"İsmim Taehyung bayım, lakin siz bana Dorotea da diyebilirsiniz." düz yazı bir kurgudur.

Yıllar önce genç bir aşk, bir gecenin karanlığında kanla mühürlendi. Onu en çok seven sevgilisi bir anlık öfke, bir sır ya da bir korku yüzünden bıçağı Jungkook'un bedenine sapladı. Taehyung hayatta kaldı... ama o gece bir şey öldü: güveni, gençliği, sesi. Saldırgan ise ortadan kayboldu; şehirler, kimlikler, hayatlar değişti. Ve asıl soru şudur: Yıllar önce onu boşluğa, kırmızılar içinde bırakan birine tekrar güvenmek mümkün müdür? Yoksa bazı yaralar yeniden açılmak için mi kapanır?