Binlerce yıldır ölüm insanları son yolculuklarına götürüyor. Kimse onu görmüyor, kimse onunla konuşmuyor. Ta ki komadaki küçük bir kız onu görene kadar. Ölümü görebilen bu kız, beklemek yerine onunla yürümeyi seçer. Peki birisi gerçekten ölümle arkadaş olabilir mi?

Geçirdiği kaza sonrası hafızasını kaybeden Nazlı Larin ailesini, tüm sevdiklerini, sevdiği çocuğu unutur. Yıllar sonra sevdiğiyle karşılaşır. Adam onu gözlerinden tanır ama büyük bir sorun vardır. Kendisi evli, adam nişanlıdır. " Geldin Demir. Bırakmadın beni." " Geldim. Bırakmadım seni." Demir Polat & Nazlı Larin Ilk kitabım. Acemice yazıldı. Yayınlama tarihi- 11.01.2026

"Onu bir kez bile aramadın; çünkü nereye gittiğini değil, nerede olduğunu biliyordun." Zaman, rayların üzerinde parçalanmış bir köstekli saat gibi durduğunda; gerçekler, sisin en koyu yerinde pusuya yatar. Araz için gidişler hiçbir zaman bir kayboluş olmadı. Çünkü o iyi biliyordu: Her kaçışın bir adresi, her sessizliğin bir koordinatı vardır. Neva, ardında sadece bir boşluk değil, ucu kendi geçmişine çıkan bir labirent bırakarak ortadan kaybolduğunda, Araz için şehir koca bir sanrıya dönüşür. Puslu Çıkmaz'ın isli sokaklarından geçip Obscura Fotoğrafçılık'ın karanlık odasına girdiğinde, banyo edilen sadece eski fotoğraflar değil; birer birer gün yüzüne çıkan günahlardır. Kırmızı ışık yandı. Mühür kırıldı. Mürekkep Balığı'nda tene işlenen her bir damla mürekkep, Neva'nın bıraktığı mektuplarla birleşerek Araz'ı kaçtığı o büyük aynaya sürükler. Artık sadece sevdiği kadının izini değil, kendi içindeki o tekinsiz yabancıyı da bulmak zorundadır. "Aramadığın her cevap, aslında bildiğin bir suçun itirafıdır." Gerçekliğin bulanıklaştığı, anıların sanrılarla yer değiştirdiği bu melankolik yolculukta; cevaplardan kaçma sırası şimdi sende. Peki sen, kendi gerçeğinle yüzleşecek kadar cesur musun?

Umutsuzluğun taş duvarlarına çarpan çığlıklar hiçbir zaman duyulmaz. Çünkü bazı şehirlerde suskunluk, kanla yazılmış bir yasadır. Töre... Adı gelenek, hükmü ölüm olan bir karar. Ardil, yüreği ateşten bir adam. Hezâl, acıyı soyadı yapmış bir kadın. Avbanu, hep ikinci bırakılmış bir kader. Bir şehir, iki aile ve üç hayat... Kurşunlar patladığında sadece bedenler düşmez. Evler yanar, anneler susar, çocuklar büyüyemez. Peki ya hüküm kimin? İnsanların mı... yoksa korkunun mu? Bazı hayatlar yaşanmadan silinir. Ve bazı aşklar daha başlamadan hükümsüz kalır. 3 başrolden oluşan bu kitap nasıl ve nereye gidecek inanın bende bilmiyorum hikayem sizlere emanet hakkettiği yere ulaştırmanız dileğiyle sağlıkla kalın.🤍 Kopyalanması durumunda gerekli olan yapılacaktır

Ben LAVİN... Sessizlik en büyük pusulam hayat bana hiç adil davranmadı sürekli birşeylerle mücadele içinde oldum Sevgisizlik en büyük sınavımdı belki, o kadar çok muhtaçtım ki sevgiye. Hep çok merak ederdim sevilmenin nasıl birşey olduğunu çok...

Bir evden çıkarken ardına bakmıyorsan , ya çok acı çekmişsindir ya da geri dönmeye hiç niyetin yoktur . Biz ikisini de yaşadık .

"Feryal yaşamı boyunca ne kadar özgür ise bir o kadar da tutsaktı. Annesi, onu bilmese de bir fanusun için de büyütmüştü. Babasına dair hiçbir şey bilmiyordu sadece annesi ve o vardı. Ta ki bir uçağa binene kadar başına geleceklerden habersizdi. Belki de hiç o uçağa binmemeyi dileyecekti. Sadece Feryal :"Ben o gece ölmedim, sadece yeniden doğdum. " Deyip küllerinden doğacaktı.

ştc. (düzenleniyor!) ⸻ ❝cehennemdeki tahtın sahibini cennetteki ırmakların sahibi melek sandım. sandığım kadar yandım, yandığım kadar yaktım. ❞ 𓃭 PARSLAR & ŞEYTANIN İNİ serisi I. kitap.

Lumora ikiye bölünmüş bir şehir. Bir taraf sıcacık yataklarda uyurken, diğer taraf soğukta hayatta kalmaya çalışıyor. Elara bir Akir. Yoksulluğun, adaletsizliğin ve suskunluğun içinden geliyor. Merhameti ona öğretilmiş tek lüks. Fısıltı Sokağı'nda yaralı bir kadın bulduğunda, bunun bir Ravenor olduğunu bilmiyor... ya da bilmek istemiyor. Çünkü Lumora'da merhametin bir bedeli var. Ve bazı karşılaşmalar, bir şehrin kaderini değiştirir. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, sınıfların, sırların ve hayatta kalmanın hikâyesi. Lumora'da adalet yok. Ama bazen biri, sessizliği bozar.