sanırım bizim ipimiz sadece benim tarafımdan görünüyordu

bir not meselesi

Efe, okul arkadaşlarının gizlice çektiği fotoğraflarını paylaşmak için bir itiraf sayfası açmıştı. Arda ise fotoğraflarını paylaşan kişinin peşini bırakmamakta kararlıydı düzyazı/texting

[Aref + MilBar] "Her soyunma odasında duşa girdiğimde beni böyle perdenin aralığından dik mi izleyeceksin?" Efe dolabında eşyalarını toparlarken ensesinde kulağına doğru bir fısıldama hissettiğinde irkildi. Başını çok hafif arkaya çevirdiğinde esmer oğlanın koyu kahve gözleriyle buluşmuştu kendi kahve gözleri. Daha sonra gözlerini kaçırıp arkasına geri döndü. "Yok öyle bir şey... Yanlış anlamışsın sen. Ben sadece boş duş var mı diye bakınıyordum." Esmer çocuk, önünde sırtı ona dönük şekilde duran çocuğun konuşmasıyla kıkırdadı. "Hmm. Vardı aslında boş, neden girmedin daha sonrasında?" Efe, paniklediği ve heyecanlandığı için eşyalarını umursamadan dolabının kapağını sertçe kapatıp arkasında ki esmer oğlana döndü. "Sanane ya? Keyfim ve kahyası girmek istemedi. Oldu mu?"

Yapay zekâ... Ucu bucağı olmayan, her saniye gelişmeye devam eden mükemmel bir sistemdi ta ki insanlarla tanışıncaya kadar... Peki ya bu sistem bir gün başkaldırırsa ve onu oluşturanlar bile ona mâni olamazsa...

"Şehrin sahibiydi. Aren Sergei Markov." Şehirlerin açık arttırmayla satıldığı sistemde Moskova'yı 18 Katrilyona satın alan liderin hikayesi... Lina Aslan, Tuna ile ilişkisinde giderek daha kötü sorunlarla karşılaşır. Sevgilisi Tuna, uyuşturucunun kontrolsüz bataklığına saplandıkça öfkesini kaybeder. Lina, bir gün Tuna'yı uyarmak ve konuşmak için yemeğe davet eder. Yemekte Tuna yeniden kriz geçirir, öfkesine yenik düşerek Lina'ya tokat atar. Tam o anda, Yeraltı dünyasının en güçlü ve korkulan figürlerinden biri, şehrin gerçek sahibi Aren Sergei Markov içeri girer. Tuna'nın elinden Lina'yı kurtarır, gözünü kırpmadan Tuna'yı vurur. Lina, ilk kez gerçek bir güven duygusunu hissederken, bu güven kısa sürer. Lina, eski yaşamını geride bırakmak zorunda kalır; artık kendini, tehlike ve ihanetin iç içe geçtiği bir dünyanın tam ortasında bulmuştur.

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.