Ufak bir hata... Sadece minicik bir hata benim çocukluğumun katili oldu. Doğduğum gün yapılan o hata, benim 16 yılımı elimden aldı... - |13.03.21|-|20.11.21| - -Her şey şahsıma aittir. Alıntı veya isim vermeden kullanılma durumunda gereği yapılacaktır. -inek ince çizgimiz-

⚠️ +18 | "Hadi Zühre, gireyim içine. Taşaklarım patlayacak artık" önüme diz çöküp sızlanıyordu. "Hayır" dedim. Sesim kısık ama bir bıçak gibi keskindi. Dönem kurgusu.

"Tanıştığıma memnun oldum asi kız" Göz devirerek arkamı döndüm gerizekalı adama. "Ben hiç memnun olmadım şımarık bey" Güldüğünü duysam dahi arkamı dönmeden büyük adımlarla uzaklaştım olduğum yerden. Tekrardan yollarımızın kesişeceğini bilemedim. Ben asi kız değildim, ama ona asi kız ne demekmiş yumruğumu yüzüne yedirerek göstermesini çok iyi bilirdim. . . . Ben Güneş Asena Bolat, Yarbay Altay Bolat ve Binbaşı Asi Bolat'ın tek kızı. Benim hikayeme hoşgeldiniz, yalnız küçük bir uyarı burası girdaba benzer giren bir daha çıkamaz ;) Tabiki sizi bol bol kaos ve eğlence bekliyor. Ama ben anneme benzemem. Kimseyi affetemeyeceğim, vakti zamanında bize zarar veren herkesin soyunu kurutmak için geldim. Nerden bileyim intikam isterken hiç beklemediğim şeylerle karşılaşacağımı. Babam kadar olmasa da beni seven birini bulacağımı. Bilmeden bir yolculuğa çıkacaktık biz 3 süt kardeş. Kervanımıza sonradan katılacak kişilere şimdiden hoşgeldin diyelim mi? Güneş Asena Bolat. Hamza Alp Doğan. Mert Can Kara.

Gelinliği çıkarmasını beklemediğim için kalbim hızlı atıyordu. Yüzümü kendine döndürüp belimden sertçe kavrayıp kendine çekti. Dudaklarımızı birleştirdiğinde kala kaldım bir süre. Dudaklarımı emmeğe başladı. İkisini birden emiyordu. Dili dudaklarımın arasına sızdığında şoku atlatıp dudaklarımı araladım. Dilini dilime değdirip alt dudağımı emdi. Boyum uzun olduğu için boynuna geliyordum. Ellerimi kıpırdatmayı başardığımda çekingen bir şekilde kollarımı boynuna doladım. Dudaklarına karşılık vermeye başladığımda bir eli belimdeyken diğer eli ip askıyı omuzumdan indirdi. Parmaklarında ateş var gibiydi. Çıplak tenime dokundukca tenim yanıyordu. Diğer askılığı da indirdiğinde karşısında iç çamaşırlarımla kalmıştım ve ikisi de tüllü dantelli bir şeydi. Omuzumdaki elini aşağı indirip sırtım boyunca sahiplenici dokunuşlarla gezdirdi ve belime indi. Dudaklarımızı ayırıp dudaklarını boynuma ilerletti. Boynumun ince derisini dudaklarının arasına hapsetti. Aniden ellerini belimden çekip ayrıldı. "Vanilya kokuyorsun." ✨ Bu hikayede berdelle hayatı değişen 4 kişinin başına geleceklerden bahsediliyor. Diğer berdel hikayeleriden çok farklı. Hikayede 2 önemli çift var. Biri berdele ait, diğeri değil. Aşiret hikayesidir ama can sıkıcı değil. Okudukca beğeneceğinizi düşünüyorum.

Işık; kızıl saçları, su yeşili gözleri ve her şeye rağmen gülümsemekten vazgeçmeyen neşesiyle hayatın tam ortasında duran bir lise öğrencisi. İkizi Anıl, sevgi dolu ailesi ve alıştığı düzenle her şey yolunda gibidir. Okul, dersler, kahkahalar ve güvenli bir ev... Ta ki sıradan bir gün, hiç beklenmedik bir gerçekle sarsılana kadar. Geçmiş, sessizce kapıyı çaldığında; sorular cevaplardan daha ağır olur. Kan bağı mı daha güçlüdür, yoksa birlikte yaşanmış anılar mı? Bu hikâye; aile, aidiyet, kimlik ve sevginin ne olduğuna dair derin bir yolculuk. Işık'ın neşesinin ardında saklanan cesaret, onu hayatının en zor sınavıyla yüzleştirirken; okuru da şu soruyla baş başa bırakıyor: Gerçek aile, insanın doğduğu yer mi... yoksa kendini ait hissettiği yer mi? 11/02/26 ADALET KATEGORİSİNDE # 1 1/03/26 WATTPAD KATEGORİSİNDE #1 1/03/26 TRABZON KATEGORİSİNDE #1 8/04/26 SIRLAR KATEGORİSİNDE #1 8/04/26 KADIN KATEGORİSİNDE #1

Ben Mihra Haznedar bir kimliğim yok, bir ailem yok kimsesiz biriyim ben. Daha 18 yaşında bir kere ölümü yaşayarak yeni bir hayata adım atmıştım. Herşeyim değişmişti, ben değişmiştim. Mutlu olmak için çok acı çekmiştim ama sonunda olmuştum galiba. Ben Asi olmuştum, yeni bir kimlikle yeniden doğmuştum mutluluğa...

