"Zəng getdi. Açdı. - Alo? - dedi. - Sən bilirsən mən haradayam? - dedim. - Yox? - Mən də bilmirəm. Səssizlik. - Səbinə, sən içmisən? - dedi. - Yox, mən ideoloji olaraq sərxoşam. Bu cavabdan sonra gəldi. Haradan gəldi, necə tapdı, bilmirəm. Bəlkə də kainat onu mənə cəza kimi göndərdi. Məni görəndə dayandı. Başdan-ayağa baxdı. Mən paltomu tərsinə geyinmişdim. Bunu o an öyrəndim. - Bu nə haldır? - dedi. - Mənim daxili vəziyyətimin xarici görünüşüdür, - dedim. Məni taksiyə mindirdi. Mən sürücüyə dedim: - Dayı, bizi həyatın mənasızlığına sür. Sürücü heç nə demədi. Bakı sürücüləri hər şeyi görüb. Yolda mən danışırdım. Çox danışırdım. Elə danışırdım ki, Araş susurdu. Bu artıq qeyri-adidir.o Niyə. Susurdu? - Bilirsən nə qəribədir? - dedim. - Mən səni sevirəm, amma səndən əsəbləşirəm. Bu necə məntiqdir? - İnsanlıq, - dedi. - Saxta brenddir. Birdən taksi saxladı. Mən düşmək istədim. Harada olduğumuzu bilmirdim. Heç maraqlı da deyildi. Düşəndə ayağım ilişdi, amma yıxılmadım. Qələbə sayılır.Ama tərs gedən bir şey vardı mən havadaydım. Qışqırdım "Araş uçuram. Uçuram" Araç güldü. "Uçmursan mənim qucağımdasan" Məni oyun meydançasına apardı. "

-Hərbiçi olmaq istəyən bir qizi hahhaa, elə şey olar qizlarda hərbiçi olar. -Sən cani, dur get oyənə bəlanı məndeə tapma.