Lalin, abisinin en yakın dostu, çocukluğunun Kılıç Abisi olan o adamın sarsılmaz duvarlarını yıkmaya yeminliydi. Kılıç ise yıllardır bastırdığı o vahşi arzuyu, sadakat ve ihanet arasındaki o ince çizgide saklamaya çalışıyordu. Ancak bir gece, loş bir koridorda abisinin sadece birkaç adım ötesinde, o görünmez çizgi geri dönülemez bir hırsla aşıldı. Ne bir öpücük, ne bir nezaket... Sadece yılların biriktirdiği bir patlama ve her darbede mühürlenen bir günah. Kılıç, o geceden sonra arkasına bakmadan kaçabileceğini sandı. Ama Lalin'in tenine kazıdığı o izler ve kulaklarından silinmeyen o inlemeler, ona en büyük hapishanesi olacaktı. Bir adam, kardeş bildiği dostunun evinde, onun kardeşine duyduğu bu karanlık açlıkla nasıl yaşayabilirdi? İhanetin kokusu terine karışmışken, Kılıç için artık kaçacak hiçbir yer yoktu. Lalin ise bu ateşin içinde yanmaya değil, o ateşi yönetmeye kararlıydı.

Dünyada her şey bir oyundu. Bazı oyunlar sessiz oynanırdı. Bazılarıysa geride kan ve sır bırakırdı. İnsanlar rolünü bilir, maskesini takar ve hamlelerini sessizce yapardı. Bazıları için hayat sadece bir gölge oyunuydu. Görünmeyenler, söylenmeyenler ve fark edilmeyenler her şeyi belirler. Bu hikâye, böyle bir oyunun ortasında, kimsenin göremediği sırların, planların ve sessiz hesaplaşmaların öyküsüdür. Bir kadının gücü, bir ailenin karanlığı, geçmişin gölgeleri ve gözlerden uzak kalmış bir aşk... Hepsi birbirine bağlı, hepsi birer hamle, hepsi sessiz bir oyun... Sessizlik bazen en yüksek sesle konuşur... ©Tüm hakları saklıdır.