"Aile, benim kabuk tutmuş yaramdı ve şimdi o yarayı deşiyorlardı." Gerçek aile kitabıdır fakat birçok farkla... Çünkü Eliz evli ve hamiledir. 🤍 "Sürekli yanımda olduğunu söylüyorsun. Yorulmadın mı aynı şeyi tekrarlamaktan?" "Ben nasıl senin yanında olmaktan memnunsam, bunu dile getirmekten de memnunum. Seninle ilgili hiçbir şeyde yorulmam ben." dedi ve iyice sardı bedenimi. Onun yanındayken ruhum rahatlıyor, kalbimdeki yükler azalıyordu sanki. "Bana ver yüklerini. Senin yerine ben taşırım, canımın içi." diye mırıldandı. Omuzlarıma öpücükler kondurdu. "Bu omuzların yük taşımasın. Bana ver. Ben taşırım senin yerine." Biz orada otururken Aras omuzlarıma öpücükler kondurarak tüm yüklerimi kendi omuzlarına aldı. Kalbime yüklenen tüm ağırlıkları kaldırıp bana minik ama anlam dolu öpücükler bahşetti. 🤍 Yayın tarihi: ^21/08/2024^ ‼️Kitabın konusu, içeriği ve kitap kapağı bana aittir. Kitap tamamen kurgu eseridir, gerçekle bir ilgisi yoktur. #1- Eliz, 03.09.24 🥇 #1- Bebeğim, 05.09.24 🥇 #1- Mutluluk, 12.09.24 🏅 #1- Mimar, 10.11.24 🥇 #1- Aras, 11.11.24 🥇 #1- Dram, 03.01.25 🥇 #1- Aşk, 23.01.25 🏅 #1- Sevgi, 01.02.25 🥇 #1- Abilerim, 25.04.25 🏅 #1- Korku, 27.04.25 🏅 #1- Sevinç, 09.05.25 🏅 #1- Gizem, 03.07.25 🏅 #1- İkiz, 09.07.25 🏅 #1- Mimar, 20.01.26 🏅 #1- Abi, 21.02.26 🥇

Yıllarca evlat acısıyla yüreği yanan bir baba... Babasız büyümüş bir kadın... Yıllar sonra öğrenilen gerçekler... (GERÇEK AİLEM+ASKER) •••••• Oldukça farklı versiyonnnn🫶🏻 Beğeneceğinizi düşünüyorum...🙃 •••••• (Düzenli bölüm geliyor.) ••Bu kitapta geçen olaylar ve karakterler yazarın hayal gücüne dayalı bir...kurgudur.•• ••Tüm hakları saklıdır. Yazarın izni olmadan kopyalanamaz ve kullanılamaz.••

Ruhu ölmüş bir kız çocuğu. Yanlızlığı kendine arkadaş edinip susmayı öğrenmiş. Sessizce uzaklaşmanın bazen ona daha az zarar verdiğini anlamış. Peki bir hiç uğruna ruhu ölmüşse. Gerçekleri öğrenince arkasına bile bakmadan gidip kendi hayatını kuracak. O sessiz kız çok güçlü olacak

Savcı ve Yüzbaşı Terörle mücadele davasında yıllar sonra bir araya gelmeleri Alp Yiğit'in yüzündeki askeri ifade, beni görür görmez anlık bir şokla çatladı. Gözleri, benim gözlerimdeki dehşetle buluştu. Oda, Adliye, beş yıl... her şey kayboldu. Sadece o ve ben kalmıştık. Kalbimin göğüs kafesimi zorladığını hissediyordum. Ama o an, yıllar içinde edindiğim savcılık disiplini devreye girdi. Bana ihanet eden adama bile olsa, zayıflık göstermemeyi öğrenmiştim. Nefesimi yavaşça dışarı verdim. Yüzümdeki şok ifadesini, saniyenin onda biri hızında, nötr ve profesyonel bir ifadeyle değiştirdim. Albay, aramızdaki buz gibi sessizliğin farkına varmadan, omuzlarında rütbeleri parlayan adama döndü. "Buyurun Yüzbaşım," dedi Albay, neşeyle. "Tam zamanında geldiniz. Savcı Hanım' da bizi bekliyordu." Albay, bana dönüp Alp Yiğit'i resmen tanıttı. Sesi, ismini söylediğinde sanki bir tokat gibi yüzümde patladı "Sayın Savcım Amira Naz. Tanıştırayım. Casusluk soruşturmasında TSK Özel Kuvvetler ekibinin başına amcanız Tufan Albay tarafından özel olarak görevlendirilen kişi Yüzbaşı Alp Yiğit Tunga."