපු පළවැනි මොහොතෙම එයා ඉස්සරහා ගැස්සුණ මගේ හිත නිසා.... එදා ඉඳන් හිතට දැනෙන වරදකාරි හැඟීමටත් වඩා.... හිතට දැනෙන අමුතුම හැඟීමක් මාව හැමවෙලෙම කලබල කරද්දි..... මං දරන් ඉන්නෙ හරි අමාරුවෙන්..... ඒ ඇස් ඇරෙන්න ප්‍රාර්ථනා කරන තරම්ම....සමහර විට ඊටත් වඩා වැඩියෙන්.... එයා මේ විදිහටම නිදන් ඉන්න කියලා හිතන තරමට.... එයා නිසා දැනෙන ඒ හැඟීම මාව අසරණ කරලා.... මාව ආත්මාර්ථකාමි කරලා.... ආයිමත් ඇහැරියාම එයා මාව දාලා යාවි කියලා හිතනකොටත්.... මට ඕනා එයාව මේ විදිහ

වියැකෙන සිනහවක ඇරඹුම කදුලක් සේ වියැකෙන කදුලක ඇරඹුම සිනහවක් වේවිද..... තමන්ගේ පව්ලම තමන්ට ප්‍රශ්නයක් වෙද්දී පව්ල, ව්‍යාපාර, දේශපාලන, ආදරය යන ප්‍රශ්න එක්ක ඇමති පුතෙක් උන ශස්වීර්ගේ ජිවිතයට කුමක් වේවිද...... තමන්ගේ තරහකාරයා කියලා වෙනකෙක් පටලගෙන ජිවත් වෙන, පව්ල් ප්‍රශ්න, දේශපාලන, ව්‍යාපාර ප්‍රශ්න එක්ක ඇමති වගේම බිස්නස්වුමන් කෙනෙක්ගේ පුතෙක් උන යොනාල් ඉදිරියට කුමක් කරාවිද.... ඔවුනට ඔවුනගේ ආදරය හිමිවේවිද...... ඉරූ ❤️ අනූ