"တစ်ခါတစ်လေမှာ... အနီးကပ်ဆုံး ရှိနေရုံနဲ့တင် တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက် အကုန်သိနိုင်ကြတာ မဟုတ်ဘူး။" နေဝင်ရိုးရီ ဆည်းဆာအလင်းအောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကျောခိုင်းထားကြပေမယ့် ပုခုံးချင်း ထိလုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ အနေအထားက သူတို့ကြားက နက်ရှိုင်းတဲ့ သံယောဇဉ်ကို ဖော်ပြနေသလိုပဲ။ အပြင်ပန်းမှာတော့ ရယ်မောပျော်ရွှင်နေတဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်းတွေလို ဟန်ဆောင်ထားကြပေမယ့်၊ ရင်ထဲမှာတော့ ထုတ်မပြောနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေက အပြည့်။ မျက်လုံးချင်းဆုံတိုင်း 'ချစ်တယ်' လို့ အော်ဟစ်ချင်နေတဲ့ စိတ်ကို မြိုသိပ်ထားရတာက ကမ္ဘာကြီးကို ပုခုံးပေါ်ထမ်းထားရသလိုပဲ လေးလံလွန်းလှပါတယ်။ ဆည်းဆာရောင်အောက်က ဒီကျောပြင်နှစ်ခုဟာ သူတို့ရဲ့ ချစ်ခြင်းတွေကို လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲထားခဲ့ကြတယ်။