Adaletin gerçekten kör olup olmadığını ilk kez o gün anladım... çünkü dosyanın içinde bir isim değil, bir nefes saklıydı ve o nefes, beni öldürmeye en yakın şeydi. Şehir geceleri bağırmazdı; fısıldardı. Ama o fısıltının içinde her seferinde aynı tehdit vardı: "Bir gün sen de onun gerçeğine dönüşeceksin." Ve ben, o dosyayı açtığımda bunun sadece bir soruşturma olmadığını henüz bilmiyordum.

Yazın tatil için tutuğum evin alt katını İtalyan bir adam tutarsa ne olurdu 🪄