"Cehennemime hoş geldin, cennete ait olan." Ülkede oldukça tanınan ünlü yazar Adenya Ahravel, Kordelya adlı seri kitabında kendi elleriyle yazdığı şeytan kötü karakteri kontrolünden çıkıp geceleri sürekli rüyalarına girerek onu tehdit edip öldürmeye çalışıyordur. Bu psikolojik şiddete dayanamayan Adenya, en sonunda bu şeytanı öldürürse kabuslarının son bulacağını düşünmeye başlar. Ve bir gece yine aynı kabus ile uykusundan sıçrayarak uyanmasıyla bu düşüncesini gerçekleştirip şeytanı öldürür. Bundan sonra artık rahat edeceğini umarak yatağına uyumaya döner. Fakat geri uyandığında kendisini odasında değil, kendi yazdığı kitabın içinde, öldürdüğü şeytanın yatağında bulur. Ve artık her şey değişmeye, kitabını dışarıdan başka biri yönetmeye başlar.

"Yaşamak kadar acı, ölüm kadar özgürüm." *Şiddet, kötü alışkanlık, argo, cinsel içerik vb. olumsuz ögeler içerir. 18 yaş ve üzeri için uygundur.*

"O kurşunu sıkmaya cesaretin yoksa silahı da boşa taşımamalısın" Çene kasları gerildi sanki bu sözlerimle biraz kızdırmıştım. Yüzünde mimik oynamıyordu.Gerçekten kusursuz bir tetikçi gibi duruyordu. İncelemesi ve ağır hareketleri bunu kanıtlıyordu. Kafasını yana eğdi, yüzü ciddileşirken arkada ki kıpırtıyı bende hissettim. Biri bizi izliyordu ki ben bir şey yapamadan gelen silah sesiyle izlediği son şey bizim birbirimize silah doğrultmamız oldu. "Bir darbeci daha" dedi keskin sesiyle. Silahını indirirken yanımdan geçip arkamızda ki ölmek üzere olan adamın yanına gitti. Silahı indirip peşinden gittim. Üstünden cüzdanını çıkarıp kimliğini aldı. Alır almaz elinden kaptım. Bu aradığımız adamın soyundan biriydi. Yani Mustafanın. "Sanırım saklanan fareyi deliğinden çıkarmaya başlıyoruz " diye mırıldanıyordum ki kimliği tekrar elimden kapıp inceledi. İstediğimi almıştım artık onun olabilirdi. Yine de bu gece onunla kapışmamı gerektiren bir durum yoktu. Başka tetikçilerde Mustafanın peşindeydi. Kimse onu öldürmeden onu alıp götürmem gerekiyordu. Ne kadar yakışıklı olursa olsun şu an ona vakit ayıramayacaktım. Silahı çantama tekrar koydum. Beni her an öldürebilirdi. Ya da her an önümü kesmeye kalkabilirdi ama yapmayacaktı. Hal ve hareketlerinden belliydi. Şu an birbirimize karşı bir rakipliğimiz yoktu. Hatta Mustafanın peşinde olan tetikçinin fazla olması işime geliyordu. "İkinci defa olmayacak." diyerek çıkışa yöneldim. Çıkmak üzereyken ayakkabımdan bir mermi sekti ve silahın sesi boş depoda yankılandı. Normalde bunu yapan birini öldüresiye dövebilir ya da öldürmeyen bir yerine sıkabilirdim ama bende yapmayacaktım "Bende de İkincisi olmayacak" arkamı dönmeden durduğum yerde sırıttım. Bunun beni korkutmayacağının bilincinde olmasını istedim.