Rok 2544. Nie ma już państw i granic. Została tylko Zona - skażone, dzikie pustkowie - oraz Arki: ogromne państwa-miasta, w większości podległe pod Ojczyznę, rządzoną przez Trzynastu z Imperatorem na czele. W Imperium Ojczyzny nie brakuje niczego, a każdy z rdzeniem wewnątrz serca może przeżyć tam dobrze życie. Cena? Wysoka, lecz w desperacji przestaje mieć znaczenie. Kordian miał wszystko, czego potrzeba, by wierzyć w tę rzeczywistość. Dopóki wśród ruin upadłego miasta, zrozumiał, że całe jego życie było iluzją budowaną na filarach propagandy, strachu i wypaczonej przynależności. A jedynie skażona ziemia Zony i cel mogą ukoić niepokój niespokojnej duszy. Węże wypełzają z podziemi by zatruwać rdzeń czarującą wężomową. Oczy Świata patrzą, jak potęga Ojczyzny pęka pod ciężarem własnych fundamentów. Dzieci Apokalipsy tańczą w popiołach, spragnione końca świata, który ma być ich zbawieniem. A ten, kto sieje wiatr, musi być gotów zmierzyć się z burzą. Okładkę wykonała @elusive_writes

Ona - Kazna - jest córką hodowcy gęsi i szwaczki. Po stracie ojca zajmuje się stadem białego ptactwa, które rozlewa się po ulicach wsi jak mleko. Sumiennie wyprowadza gromadę gęgających towarzyszek nad jezioro. Jej życie toczy się zwykłą, wiejską monotonią i przygotowaniami do dorosłego życia, do bycia "panią domu". Jedynym urozmaiceniem codzienności są marzenia. Marzenia o podróżach, o nauce czytania, o odkryciu prawdy o świecie. Marzycielska natura i ostrożność w relacjach z ludźmi zostaje wystawiona na ciężką próbę, gdy do wioski sprowadza się Baryl - Kupny Chłopiec hodowcy bydła. Jak zakończy się historia dwójki młodych dusz z dwóch różnych światów? Jak brutalna rzeczywistość - rzeczywistość średniowiecznej wsi - wpłynie na ich losy? Historia fantasy opowiadająca o młodości dwójki bohaterów z Kolekcjonerki Dusz i Pożeracza Dusz. Wiejskie klimaty, wiejski humor, prosty język i trochę archaiczny styl. 150 tys./zzs

Kontrowersyjne decyzje, trudne wybory, dylematy... Opowieść o nieoczywistych relacjach postaci uwikłanych w sytuacje, na które nie mają wpływu, z motywami SF w tle - choć niekoniecznie tylko dla miłośników tego gatunku. Ze względu na specyfikę konstrukcji tekstu, fragmenty będą stosunkowo krótkie, ale publikowane regularnie w każdy poniedziałek, środę i piątek. Jak zwykle - tekst jest już ukończony. Okładka według własnego pomysłu, wykonana przez @MKPuniek i @Vespera87 (może ulec drobnym modyfikacjom).

Willow Osborne po traumatycznych wydarzeniach sprzed lat postanowiła wstąpić do jednej z nowojorskich jednostek straży pożarnej. Po ukończeniu ostatniego kursu i zyskaniu tytułu pełnoprawnej strażaczki, zostaje przydzielona do siódmego batalionu jednostki gaśniczej i drabinowej w dolnym Manhattanie. Pech chciał, że oddelegowano ją do remizy w której służbę pełni Carter Shepherd. Mężczyzna, który nienawidzi jej od kiedy pierwszy raz miał okazję ją spotkać. Wini ją za całe nieszczęście jakie spotkało jego rodzinę, ale czy słusznie? Oboje zostają postawieni pod ścianą i zmuszeni do współpracy, która okaże się kompletną klapą. Ich skrajnie różne charaktery i podejście do służby sprawi, że nie będą w stanie się dogadać. Sprawy nie ułatwia też, mściwe i wrogie nastawienie Cartera do nowicjuszki, który za wszelką cenę będzie próbował poróżnić ją z zespołem. Niestety będą musieli zacząć się tolerować, kiedy do głównego departamentu straży pożarnej Nowego Jorku, wpłynie zawiadomienie o rosnącej liczbie podpaleń w obrębie ich batalionu. Z każdym kolejnym incydentem, podpalacz wybiera coraz niebezpieczniejsze obiekty, które realnie zaczynają zagrażać mieszkańcom dzielnicy. Czy w obliczu zagrożenia i problemów życia codziennego ta dwójka zakopie wieloletni spór? A może gdzieś w żarze swojej niezgody wznieci się między nimi nowe i silniejsze uczucie?

Czy można kochać kogoś z sensem, nie rozumiejąc filtra, przez który odbiera świat? Czy da się dotknąć czyjeś duszy, nie znając kodu dostępu? tematyka: trudna relacja, neuroatypowość, odmienne "języki miłości" Opowiadanie nawiązuje do książki „Siejący Wiatr". Można czytać bez kontekstu.

Finn, student robotyki, po burzliwym rozstaniu poznaje Eden - artystkę w spektrum autyzmu, skrytą, wrażliwą i po przejściach. Zderzenie ich światów - racjonalnego i emocjonalnego - prowadzi do delikatnej, ale intensywnej relacji, w której oboje muszą nauczyć się zaufania i bliskości na nowo.

Piszesz. Publikujesz. Czekasz. I nic się nie dzieje. Ten poradnik nie obieca ci sławy, wydawnictwa ani viralowego sukcesu. Obieca coś ważniejszego: zrozumienie, dlaczego w internecie nikt nie ma obowiązku czytać twojej twórczości - i co możesz z tym zrobić. To seria krótkich lekcji o marketingu dla autorów: - bez spamu - bez żenady - bez udawania influencera Dla piszących na Wattpadzie (i nie tylko), którzy chcą: - być czytani, a nie tylko publikować - budować realną społeczność - przestać zgadywać, jak „działa algorytm" Będzie prosto, uczciwie i momentami niewygodnie. Ale jeśli chcesz, żeby ktoś faktycznie dotarł do twojej historii - jesteś w dobrym miejscu. To nie jest poradnik o wierze w siebie. To poradnik o widoczności.