Nedim, geçmişte yaşadığı büyük kayıplar yüzünden artık sadece nefes alan ama yaşamayan birine dönüşmüştür. Ailesinden birini kaybettikten sonra hayatı tamamen dağılmış, adalet arayışı ise sonuçsuz kalmıştır. Tam her şey bitmişken kapısına bırakılan gizemli bir zarf, onda yeniden bir amaç uyandırır: intikam. Bu zarf sadece ona değil, benzer acılar yaşamış 20 kişiye gönderilmiştir; ancak yalnızca 6 kişi bu çağrıya cevap verir. Her biri sevdiklerini kaybetmiş olan bu insanlar (Ece, Sahra, Kağan, Efe, Ercan ve Nedim), ortak acıları ve intikam arzularıyla bir araya gelir. Nedim'i tamamen karanlığa sürüklenmekten alıkoyan tek şey ise Ela'dır. Ancak Ela, aylar sonra bir hastanede gözlerini açtığında hafızasını kaybetmiştir ve hiçbir şeyi hatırlamamaktadır. Hikâye, intikamın kaçınılmaz bir yola girmesi ve geçmişte saklı daha büyük, karanlık bir gerçeğin yavaş yavaş ortaya çıkmasıyla başlar. Yayınlanma tarihi: 11.04.2026

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Yatağın baş ucundaki küçük bir kağıt parçasına yazılan iki cümlenin içerisinde kalem delikleri vardı; harfleri bir araya getirirken kâğıdı parçalamaktan son anda vazgeçen bir saldırganlıkla yazılmıştı. Saldırganlığı yazdığı sekiz dokuz kelimeyle veda eder gibi değil, Alara'nın kalbini nefretin kollarına bırakır gibiydi. ❝Hesaplaşmamız gerekenleri şimdi hesaplaşmayacağız Alara. Geceyi de yaşanmamış say.❞ Yiğit Uygar Palaslı'nın satırlarında ihtirasa karışan bir öfke ve Alara'nın ihanetine duyduğu inanç vardı. Ve Yiğit kadar kimse, ihanetle körüklenerek yakıp yıkamazdı. Büyük bir kumpas. Palaslı'ların sergisinden çalınan değerli antikalar. Ve suçlanan Alara Yücesoy. Onların tehlikeli, 'itibar palası' oyununa ortak ol.

Damla: Dedem doğum yaptı, taksi param da yok bana bi 400 ateşler misin yakışıklı? Yakışıklı: Deden doğum yaptı? Yakışıklı: Tanıştığımızı sanmıyorum kayıtlı değilsin. O halde neden para istiyorsun? Damla: Üzümü ye bağını sorma yakışıklı

●Bu kitapta bolca yetişkin içerik mevcuttur. Lütfen başlamadan önce Prolog bölümünün sonundaki uyarıyı okuyun. "𝙋𝙪𝙨𝙡𝙪 𝙗𝙞𝙧 𝙜𝙚𝙘𝙚𝙣𝙞𝙣 𝙠𝙤𝙮𝙣𝙪𝙣𝙙𝙖, 𝙤𝙣𝙪 𝙪𝙮𝙪𝙩𝙩𝙪𝙜𝙪𝙢 𝙢𝙖𝙨𝙖𝙡𝙡𝙖𝙧𝙖... 𝘽𝙞𝙧 𝙙𝙚 𝙝𝙞𝙘 𝙝𝙖𝙩𝙞𝙧𝙡𝙖𝙣𝙢𝙖𝙮𝙖𝙘𝙖𝙠𝙡𝙖𝙧𝙖..." Ayı bölen zifiri gözlerinde haleleri satırlarca acı kokan bir şeyler vardı, adam bunu görüyordu. Nabzını bağladığı adamın soluğunda göğsünde açılan çukur yemin doluydu, kız bunu hissediyordu. Teninden savrulan bir yardım vaveylası dudaklarını dudaklarının satırında ele verecekti,bundan haberi yoktu.Kızın geçmişe yolladığı zaman artıkları birer düş kırığı olup zihnine battığında,ellerinden bıraktığı ipler hayatını külün ortasında bir yaşama sürdü.Küllerden savrulan yanığın çizikler attığı kalbinden ölüm duaları ağıtlar yakarken gökyüzüne,katran sürülen ayın teni parıldadı gözlerinin halesinde. Küller uçuşurken göğsünün mabedinde,bir adamın nefsine yenik düşen melekleri kanatlarını unuttu parmak izlerinde. Leyâl Sayehan bir yangının darağacına kaybettiği her şeyi asıp o yangında kül yutan kelimelerle kendini zehirlemeyi amaç edinirken Kamer İskaril yangının gövdesini avuçlarına pay ederek o yangından çıkarmayı ümit ettiği kızın tek sığınağı oldu. Yangın yolları sarmış, yolların sonuna ölümler inşa etmişti. • 2020'de kurgulanmış ve yazımına başlanmıştır. Hiçbir benzerlik yahut aynılık kabul edilmez.

