"Neden tanımak istiyorsun o halde, hoşuna mı gittim ha?" "Kim bilir hangi fırtınalar kopuyordur. Rüzgârın bile dokunmaya çekindiğini düşündüğüm buz tutmuş bakışlarınızın ardındaki sessizliği, o sessiz fırtınayı merak ettim, bayım." ... Christopher şanssız bir çocuk olarak büyümüştü. Büyüdüğünde ise küçükken olmadığı kadar şanslıydı. Parası... insanlardan gelen ilgi... Her türlü şeye en iyisiyle sahip olabilirdi. Ancak Christopher'ın içinde onu rahatsız eden hisler, huzursuzluklar vardı. O yarımdı, yarım hissediyordu. Ve yıllar sonra, barda gördüğü bir adamın kahverengiliklerinde geçmişinin yankısını duydu.