"Neden tanışma teklifini kabul ettin?" Uğur birkaç saniye sustu. "Annem istediği için." O an içimde bir şeylerin kırıldığını hissettim. Çünkü ben onu yıllardır seviyordum. Bu eser tamamen benim hayal gücümün ürünüdür ve tüm hakları bana aittir. İyi okumalar ❤️

Şule için Karaca Konağı'na yapılan o sıradan ziyaret, hayatının en büyük dönüm noktası olacağından habersizdi. Akşam serinliğinde duyduğu cılız bir bebek ağlaması, onu çalıların arasında kanlar içinde yatan gizemli bir adamla karşı karşıya getirdi. Adamın bilincini kaybetmeden önce fısıldadığı tek bir cümle vardı: "Bizi bulurlar....Kızımı öldürürler...." Şule, tehlikeyi göze alarak bu yaralı adamı ve kucağındaki dokuz aylık minik bebeği kendi konaklarında sakladı. Adının Hamza olduğunu öğrendikleri bu adam; çalışkanlığı, sarsılmaz disiplini ve kıvrak zekasıyla kısa sürede konağın vazgeçilmez gölgesi haline geldi. Dışarıdan bakan her kadının dikkatini çeken, yakışıklılığıyla hayranlık uyandıran bir adamdı; fakat ne Şule'yi görüyordu ne de ona ilgi duyan başka kadınları... Onun aklı da kalbi de sadece kızı Hazan ile meşguldü. Şule, gün geçtikçe Hamza'yı daha da derin bir aşkla sevmeye başlarken; Hamza'nın tek amacı biraz para biriktirip kızıyla birlikte buradan da kaçmaktı. Peki Hamza kimden kaçıyordu? Ve arkasında bıraktığı o karanlık geçmiş, onları ne zaman bulacaktı? Geçmişin kanlı izleri, bir babanın koruyucu zırhı ve konağın duvarları arasında filizlenen bu gizemli aşka tanık olmak için hepinizi Sessiz Misafir'in hikâyesine bekliyorum! Tüm hakları saklıdır. Çalınması veya izinsiz kopyalanması durumunda hukuki işlem başlatılacaktır.

Kaybolanlar için hayal kurma dersleri ☀️🪄 TAMAMLANDI☀️🪄🎉

Allah herkesi dengine düşüreceğini söylerdi. Ben kendi dengimi bir cehennemde beklerken başka bir cehenneme düştüğümü sanmıştım. Öyle değilmiş. Melekler genelde kadın olurdu ama benim meleğim bir adamdı. Keşke sadece kalbimden hasarlı olsaydım. Keşke tedavisi için uğraştığım tek şey kalbim olsaydı. Benimkisi bulaşıcıydı. Deniz Boran'a aşkımı verirken belayı da peşimde getirdiğimi çok geç fark ettim. Fakat bu bize bir umut verdi. Kalbim durana dek dediğim hikayede bir başlangıç yazdı. Ben ise o hikayeyi ondan çalmıştım. Çalmak zorunda kalmıştım. ** "Yüzüğü çıkarmamışsın?" dedim içimde parlayan ümitle. Biliyorum bu haksızlıktı, yüzsüzlüktü ama o bizim yüzüğümüzdü. Bizim sözümüzdü. "Yani?" dedi gözlerime bakmamaya devam ederken. Bir zamanlar bana karşı kullandığı şefkatli, oyunbaz ses tonu değildi bu. Asla karşısında duracağımı tahmin edemediğim, babama karşı kullandığı o nefret tonuydu. İçimi dolduran öfkeyle evliliğimizin ilk yıllarındaki o hırçın, söz dinlemez kıza dönüştüm. Sonuçta Deniz Boran o kıza tapmıştı değil mi? "Beni hala seviyorsun." Aynı hiddetle verdiği cevap beni yerime mıhladı. "Ben gözleri donuk da baksa bana karşı dürüst olan Gece'yi seviyorum. O kadına olan saygımdan dolayı takıyorum bu yüzüğü. Benim sığ bir adam olduğumu düşünüp korkak gibi kaçıp giden seni değil. İşi hallolunca her şeyi eskisi gibi bulacağını sanan seni hiç değil! Seni tanımıyorum ben. Sen kimsin bilmiyorum. Elini tutmama izin veren, karanlığı cennete çeviren kadın değilsin. Bana kırık dökükken bile elinde olan ne varsa veren kadın değilsin. Benden canımı alan, sırtımdan bıçaklayansın!" Öyleydim. Her ikisi de bendim. ** Deniz Boran Avcı & Gece Avcı

