Силия Мирай - девушка, живущая во Франции и работающая в кофейне. Её жизнь была обычной, пока она не встретила его

Каждый имеет планы на неё, но хочет ли она быть с кем-то из них? Хочет ли её сердце? Сердцу не место выбирать в этом мире. Вытащит из опасности и поможет вовремя сделать правильный выбор лишь мозг. «Ради него я сгорю дотла , лишь бы его глаза горели, даже если при виде не меня», - Халима Айдын.

Моя семья переехала из Египта в Нью-Йорк, когда я перешла в выпускной класс. Меня зовут София, я мусульманка и ношу хиджаб, но для местных я - чужая. Всё становится ещё хуже, когда в школе запускают унизительный челлендж #ЧтоПодХиджабом: кто-то анонимно травит меня, и я полна решимости выяснить, кто за этим стоит. Ко всем бедам добавился Джейк Ривера - парень, с которым мы не ладим с первой встречи. Я считаю его самым высокомерным в школе, и мы постоянно ссоримся. Но самое ужасное - учитель назначил нас кураторами сбора денег на ярмарку в честь Международного дня. Теперь нам предстоит целых три месяца работать вместе. Надеюсь, мы не убьём друг друга раньше, чем разберёмся с челленджем и собственными чувствами.

Лейла, 17-летняя девушка, переехавшая из Турции во Францию из за землетрясения. Они были вынуждены переехать не попрощавшись с друзьями и близкими. Она перевелась там в частный лицей, но там она узнаёт, что там не любят таких как она. Ей сразу же встретился парень - Лукас ему 18, он помогает ей, защищает её от буллинга со стороны одноклассников, и они начинают дружить, но отец не очень доволен этому так чтт она скрывая это дружит с ним

Bir insan için, diğerinin hayatını altüst etmek ne kadar kolaydı? Şiddetli bir rüzgarın şemsiyeyi ters yüz edivermesi aniydi mesela, sadece saniyeler alıyordu. Mumun eriyip gitmesi ise kimseye fark ettirmeden yavaş yavaş oluyordu. Peki ya yıllarca birbirine düşman olmuş iki insan?
Onların birbirini altüst etmesi mümkün müydü? Buzdan sanılan bir kalbin alev alması mıydı altüst olmak? Yoksa birini uçurumun başında bırakıp ona hayatı sorgulatmak mıydı? Oysa her şey bir kadının sınıflarının kapısını çalmasıyla başlamıştı. Tiyatrodan bahsetmişti, bunun onları nasıl bir noktaya taşıyacağını bilmeden... Sanat... Sanat onlara asla uzak olmamıştı. Biri kendini renklerde ve fırçanın darbelerinde bulmuştu. Diğeri ise notalarda ve titreşen tellerde... Peki tiyatro? Sanat bu sefer onları iyileştirecek mi yoksa onları kırıp paramparça mı edecekti? ~ "Bir gün tüm o maskelerden kurtulacaksın." Yüzümün her milimini inceleyen gözleri en sonunda gözlerimde durdu. Kaşlarımı çattım yüzüme bir tebessüm peyda olurken. "O günü iple çekiyorum, biliyor musun? Şu tiyatro işi bitsin bir daha beni sahnede göremeyeceksin." Bir yandan da peruğumdan kurtulmam ile saçımdaki sıkı topuzu çözüyordum. Başını yavaşça sağa sola salladı. Altın rengi saçlarının gölgesinde sanki bilmediğim bir şeyi biliyormuş gibiydi. Gözlerinin içindeki fırtınalara rağmen nasıl bu kadar sakindi? "Öyle bir maskeden bahsetmiyorum. Sadece sahneye çıktığında kurtulduğun maskeler, onlara ihtiyacın kalmayacak." "Niye? Sen o kibirli, zorba zengin züppe maskesinden kurtulabildin de benim mi haberim yok?" diye sordum alayla. Bana doğru bir adım atarken hafifçe yutkundum. Elimi nereden geldiğini bilmediğim bir cesaret ile kalbinin üzerine yerleştirdim. "Yoksa içindeki o masum çocuğu artık hissetmiyor musun?"

"Senden hoşlanıyorum" "Öyle mi?" "Evet" "..." "Noldu beklemiyordun değil mi?" "Sen çok pislik bir insansın"

Ekrandan sızan küçük bir kıvılcım set arkasındaki o kaçınılmaz çekimle birleşirse ne olur?

0551 *** : Naber denizcim Aslında bunu söylemek bana düşmez ama aldatılıyorsun :D

Enemies to lovers. TeoDen

"Sadece bir oyundu başta, canımı bu kadar yakacağını nasıl tahmin edebilirdim ki?" Teoman'ın kendi çıkarları için başlattığı oyun ikisini de çıkmaz bir yola sürükler. Aşk onları kurtarır mıydı yoksa yakar mıydı?