"Neredesin kunduz?" diye yine sesinin son haddiyle bağırdı. Bir kez daha üzerine atılması için fırsat verdiği köpeğinin, dişlerini gösterecek kadar gerilen çehresinden çıkan nefesin salyasıyla birlikte adeta Kunduz'un soluğuna karıştığını gördüm. "Koltukta." diye bağırdı adam tüm gücüyle ağlamaklı bir sesle. Gözlerini sıkıca yummuş başını iki yana sallıyordu. "Sana kanınla yıkayacağım koltukları demiştim, değil mi?" diye bağırdı. "Çok talihsiz," silahı adamın kasıklarına dayadı. "Çok talihsizsin Kunduz!" "Kerem!" dedim ne olduğunu nihayet anladığımda. Bana içeride başka bir koltuk var diyerek hakaret etmişti. Hala anlamını bilmiyordum buna gerek de yoktu. Umurumda değildi. "Buyur." dedi gözlerini ondan çekmeden. "Sakın." dedim uyararak. Kerem silahını indirdi ve sehpaya yasladı. "Görüyor musun Kunduz, burada patron o." Ayağa kalktı ve tükürürcesine adamın üzerine eğilip konuştu. "Öldür derse seni lime lime edeceğimi görüyor musun Kunduz!"

Biri krallığın varisi, diğeri karanlık ormanların en tehlikeli suikastçısı. Averon'un görkemli tahtı ile Nocthara'nın kanlı sırları karşı karşıya geliyor. Lira için bu sadece bir görevdi; Kael içinse korunması gereken bir düzen. Ancak kader oyununu çoktan kurdu: Artık Taç oğlanın ellerinde bir yük, Zehir ise kızın avucundaki kaderdir. İnancın ihanetle zehirlendiği bu dünyada kim hayatta kalacak? "Bu sadece bir suikast değil; hayatı ikiye bölecek o ilk adımdı."

~~~~~~~~~✨ ~~~~~~~~~~ Yeni hikayeye hoş geldiniz ~~~~~~~~~✨ ~~~~~~~~~~ Bir koku var ki, onu kimse hiss etmiyor... ama Nyra için o koku her şey demek. O, çocukluğundan beri sıradan bir dünyanın içinde garip bir boşluk hiss ediyordu. Eski kitaplar, saray çizimleri, kadim krallık hikâyeleri onun için sadece bir merak değil, sanki hatırladığı bir hayat gibiydi. Hiç gitmediği yerleri tanıyor, hiç görmediği insanların isimlerini kalbinin içinde hissediyordu. Boynundaki işaret ise onun hakkında hiçbir açıklama vermiyordu. Sadece basit bir doğum izi gibi görünüyordu... ama bazen acıyor, bazen de içinden gelen bir ses gibi yanıyordu. Ve sonra koku değişti. Normal dünyada hiçbir şeye benzemeyen, eski saray bahçelerini, nemli taş duvarları ve unutulmuş kütüphaneleri hatırlatan bir koku... Bu koku onu çağırıyordu. Yavaş yavaş, adım adım, açıklanamaz bir şekilde. Nyra bilmiyordu ki bazı kokular sadece hissedilmez... aynı zamanda yol gösterir. Ve bazı yollar vardır ki insanı sadece başka bir yere değil... başka bir kadere götürür. O kadere ki, bir krallık yıllardır onun adını fısıldıyordu. ~~~~~~~~~~~~~~✨ ~~~~~~~~~~~~~~~

Umutsuzluğun taş duvarlarına çarpan çığlıklar hiçbir zaman duyulmaz. Çünkü bazı şehirlerde suskunluk, kanla yazılmış bir yasadır. Töre... Adı gelenek, hükmü ölüm olan bir karar. Ardil, yüreği ateşten bir adam. Hezâl, acıyı soyadı yapmış bir kadın. Avbanu, hep ikinci bırakılmış bir kader. Bir şehir, iki aile ve üç hayat... Kurşunlar patladığında sadece bedenler düşmez. Evler yanar, anneler susar, çocuklar büyüyemez. Peki ya hüküm kimin? İnsanların mı... yoksa korkunun mu? Bazı hayatlar yaşanmadan silinir. Ve bazı aşklar daha başlamadan hükümsüz kalır. 3 başrolden oluşan bu kitap nasıl ve nereye gidecek inanın bende bilmiyorum hikayem sizlere emanet hakkettiği yere ulaştırmanız dileğiyle sağlıkla kalın.🤍 Kopyalanması durumunda gerekli olan yapılacaktır

Bir evden çıkarken ardına bakmıyorsan , ya çok acı çekmişsindir ya da geri dönmeye hiç niyetin yoktur . Biz ikisini de yaşadık .

"Feryal yaşamı boyunca ne kadar özgür ise bir o kadar da tutsaktı. Annesi, onu bilmese de bir fanusun için de büyütmüştü. Babasına dair hiçbir şey bilmiyordu sadece annesi ve o vardı. Ta ki bir uçağa binene kadar başına geleceklerden habersizdi. Belki de hiç o uçağa binmemeyi dileyecekti. Sadece Feryal :"Ben o gece ölmedim, sadece yeniden doğdum. " Deyip küllerinden doğacaktı.

ştc. (düzenleniyor!) ⸻ ❝cehennemdeki tahtın sahibini cennetteki ırmakların sahibi melek sandım. sandığım kadar yandım, yandığım kadar yaktım. ❞ 𓃭 PARSLAR & ŞEYTANIN İNİ serisi I. kitap.

Lumora ikiye bölünmüş bir şehir. Bir taraf sıcacık yataklarda uyurken, diğer taraf soğukta hayatta kalmaya çalışıyor. Elara bir Akir. Yoksulluğun, adaletsizliğin ve suskunluğun içinden geliyor. Merhameti ona öğretilmiş tek lüks. Fısıltı Sokağı'nda yaralı bir kadın bulduğunda, bunun bir Ravenor olduğunu bilmiyor... ya da bilmek istemiyor. Çünkü Lumora'da merhametin bir bedeli var. Ve bazı karşılaşmalar, bir şehrin kaderini değiştirir. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, sınıfların, sırların ve hayatta kalmanın hikâyesi. Lumora'da adalet yok. Ama bazen biri, sessizliği bozar.