Hayat beni her zaman sürüklemişti. Birçok insan gibi sevgisizce büyümüştüm. Ailemin beni sevmediğini biliyordum ancak o gün, babamın dediği cümle hayatımı en orta yerinden kırmıştı, "Evleneceksin Sevda ve biliyorsun bana karşı çıkmanın sonucunda neler olacağını sen çok iyi biliyorsun!" her şey darmadağın olmuştu. Beni sevmediklerini biliyordum ancak bana olan nefretlerini o gün en acı şekilde öğrenmiştim. Ancak ondokuz yaşında deliler gibi karşı çıktığım bu evlilikte kendimi bulmayı asla beklemiyordum. ‼️‼️‼️Kitap takip ettiğim kelebeklerbilsin hesabında ki kitap ile aynı kitaptır. Diğer hesapta yayınlanan kitapta benim kitabımdır ve hesap eski hesabımdır. Herhangi bir çalıntı durumu yoktur. Eski hesabıma giriş yapamadığım için kitabı baştan düzenleyip yazıyorum ve buradan yayınlıyorum. Sevgiler ve Saygılar ile kalın.‼️‼️‼️ Din 1#✨ Baskı1#✨ #Sevdiksevdalandık #Batuhangüneşhancıoğlu #Sevdahilalakpınar #Aşk #Sevgi #Din #Zorakievlilik #Gorucuusulu #anlasma #evlilik #genckurgu #psikoloji #baskı #aile #karadeniz #gaziantep #rize Instagram:Kelebeklerbilsin

Dilem hayat boyu mücadele etmek zorunda kalanların hikayesi. Dilem başı dik ve özgürlüğü yaşam felsefesi edinmişlerin hikayesi. •🌿🤎• "Biliyorum, biliyorum gerçek değilsin. Hayalsin sadece hayal. Biliyorum dokunsam gideceksin. Bir ömür böyle kalsak bir kez bile dokunmamaya razıyım." dedi. Buna benzer anları defalarca yaşamasına rağmen her seferinde gerçekmiş gibi heyecanlanıyordu. "Hayal görmüyorsun." "Hayır, hayır, hayır sen gerçek değilsin. Gerçek olamazsın hayalsin sen." Gözlerini kapatıp elleriyle yüzünü sildi. Tekrar gözlerini açtığında yok olacağını düşündüğü silüet hala karşısında duruyordu. "Ben sana geldim ama çok geç kalmıştım. Öl...dü dediler. Bir mezar gösterdiler ben o mezarı yuvam bildim. Huzurla uyu diye menekşelerle kapladım mezarını. Hayalsin sen, sadece hayal." Başını dikleştirdi, gözlerini Hazar'ın gözlerine sabitleyip kelimelerin üzerine bastırarak cevapladı Hazar'ı, Dilem. "Ben hayal değilim, Hazar Arslanoğlu." "Yaşıyorsun Dilem... Sen yaşıyorsun, Dilem sen yaşıyorsun." "Evet, sana inat, babama inat ölmemi isteyip beni uçurumda terk eden herkese inat yaşıyorum."

