midwestplum
önü denizle başlayan rüzgârlı bir kasabadaydık. sanki yıllardır oradaydık. her şey düzelecekti. orada doğmaya çabalayarak öldük. şimdi beni unut sevgilim. tenimi ve alçaklıklarımı unut. beni kanadı kırık küçük bir yavru gibi bulduğun, çoktandır sanki birini beklediğin varmış gibi katladığın, o çöplükte bulduğun beni, baktığın, büyüttüğün beni unut. şimdi bu acıya ne benim kuş kadar yüreğim, ne senin anaç kalbin dayanır.