Что было бы, если бы Джунейд и Зейнеп не развелись? И у них было бы время по-настоящему узнать друг друга. Работа сосредоточена на развитии отношений Джунейда и Зейнеп в браке, если бы после центра для несовершеннолетних Зейнеп настояла на возвращении к Джунейду. Не будет таких драматических событий, как борьба за пост и покушения. Тишь да гладь. Но Фейза не дремлет. В планах - охватить несколько лет жизни нашей любимой пары.

Zeynep ve Cüneyd, farklı zaman dilimlerinde yaşayan iki insandır. Zeynep 2025 yılında, Cüneyd ise 1880'lerde Osmanlı'nın son demlerinde yaşıyordur. Her gece aynı rüyayı görürler: bir mezarlıkta buluşurlar. Ama bu rüya, sıradan bir rüya değildir. Bu rüya, kaderin onları her kuşakta bir araya getirdiği bir "ruhsal birleşme" alanıdır. Zeynep bir gün, ailesinden kalma eski bir aynanın içinde Cüneyd'in siluetini görür. Aynı şekilde Cüneyd de, dergahtaki eski bir duvarda Zeynep'in yansımasını görmeye başlar. Her biri, yavaş yavaş diğerinin dünyasına "rüya yoluyla" geçmeye başlar. Ama ne zaman bir araya gelseler, biri uyanmak zorunda kalır. Bir gün... takas gerçekleşir. Zeynep, Cüneyd'in yaşadığı Osmanlı dünyasında uyanır. Cüneyd ise Zeynep'in modern zamanında. Ama işler hiç kolay değildir: Cüneyd, bugünün dünyasında adeta bir yabancı gibidir; Zeynep ise Osmanlı'nın kurallarına ve baskılarına uyum sağlamak zorundadır. Ama asıl trajedi şudur: Bu takas kalıcıdır. Ve sadece biri, diğerinin zamanına geri dönebilir. Bu karar da onların değil, aralarındaki sevginin gücüne bağlıdır. Gerçek aşk kazanırsa, biri ötekine sonsuza kadar ulaşabilir. Ama aralarındaki bağ sarsılırsa... her ikisi de kaybolacaktır.

Bazı hikayeler ikinci perdede başlar. MinMer hikayesidir.

‏بين جنيد وزينب، برزخٌ لا تدركه الأبصار، مسطورٌ في صميم الهوى، بين شفتين موصدتين. ‏ليس ماءً يفرق بين بحرين، ولا جدارًا من طين، بل وجيبٌ خفيّ، يهدر بين الأضلاع، كالريح إذا سرت في نايٍ مكسور، وكالدمعة المأسورة في محجر عين. ‏يرى فيها جنيد نقاءً لم تمسّه فتنةٌ، وهي فيه تبصر الهيبة التي تخضّ أوصالها. ‏هو على شفير جسدها متوقّدًا، لكنّه يمسك نفسه كمن يكبح فرسًا جموحًا، خشية أن يزلّ به صهوة الهوى فيرديه أسيرًا أو يُرديها. ‏وهي تخطو إليه خطو المستتر خلف برقع الحياء، تمدّ إليه يديها، ثم لا تجرؤ على المضي حتى منتهاه. ‏يفصل بينهما برزخ من الخوف والرجفة، من الخفر المستور والهوى المشتعل، من طفلةٍ لم يشتدّ عودها بعد، ورجلٍ يخشى وحش رجولته إن أفلت له العنان. أيحقّ له أن يغرق فيها وهو يعلم أنّه لو ذاق قطرةً من بحرها، ما عاد يقدر على الرجوع؟ البرزخ بينهما ليس حدًّا فاصلًا، بل امتحانٌ عظيم: امتحانٌ للرغبة إن كانت صادقة، وللعفّة إن كانت تطيق لهيب الشوق، وللعشق إن كان يليق بأنثى لم تذق بعد كل مواجع الرجال. ‏ فهل يذوبان معًا حتى الفناء... أم يظلّ البرزخ بينهما، لا يُجاسُ حماه؟

Sene 1451 Tahta yeni çıkmış ve halkın güvenini kazanması gereken Fatih Sultan Mehmet'in en büyük destekçisi Sadrazam Kethüdası Cüneyd Efendi'dir. Fatih'e sonsuz bir sadakatla bağlıdır ve ona asla ihanet etmez. Fakat saraya esir olarak gelen ve muhbir olduğundan şüphelendiği Zeynep satranç tahtasında ki sürpriz bir taştır

Beğenmedigim K.Goncalar finalinden sonrasını yazıyorum. Hikaye kurgusaldır. Gerçek kişilerle alakası yoktur.

"Mektûbu eline alıp tesbîhiyle meczuplar misâli mahzûn oturdu; zîrâ gönlü Zeynep'le mamûr iken, şimdi virân olmuş idi." Yeni bir hikaye denemem var umarım beğenirsiniz. Hikayedeki kişiler kurgudan ibarettir.

Yorumlarınız benim icin çok değerli. "Bu hikaye tamamen kurgusaldır. Gerçek kişi ve olaylarla benzerlikler tamamen rastlantısaldır. Hiçbir gerçek kişiyle doğrudan bağlantılı değildir."

«Bir soru, bir seçim ve kararsız kalmış kalpler; aşk, korkudan kaçmak mı, yoksa cesurca yüzleşmek mi?»

Kızıl goncalar dizisinin 2.sezonun başından itibaren yazıldı. CünZey içeriklidir. ‼️ "Mü'min korkar ama." diyebildim iç çekişlerimin arasından. "Benden mi korkuyorsun?" kendini suçlamaya o kadar odaklanmıştı ki, ondan korktuğunu sandığının yine onun göğsünde dinlendiğini göremiyordu. Böyle anlarda, yaşça büyük olan o olsa bile, kendimi onun yol göstericisi, yönlendiricisi gibi hissediyordum. "Kaybetmekten." diyebildim sadece. Yüzüne bakmazken konuşmak daha kolaydı. Daha cesur adımlar atabiliyordum. "Neyi?" şaşırdığı sesinin tınısından açıkça belli oluyordu. 'Seni' demek istesem de diyemedim. "Suyu." diyebildim onun yerine. Kulağımın dibindeki kalp atışlarının hızlandığını hissettim.