Nikt nie zauważał, jak kwiatuszek więdnął. //one-act play nie wykluczam możliwości kontynuacji, ale nie obiecuje. Edited by alemqa //

Rocznica śmierci córki zmusza Gregory'ego Montanhę do konfrontacji z przeszłością. Erwin Knuckles pojawia się z niespodziewanym „prezentem", który wystawia na próbę jego gniew i poczucie sprawiedliwości.

Historia o tym, jak były mąż nieumyślnie zniszczył Erwinowi Święta, więc ten zdecydował, że odwdzięczy mu się tym samym, psując sobie samemu Boże Narodzenie nawet bardziej. Classic.

Gregory Monthana nigdy nie byl tak cholernie o kogos zazdrosny. Co zrobi Knuckles żeby mu pokazać ze nie ma żadnych powodów? Czy Monthana powie wszytkim że Erwin Knukcles nalezy tylko do niego? Oneshocik, mam nadzieje ze fajnie bedzie wam sie czytało <33 Uprzedzam sceny 18+

Erwin Knuckles - przestępca, złodziej i morderca o siwych włosach, złotych oczach i zamkniętym sercu, które otwiera tylko dla rodziny. Gregory Monthana - policjant, o brązowych włosach i tego samego koloru oczach, uwielbia swoją pracę, w której jest dobry, o czym mówi sama jego pozycja. Erwin i Gregory to dwa inne światy. Erwin, nadpobudliwy, agresywny i stanowczy, dla swojej rodziny jest w stanie zrobić wiele. Gregory zazwyczaj spokojny, rozsądny i zawsze myśli zanim coś powie. Od samego początku tych dwoje nie przepadało za sobą, aż do pewnego momentu w którym na jaw wyszła pewna tajemnica, którą złotooki próbował za wszelką cenę ukryć. Mówią że pomiędzy nienawiścią a miłością jest cienka granica, co jeśli ta granica zniknie, a te dwa uczucia się połączą? A tych dwoje już nie będzie widziało różnicy? Co jeśli całkowicie inne światy się połączą? Czy Erwin zdoła stłumić swoje uczucia dla bezpieczeństwa jego rodziny i Gregorego? Czy porządne wygra? Nie shipuje osób, tylko postacie!!! Jest to mój pierwszy morwinowy fanfic ( mam nadzieję że nie ostatni). Nie wiem ile będzie miał rozdziałów, ale coś około 20/30. Mam nadzieję że wam się spodoba, jeśli będą jakieś błedy to z góry przepraszam. Cała historia, będzie sie różnić od rzeczy na streamach, ale postacie będą takie same. No nic, oby wam się dobrze czytało <3

[*] Dla Morwina. Artystą który stworzył okładkę jest Xylax

"Obudziły mnie dziwne hałasy w przedpokoju. Nie pewnie wyszedłem z pokoju. Wziął mnie nagły strach. Wyjrzałem powoli na przedpokój. Nikogo nie było. Po chwili poczułem mocne uderzenie s tył głowy. Przewróciłem się, uderzając się o kant ściany. Już po chwili zaczęły robić mi się mroczki przed oczami. Czułem czyjeś dłonie na mojej twarzy. Nie mogłem nic zobaczyć przez wcześniejsze uderzenie w głowę. Po usłyszeniu kilku mruknięć ze strony osoby która stała nade mną, odpłynąłem." |shipuje postacie z gry, a nie prawdziwe osoby, wszystko napisane w opowiadaniu jest jedynie moją wyobraźnią, nic nie działo się naprawdę|

"-Wyglądasz na zmęczonego.-mruknąłem. -Spokojnie, ja na codzień tak wyglądam, nie jestem zmęczony.-uśmiechnął się. Wpatrywałem się w szatyna jak w obrazek. Coś mnie do niego ciągnie, ale nie wiem co. Mógłbym się na chłopaka patrzeć bez przerwy, jednak na ten moment to wygląda fatalnie. Szarowłosy chłopak który ma bladą cerę i całe czerwone oczy przygląda się jak psychopata niewinnemu policjantowi." |shipuje postacie z gry, a nie prawdziwe osoby, wszystko napisane w opowiadaniu jest jedynie moją wyobraźnią, nic nie działo się naprawdę|

"Bardzo mnie kusiło żeby podejść bliżej. Nie mogłem tego dłużej trzymać w sobie. Podeszłem do bruneta, i chwilę się zawahałem czy to aby napewno dobry moment. W sumie, lepszego nie będzie. Pocałowałem go. Tą cudowną chwilę przerwał nam dzwonek telefonu. -Kurwa!-warknąłem, wyjąłem telefon i odebrałem. -Czego znowu?-spytałem. -Za 5 minut bądź przy zakonie. Musisz wpaść nie spodziewanie, spotkanie już trwa. Jesteśmy w zakrystii jak coś.-powiedział i rozłączył się. Carbo naprawdę wybiera sobie idealne momenty. -Przepraszam, muszę już jechać, mają spotkanie na zakonie, spotkamy się później.-po woli odchodziłem od chłopaka. -Kocham cię Erwin..-usłyszałem za sobą. -Ja ciebie też.. Grzesiu.-powiedziałem i odjechałem." |shipuje postacie z gry, a nie prawdziwe osoby, wszystko napisane w opowiadaniu jest jedynie moją wyobraźnią, nic nie działo się naprawdę