"Merhaba. Şimdi bu deli ne halt yiyor diyeceksiniz. Uzatmayacağım. Biyolojik olarak ailemsiniz. Ve bende Akut Lenfoblastik Lösemiyim. Bize ne gibi sorular aklınızdan geçiyorsa cevaplayayım. Allojenik nakil ile tedavi edilebiliyor. O yüzden iliğinize ihtiyaçım var." Not:Argo ve küfür içermektedir. Haberiniz ola!! Not2: Yazım hatası vardır. Başlangıç: 09.04.2021 Bitiş: 09.07.2021

053..: Kara gözlerinden bir damla yaş düşünce 053..: Güzel yüzün, yanakların ıslanır 053..: Kara gözlerinden bir damla yaş düşünce 053..: Hüzün, keder yüreğime yaslanır 053..: Sen ağlama... Ben: Pardon kimsiniz acaba? Yanlış kişiye mesaj atmış olabilir misiniz? 053..: Yollarıma 053..: Taş koysalar döneceğim 053..: Gözlerinden 053..: Yaşlarını sileceğim:) 053..: Hayır kara gözlüm, yanlış kişiye yazmadım. Sana yazdım, Duru'ma yazdım. ... Ben: Gece gece neden sapık gibi mesaj atıyorsun? Amacın ne? ... 053..: Sadece artık ağlamana dayanamıyorum kara gözlüm :( {} Ben Duru. Duru Çakır. Ölüme mahkûm edilen kız. Artık o kız ölüydü. Ölecekti. Ölmeliydi... {} Elimdeki jilet ile bir an bile düşünmeden bileğimi kestim. Hiç vakit kaybetmeden diğerini de. Etraf kan gölüne dönmüştü bile. Acıyordu. Sızlıyordu. Ama kalbim kadar değil... Geliyorum baba. Yanına geliyorum. Büyük ihtimalle farklı yerlerde olacağız ama belki bir yerde karşılaşırız. Özür dilerim. Seni hayal kırıklığına uğrattım. Özür dilerim. Hayal ettiğin gibi bir evlat olamadım. Gözlerim kapanıyordu. Yavaş yavaş karanlığa çekiliyordum. Uykum gelmişti. Ama hissediyordum. Bu seferki uzun, derin bir uykuydu. Kendimi kaybetmeden önce duyduğum son ses ise aşık olduğum adamın sesiydi. Bana sesleniyordu. Uyandırmaya çalışıyordu. Ama her şey için çok geçti... Başlangıç Tarihi: 16.03.2023 Gnc1# {04.05.2023} Rastgele1# {14.05.2023} , {15.06.2023} Hukuk#1 {18.08.2023} Travma#1 {08.09.2023}

Adelya: Kötü çocuklar iyi kızlara aşık olur Adelya: ama bir problem var Adelya: benim iyi hiçbir tarafım yok amk ebu cehilin premium üyesiyim

*Şiddet içerir. Aşk nedir bilmeyen, hislerinin ne olduğunu anlayamayan iki insan... Sadist abisinden gördüğü ağır şiddete rağmen hayata tutunmaya çalışan Mehir ve nefret ettiği Mehir'in aslında ne kadar masum olduğunu anlayan Karan'ın hikayesi. Zaten en büyük aşklar nefretle başlamaz mı? BAŞLAMA TARİHİ : 21.10.2020 Mehir'i tanımadan yargılamayın derim 😉

O gün o hastanede yapılan o hata birbirinden habersiz olan o iki kızın hayatlarını birbirine karıştırmıştı. Ve işte o gün yapılan o hata bir kızı ve bir aileyi uçurumun kıyısına getirdi. ---------------------------------------------------- Alkım hayata küsmüş bir kız. Peki bu kızın hayatı aniden değişirse. Yalnızca hayatı değil ailesi bildiği insanlar aslında ailesi değilse... Gerçek ailesiyle yaşamına hadi hep beraber bakalım. ----------------------------------------------------- Bu Alkım'ın hayata dönüş hikayesi...

Karıştırılan bebekler Yalan olan yıllar Yıkılan hayaller Travmalar 07.09.2022 erkekkardeş sıralamasında 3. 16.10.2022 acılar sıralamasında 1. 06.11.2022 gençkızedebiyatı sıralamasında 8. 16.10.2023 acılar sıralamasında 2. 20.10.2023 acılar sıralamasında 1. Kitap kapağı tasarımı @isabella_isla ' ya aittir

Hayatımda fazla kişi yoktu. Sadece O ve Ben. Ama bir gün yaşadıklarını bile bilmediğim ailemle tanıştım ve hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Yalan bu dünyada en nefret ettiğim ve en iyi olduğum konuydu. Çevremdeki herkese yalanlar söylüyordum, kendime bile... İnsanların tanıdığı kişi ben değil, yalanlarımdı. Hayır, bunu ben istememiştim. Buna mecburdum. güçlükadın-1 (15,12,2023) dövüşçü-1 (09,,01,2024) dövüş-1 (20.04.2024) Yalan-1 (15,02,2024) Aşk-1 (10,09,2024) Hayalkırıklığı-1 (10,09,2024) yalan-1 (15,02,2024) acı-2 (19.04.2024) hüzün-2 (14,02,2024) sırlar-2 (21,12,2023) Başlama tarihi: 13/09/2023 Bitiş tarihi: 10/01/2025 Klasik bir gerçek aile kurgusu değildir! Yalanların Ardındaki Gerçekler. İSİMLİ İLK VE TEK KİTAPTIR. HİKAYEMİN ÇALINMASI DURUMUNDA İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Ayperi... 24 yaşında evli Pilot bir hanımefendi. Ailesini tanımayan, tanımak istemeyen güçlü kadın. Bolat erkekleri 24 yıldır kardeşi sandıkları kıza büyük sevgi gösterirlerse, Ayperiye nasıl davranırlar? Gelin hep beraber öğrenelim. Klâsik abi kitabı. Mantıksız biri tarafından yazılmıştır. Çokta takmayın. Kitap, gece üçte gelen ilham perileri isteği üzerine yazılmıştır ~27072021

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece'nin hikâyesi... ❝Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır.❞

(Tamamlandı.) Mevsim: Anne, dayanamıyorum. Mevsim: Canım o kadar acıyor ki... Mevsim: Bu koca villada hapsolmuş gibiyim. Mevsim: Babam olacak adam yüzüme bile bakmıyor. Mevsim: Benim ondan nefret ettiğim gibi o da benden nefret ediyor, biliyorum. Mevsim: Herkes benden nefret ediyor. Mevsim: Bilmiyorlar ki ben onları kırdığım için kendimden daha çok nefret ediyorum. Mevsim: Herkes beni berbat biri olarak görüyor. Mevsim: Ben hayat dostumu bulacağım zamanları hayal ediyorum. Mevsim: Olmadığım biriymiş gibi görünmeye çalışırken olduğum kişiyi de kaybediyorum. Mevsim: Canım acıyor, anne. Mevsim: Hani küçükken düşmüştüm bir kere. Mevsim: Kolay kolay ağlamazdım ama o gün canım çok yanmıştı da ağlamıştım. Mevsim: Sen yanıma gelmiştin. Mevsim: Hiçbir kötülüğe sebep olmayan ellerinin arasına almıştın minik ellerimi. Mevsim: Üflemiştin avuç içlerime. Mevsim: Senden biraz daha ilgi görebilmek için belli etmemiştim ama sen üfler üflemez geçmişti acım. Mevsim: Şu anda sen yoksun yanımda. Mevsim: Ben üflesem Mevsim: Geçer mi acım, anne?