zeyySey
- Membaca 2,625
- Vote 1,047
- Bab 12
Adev, sıradan bir günde piyanosunun tuşları arasında kendini kaybetmişken, kırılan cam ve içeriyi dolduran bir çift ayak sesi bütün dengeleri altüst eder.
İçeri giren yabancı adımlar, Adev'e geçmişin yarım kalmış cümlelerini fısıldar.
Babasının zihninden silinmeyen sözleri ve kendi korkularıyla yüzleşmek zorunda kalan Adev, vereceği kararın sadece bir hayatı değil, belki de kendi kaderinide değiştireceğini fark eder.
Adev ise yalnızca babasının zihnine kazıdığı sözleri, unutulduğunu sandığı anılar ve peşini bırakmayan sessizlik, Adev'i geri dönüşü olmayan bir yolun eşiğine getirir.
Ve o andan sonra emin olduğu tek bir şey vardır: Zaman, gerçeklerden kaçmak değil, öğrendiği her gerçekle bir bir savaşmaktı.