Berdel'e kurban gitmiştim. Hiç tanımadığım, bilmediğim bir adamla evlendiriliyordum... "1 yıl, sadece 1 yıl sonra burdan herkesin seni bir ölü olarak sanması ile gideceksin." Bunu diyen bir ağaya ne kadar güvenilir ki Sevgiyi hiç tatmamış bir kız esir olduğu bir ağaya aşık olabilecek mi... Kalbi kırıklarla dolu 22 yaşında genç bir kız ve Mardin'in aşiret ağası. Berdele kurban gitmiş iki genç, iki deli yürek... Her genç kızın hayaliydi beyaz atlı prens, peki ya bu sadece hayallerden ibaret ise. Kuma kitabı değildir... Savaş ağa adlı hikayem ÇİLEM olarak değiştirilmiştir haberiniz olsun. İlk kitabı da Instagram hesabımda belirttiğim sitelerde vardır. Bakmak isteyen instagrama girebilir. Her cumartesi yeni bir bölümle yayındalar. 6 Eylül 2021 Telif hakları kesinlikle saklıdır.

Alicia küçüklüğünden beri başarılı bir hayat yaşamak için çalışmıştır. Okulunu tamamlayıp iyi bir üniversiteden mezun olduktan sonra hayalinde ki iş görüşmesinde 2 yıldır evli olduğunu öğrenir. *** "Boşanabilir miyiz lütfen?" Karşımda duran adam beni baştan aşağı süzdü. "Kimsin?" diye sordu soğuk bir sesle. "Karın." dedim gülümseyerek.

"Fırtına ve Memleket gözlü kadın" Yedi yıl... Yedi sene boyunca bir kere bile adını anmadım, bir kere bile görüşmedik Ama her gece sesini duydum içimde. Şimdi karşımdaydı. Rüzgar aynıydı, dağlar aynıydı Ama biz başka kişiler olmuştuk. "Elinde ne varsa sık," dedim. "Sessizliğinden daha az yakar." Aşk, intikam, vatan ve Karadeniz öyküsüdür. ******* Dağhan İdris Tüfekçi & Zülal Arga (Yetişkin içerik) (Basılı eserdir ve kitap versiyonununda ek sahneler vardır)

Kabuk bağlamamış kalpler, yaralarını nefretle iyileştirmeye çalışır. Hüma'nın hayatındaki her şey mükemmel ilerliyordu. Başarılı, genç bir kızdı ve âşık olduğu adamla evlenmek üzereydi. Birbirlerine duydukları sevgi gözlerini öyle kör etmişti ki hiçbir şeyin bu mutluluklarını bozamayacaklarını düşünüyorlardı. Yaşadıkları felakete kadar. O felaket, Hüma ve Cihangir'in dönüm noktasıydı. O felaket, kalplerine aldıkları en ağır yaraydı. Ve o felaket, Hüma ile Cihangir'i ayırmakla kalmamış, onları birbirine düşman etmişti.

Kıyamet bir bebekse masumluk kıyametin şanıdır. Eğer o masumluğu kıyamet yok ederse bir bebek tüm dünyanın ahı olur. Perizade Doğancı, bir bebekti. Ona kıyamet denilmişti. Perizade Doğancı hep masum kalmak isterdi. Masumluğu kıyametine düşman kesildi. Soy ismi lekelenen bir ailenin ilk torunu olan Perizade Doğancı liderlik savaşında harcanmamak için esas düşmandan kurtulmaya çalışıyordur. Asıl düşman olan Tunahan Gümüşay liderlik savaşında üstün gelmek amacıyla Perizade Doğancı'yı rahat bırakmazken olayların kendi şirketinin içinde sarpa saracağını aklının ucundan dahi geçirmemişti. Perizade'nin önüne bir evlilik sözleşmesi koyup onu tehdit ettiğinde onu kapana sıkıştırdığına emindi ancak... Kıyametin fitilini ateşleyen Tunahan Gümüşay'ın gözdesi olan çalışanı olmuştu. Kıymetin pimini çeken bir yıldırım olacaktı. . . . kapak tasarımı : @1suvarisi