Witajcie w moim świecie. Witajcie w psychiatryku. 18+

Ona jest recepcjonistką w domu dla prostytutek. Codziennie przychodzi tam wiele mężczyzn. Mimo tego, że nie mogą jej dotknąć, to i tak nienawidzi tam przebywać. Musi tam pracować ze względu na swojego zmarłego ojca, który miał tam długi, o których dowiedziała się dopiero po jego śmierci. W drugim tygodniu jej pracy, do zakładu przychodzi ON. Niebezpieczny i nieobliczalny. Raven boi się go, tak jak inni, ale nie dane jest jej o nim zapomnieć, ponieważ... Dziewczyna definitywnie mu się podoba.

On myślał, że jest wolny od tego wszystkiego..........od namiętności, pożądania.......a tym bardziej od miłości. Ona myślała, że zna dobrze swojego przyjaciela. Ale pozory mylą. Oboje różni, jak ogień i woda. Z czasem przyjaźń zamieniła się w nienawiść........z czasem wszystko w ich życiu stało się zupełnie inne. Ale po to są marzenia, prawda? By pomagać nam przeżyć i zmienić nas.

W tekście występuje słownictwo wulgarne oraz treści powiązane dla czytelników powyżej szesnastego roku życia. Informuje, że ja jestem jedynie tłumaczką tego fanfiction. GŁÓWNA POSTAĆ W TEJ HISTORII NIE MA ŻADNEGO ODZWIERCIEDLENIA W RZECZYWISTEJ POSTACI NIALL'A HORAN'A, OPRÓCZ WYGLĄDU.

#GetYouPL ... "To, że milczę, nie znaczy, że nie mam nic do powiedzenia."

Pewnie że tak ! powiedziałam z usmiechem na twarzy - Obiecujesz ? - obiecuje .Po tych słowach przytulił mnie mocno -Koch... wypowiedź przerwał mu samochód który jechał prosto na nas okładka @oleks_ ©

Vanessa, dziewczyna z dobrego domu na 365 dni wyjeżdża do internatu. Pewnego dnia, kilka słów za dużo może zmienić jej spokojne życie w istne piekło. Czy Luke będzie w stanie przekonać ją do siebie w przeciągu roku? Prawa autorskie zastrzeżone :)

Ona się boi, on nie ma czasu, ale oboje potrzebują czułości. To miał być czysty układ, bez uczuć i zobowiązań. Jednak jak długo można udawać? Co się stanie, kiedy pomiędzy tą dwójką zrodzi się uczucie, które nie powinno?

Obróciłam się do Michała i przez zamglone łzami oczy dostrzegłam uśmiech. Wciąż się do mnie uśmiechał. Napis na koszulce i kolorowe włosy jeszcze bardziej mnie rozkleiły. Oparłam głowę o jego pierś i oplotłam go w talii, złączając moje dłonie za jego plecami. Poczułam jak głaszcze moją głowę jedną ręką, a drugą kładzie mi na plecach. Nagle trzecia dłoń powędrowała gdzieś obok mojego ucha, lecz była to inna dłoń. Chłodniejsza i mniej delikatna. Jej właściciel podrapał mnie za uchem i szepnął: -Na pewno nie jest tak źle, jak myślisz, że jest. story by mmonixon

O niszczeniu ideału dla ideału. tw// anoreksja, dodatkowo przedstawiona w niewłaściwy sposób