"Haklısın," dedi Gülru. Kalbi hala çılgınlar gibi atıyordu. "On üç yaşındaki bir kızın sözüne pek güven olmaz. Kalbin deli divane rüzgar gibi bir bacadan çıkar ve diğerine girer. Ev ev dolaşır. Doğru yuvayı bulana kadar. Gücünü yitirip bir ateşin sıcağında sönene kadar. Yani yenilene kadar... Benim yolumun düştüğü bacalarda hiç ateş olmadı biliyor musun? Durulmak, durmak için. Sana uğramışım ama kalmamışım." Mahir sustu. Bir süre olduğu yerden de kıpırdamadı. Bir ateşin sıcağında sönmek... Sadece bunu düşünüyordu. Mis gibi kokan yağmur ve ıslattığı toprağın kokusu ciğerlerine nüfus ederken Gülru, "Güzel bir gün," diye mırıldandı belli belirsiz. "Biz artık evimize geçelim." 🥀🕊 Gülden armağan gül gonca bir kolye, kayıp şimdi... Asıl sahibine dönüyor. Eskide kalmış bir aşkı hatırlatmaya yeter mi? TSK askeri Mahir Yargıcı ve hayallerinin peşinde koşan Gülru Tekin'in hikayesi final oldu...

Hayatını kurtarmak için tüm sonuçları göze alan Miryam'ın evinden ayrılışı planladığı gibi gitmedi. Bir güverteye bindirilip yabancı kimseler tarafından kaçırıldığında özgürlüğün yalnızca hayal olabileceğini düşünüyordu. ÖDH'de görev yapmış tecrübeli asker o gün onu kurtarmak için özel olarak görevlendirildiğinde bir kadına umut ışığı olacağını bilmeden sarıldı silahına. Kader yıllar sonra ikisini yeniden bir araya getirdi, bu defa bir asker ve rehineden çok daha fazlasıydılar. Adını koyamadıkları bir hisse karşı kör kalmayı tercih ederlerken aldıkları kararlar kendileriyle başlattıkları bir savaştı aslında. Miryam kurtuluşu bir çift mavi gözde buldu, o gün cesaretli olmayı denedi ve topuklu ayakkabısını çıkarıp askerin sırtına atarken ilk defa derin düşünmeyi reddetti. "Evlen işte diyorum benimle!"

(+18 içerik bulunmaktadır!) "Benim dokunduğum her gül soluyor," dedi. Sesinde öyle bir kesinlik vardı ki sanki şimdiye kadar dokunduğu her şeyin sonunu kendi elleriyle yazmıştı. Bakışları saçlarıma kaydı. Kızıl tellerimin arasından geçip gözlerimde durdu. Dudaklarının kenarında belli belirsiz, ne anlama geldiğini çözemediğim bir tebessüm belirdi. "Senin gibi bir kızıl goncayı koklamaya bile korkuyor insan." Başımı hafifçe eğdim. "Gülleri solduruyormuşsun," dedim engellemeyediğim karanlık bir sesle. "Kendin söyledin. Ben kızıl bir goncayım." "Benim kızıl goncam mı olamak istiyorsun?" İçimden acı bir kahkaha geçti. Hayır. Ben kendimi dikenli bir güldüm. Ve ben, o dikenleri kimin için sakladığımı biliyordum. Ve asıl tehlikeli olan da buydu. Çünkü onun bilmediği bir şey vardı. Ben onun dokunacağı gonca değildim. Ben, onu kendime yaklaştırmak için açan çiçektim. Ve bir insanı öldürmenin en kolay yolu bazen tetiğe basmak değildi. Önce kendini ona koklatırdın. Sonra köklerini onun kalbine salardın. Gözlerinin içine baktım. Ne düşünüyordum? Ona ne kadar yaklaşacağımı. Onu ne kadar kendime bağlayacağımı. Ve seni solduracak kişinin gerçekten o olup olmadığını. İçimden geçen tek bir cümle vardı: Bakalım Bora Yaman... Bu hikâyede kimi kim solduracak?