Biz birbirimize uyuşturucu gibi bağlıyız. Dokundukça tükeniyoruz, uzaklaştıkça acı çekiyoruz. Bırakmayı denesek yeniden başlamak zorunda kalıyoruz, ama buna rağmen vazgeçemiyoruz. En çok da kendimizi tüketiyoruz; en zehirli şey bile elimizden kayıp gitmeyecekmiş gibi korkuyoruz.