Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Final oldu, tamamlandı. Seri altı kitapla raflarda yerini almıştır. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.

Bir ölümle başlayan aşk hikayesidir. İLK BÖLÜMLER FİNALDEN SONRA DÜZENLENMEYE ALINACAKTIR.. * * Alya Neva ∞Timur

Her şey, insanların hâlâ yarının var olduğuna inandığı zamanlarda başladı. Kimse yaklaşan felaketin farkında değildi. Şehirler hâlâ ışıklarla aydınlanıyor, insanlar hâlâ sevdiklerine güveniyor, bazıları geçmişin bir gün kapılarını çalabileceğini düşünmeden yaşamaya devam ediyordu. Sonra bir şey değişti. Önce şarkılar ve filmler yasaklanmaya başladı. Kimse henüz neyin içine sürüklendiğini anlamamıştı. Ardından insanlar sokaklarda acı çekmeye başladı. Acı çekenler yalnız bırakılmıştı. Sonra insanlar susturuldu. Ölmemek için, Var olmak için, Aç kalmamak için, Boyun eğmek için... Ve en kötüsü, yalnızca devletin yükselişi uğruna. Herkes susmuştu. Çünkü geriye hissettikleri tek bir şey kalmıştı: Korku. Samaya Arslan ise bütün bunların ortasında gözlerini açtığında, geçmişinden geriye hiçbir şey kalmamıştı. Ne kim olduğunu biliyordu. Ne kimlere ait olduğunu. Ne de zihninin neden bazı geceler kendisine ait olmayan anıları fısıldadığını. Hatırlamadığı her şey, hayatındaki en büyük boşluk gibi duruyordu. Ta ki karşısına çıkan bir adam, o boşluğun sandığından çok daha derin olduğunu gösterene kadar. Akay Demir Karahan ise geçmişinin peşini bırakmasına izin vermiyordu. Bazı insanlar gerçeği bulmak için yıllarını harcardı. Bazılarıysa gerçeğin kendisi tarafından bulunurdu. Onların hikâyesi başladığında, kimse neyin sona ereceğini bilmiyordu. Bir insanın hafızası. Bir ailenin sakladıkları. Bir ülkenin sessizliği. Ve karanlıkta büyüyen bir direniş... Hepsi aynı hikâyenin parçalarıydı. Fakat kimse, son parçanın kime ait olduğunu bilmiyordu. Çünkü bazı gerçekler ortaya çıktığında geçmiş değişmezdi. İnsanlar değişirdi. Ve bazen... Birbirlerini bulduklarını sandıkları anda, aslında yıkımın tam ortasında olduklarını fark ederlerdi.

❝Seninle birlikteyken kendimi çok güvende hissediyorum, sanki evimdeymiş gibi.❞ Kleptomani hastası olan Naz, bu duruma bir çare bulmak için arkadaşının bir tanıdığı olan ve henüz uzmanlığını kazanmamış psikiyatrist adayına mesaj atar. Ancak hiç beklemediği bir tepki ile karşılaşır. !| ilk 24 bölüm texting şeklinde, kalanı ağırlıklı düz yazı şeklinde ilerliyor. çok nadir +18 sahne var, ancak o kısımlar atlanarak okunursa hikayede bir kopukluk yaşanmaz. kitabın herhangi bir yerinde de kendi kitabınızın reklamını yapmayın lütfen. 17.12.2021. yarı texting | tamamlandı ✓

Destina Yakar, bir nefret içerisinde olduğu Yalkın Arkan'a sahte hesaptan yazar. Ve işler beklediğinden çok daha farklı bir yöne doğru ilerlemeye başlar. gecenindordugibi: sen var ya... gecenindordugibi: gecenin dördü gibisin. {06.05.20}

Lise öğrencisi İpek bir partide öldürülür ancak katil cinayete intihar süsü vererek bundan sıyrılmayı başarır. Ta ki bir anonim, en büyük şüphelileri bir grupta toplayana kadar. 05..: Neden mi bu gruptasınız? 05..: Cevap basit. 05..: Çünkü onu siz öldürdünüz.

Lina Kara, babasıyla ettiği kavga sonucu babasını kendi kafasına sıktığı bir kurşunla kaybeder. Bu kayıp kendisinden de birçok şey götürür. Borçlar ve vicdan azabı arasında sıkışırken zaman pek iyi davranmaz ona. On ay kadar sonra eski halinden eser yoktur artık. Hissizleşmiş ve yaşama olan hevesini kaybetmiştir. Kendisini bazı insanlar böyle yaşar diye teselli ederek annesi ve kız kardeşi için yaşamaya devam eder. Sıradan bir gün çalıştığı çiçekçiye gelen gizemli bir adamın ricası üzerine bir çiçek teslimatına çıkar. Ölüm anlamına gelen çiçekleri teslim ettiği adamın babasının otopsisini yapan adli tıp uzmanı olduğunu ertesi gün savcılıktan gelen bir telefonla babası hakkında sarsıcı gerçekle öğrenir. Adli Tıp Uzmanı Aral Çakırca'ya götürdüğü ölüm çiçeklerinin ikisi için olduğunu anlar. Babasının peşindeki birtakım organizasyon üyeleri, Lina'nın, Kadir Kara'ya gidecek olan anahtar olduğuna eminken Lina bunun ne demek olduğuna başta anlamasa da zamanla yaşananlar anlam kazanmaya başlar. Bilmediklerinin bildiklerinden fazla olduğunu Aral Çakırca ve Savcı Yiğit Atalay'la bu olayı çözmeye çalışırken keşfeder ve ailesinin kendisinden sakladığı sırlarla bir bir yüzleşmeye başlar. Saklanırım göz önünde. Gelir geçer önümden. Ben görünmez değilim. Hiçe sayar beni gözünde... Bu bir bilmece... Söyle bana Lily... cevap ne?

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.

❝ Baron örgütü liderliğinde olan Kamer çetesi İtalya'ya da büyük bir vurgun yaptı. İtalya'da dün sabaha karşı, uyuşturucu kaçakçılığı ve silah ticareti yapılan bir depoda yangın çıktı. FBI ve polis ekiplerinden aldığımız bilgiye göre vurgunu yapan Baron örgütü liderliğinde olan Kamer çetesi olarak bilinmektedir. Kamer çetesi, yapmış olduğu kaçakçılık sonrası depoyu yakmışlardır! Çok sayıda ölü ve yaralı vardır! Kırmızı bültenle aranan Baron kod adlı örgüt ve çete kurucusu, tüm dünya tarafından aranmaktadır. Yaklaşık yedi yıldır aranan Baron'un henüz kimliği tespit edilememiştir. ❞ Bu kurguda geçen kişi ve olaylar tamamen hayal ürünüdür! Gerçekle hiçbir alakası yoktur. Kitap yetişkin içeriklidir argo ve küfür bulunmaktadır!